İNCİL

RESUL PAVLUS’UN

KORİNTOSLULARA BİRİNCİ

MEKTUBU

Bölüm 1

¹Allah’ın isteğiyle İsa Mesih’in resulu olmaya çağrılmış Pavlus ve Sostenis kardeş,

²Korintos’ta olan Allah’ın kilise topluluğuna, Mesih İsa’da kutsal kılınmış olanlara, kutsal olmaya çağrılmış olanlarla birlikte, hem onların hem bizim Rabbimiz İsa Mesih’in adını her yerde çağıranların hepsine:

³Babamız Allah’tan ve Rab İsa Mesih’ten size inayet ve  esenlik¹ olsun.

⁴Mesih İsa’da size verilen Allah’ın inayeti için sizin hakkınızda daima Allahıma şükrederim;

^5-6Öyle ki, Mesih’in tanıklığı sizde pekiştirildiği gibi, O’nda, her şeyde, her sözde ve her bilgide zenginleştiril-diniz.

⁷Şöyle ki, Rabbimiz İsa Mesih’in belirmesini² bekleye-rek hiçbir ruhsal armağanda eksik değilsiniz;

⁸O da, Rabbimiz İsa Mesih’in gününde sizi kusursuz³ olarak sona kadar pekiştirecektir.

⁹Kendisi tarafından, Oğlu Rabbimiz İsa Mesih’in paydaş-lığına çağrılmış olduğunuza dair Allah sadıktır.

¹⁰Şimdi ey kardeşler, hepinizin aynı şeyi söyle-menizi ve aranızda bölünmelerin olmamasını, ama aynı fikirde ve aynı yargıda mükemmel biçimde birleşmiş ol-manızı, Rabbimiz İsa Mesih’in adıyla sizden rica ederim.⁴

¹¹Çünkü kardeşlerim, sizin hakkınızda Kloi’nin evinden olanlar tarafından aranızda çekişme olduğu bana haber verildi.

¹²Ama şunu diyorum ki, her biriniz, “Ben Pavlus’unum     ve ben Apollos’unum” ve “ben Kifas’ınım” ve “ben Me-sih’inim” diyor.

¹³Mesih bölündü mü? Pavlus mu sizin için çarmıha geril-di? Ya da Pavlus’un adına mı vaftiz edildiniz?

¹⁴Krispus ve Gayus’tan başka sizden hiç kimseyi vaftiz etmedim diye Allah’a şükrediyorum;

¹⁵Öyle ki hiç kimse, benim kendi adıma onu vaftiz ettiğimi demesin.

¹⁶Ve Stefanas’ın ev halkını da vaftiz ettim; bunun ötesin-de¹ başka birisini vaftiz ettiğimi hatırlamıyorum.

¹⁷Çünkü Mesih beni vaftiz etmeye değil, ama Mesih’in çarmıhı boşuna olmasın² diye, söz bilgeliğiyle olmayarak, İncil’i ilân etmeye gönderdi.

¹⁸Çünkü çarmıh sözü³ mahvolanlar için akılsızlıktır, ama biz kurtulanlar için Allah’ın gücüdür.

¹⁹Çünkü yazılmıştır: “Bilgelerin bilgeliğini yok edeceğim ve anlayışlıların anlayışını boşa çıkaracağım.”⁴

²⁰Bilge kişi nerede? Yazıcı⁵ kişi nerede? Bu çağın tartış-macısı nerede? Allah, bu dünyanın bilgeliğini akılsızlık etmedi mı?

²¹Çünkü mademki dünya, Allah’ın bilgeliğinde, bilgelik aracılığıyla Allah’ı bilmedi, Allah da iman edenleri vaazın akılsızlığı ile kurtarmaktan hoşnut oldu.

²²Çünkü Yahudiler bir belirti⁶ isterler, Yunanlılar da bilgelik ararlar;

²³Ama biz, Yahudilere gerçekten tökezleme kayası,⁷ Yu-nanlılara da akılsızlık olan çarmıha gerilmiş Mesih’i vaaz ediyoruz;

²⁴Ama çağrılmış olanlara, hem Yahudilere hem Yunanlı-lara, Allah’ın gücü ve Allah’ın bilgeliği olan Mesih’i ilân ediyoruz.

²⁵Çünkü Allah’ın akılsız olan şeyi insanlardan daha üstün bilgeliktir; ve Allah’ın zayıf olan şeyi insanlardan daha güçlüdür.

²⁶Çünkü çağrınızı görüyorsunuz kardeşler, ki bedene° göre çağrılmış birçok bilgeler, birçok güçlüler, birçok soylular yoktur.

²⁷Ama Allah, bilgeleri utandırsın diye, dünyanın akılsız şeylerini seçti; ve Allah, güçlü şeyleri utandırsın diye, dünyanın zayıf şeylerini seçti;

²⁸Ve Allah, olan şeyleri iptal¹ etsin diye, olmayan şeyleri ve dünyanın aşağı şeylerini ve hor görülen şeyleri seçti;

²⁹Öyle ki, O’nun önünde hiçbir insan° övünmesin.

³⁰Ama siz, O’ndan² Mesih İsa’dasınız; O ki, Allah tarafından bize bilgelik ve salâh^a ve kutsanma³ ve kurtuluş oldu;

³¹Öyle ki, yazılmış olduğu gibi, “Övünen Rab ile     övünsün.”

Bölüm 2

¹Ve ben size geldiğimde ey kardeşler, Allah’ın tanıklığını size söz ya da bilgeliğin üstünlüğüyle ilân  ederek gelmedim.

²Çünkü İsa Mesih’i ve O’nu çarmıha gerilmiş olarak bilmekten başka, aranızda hiçbir şey bilmemeye karar verdim.

³Ve ben, zayıflıkta ve korkuda ve çok titreme içinde siz-lerle birlikteydim;

⁴Ve sözüm ve vaazım, insan bilgeliğinin ikna edici sözle-riyle değil, ama Ruh’un ve gücün kanıtlamasıylaydı.⁴

⁵Öyle ki, imanınız insanların bilgeliğinde değil, ama Al-lah’ın gücünde olsun.

⁶Ama kusursuzlar arasında bilgelik konuşuyoruz; ama ne bu çağın,⁵ ne de bu çağın yok olacak olan yöneticilerinin bilgeliğiyle değil;

⁷Ama Allah’ın çağlardan önce bizim yüceliğimiz için önceden kararlaştırdığı bilgeliği, Allah’ın saklı bilgeliği-ni sır içinde söylüyoruz;

⁸Onu bu çağın yöneticilerinin hiçbiri bilmedi; çünkü bil-miş olsalardı, yücelik Rabbi’ni çarmıha germezlerdi.

⁹Ama yazılmış olduğu gibi, “Gözün görmediği ve kulağın işitmediği ve insanın yüreğine girmediği, Allah’ın kendisini sevenlere hazırladığı şeyler.”^b

¹⁰Ama Allah onları bize Ruh aracılığıyla açıkladı; çünkü Ruh bütün şeyleri, Allah’ın derin şeylerini bile araştırır.

¹¹Çünkü insanın şeylerini, insanın kendisinde olan ruhun-dan başka kim bilir? Böylece de, Allah’ın şeylerini Allah’ın Ruhundan başka hiç kimse bilemez.

¹²Ama biz dünyanın ruhunu değil, ama Allah’tan olan Ruh’u aldık; öyle ki, Allah tarafından bize bağışlanan şeyleri bilelim;

¹³O şeyleri de biz, insansal bilgeliğin öğrettiği sözlerle değil, ama ruhsal şeyleri ruhsal şeylerle karşılaştırarak Ruh’un öğrettiği sözler ile söylüyoruz.

¹⁴Ama doğal adam, Allah’ın Ruhunun şeylerini kabul etmez, çünkü onlar kendisi için akılsızlıktır; ve onları bi-lemez, çünkü onlar ruhsal olarak anlaşılır;¹

¹⁵Ama ruhsal insan bütün şeyleri sezip farkeder,¹ oysa o, hiç kimse tarafından farkedilip anlaşılmaz.¹

¹⁶Çünkü Rab’bin fikrini kim bildi ki, O’na öğretsin? Ama biz Mesih’in fikrine sahibiz.

Bölüm 3

¹Ve ben, ey kardeşler, ruhsal insanlara konuşur gibi size konuşamadım; ama bedensel° olanlara, Me-    sih’te bebeklere konuşur gibi konuştum.

²Size içmek için süt verdim; ve yiyecek değil, çünkü he-nüz yeterli güçte değildiniz; çünkü şimdi bile yeterli güç-te değilsiniz;

³Çünkü henüz bedenselsiniz. Çünkü, mademki aranızda kıskançlık ve çekişme vardır, bedensel değil misiniz; ve insana göre yürümüyor musunuz?

⁴Çünkü biri, “Ben Pavlus’unum” ve diğeri, “Ben Apol-los’unum” deyince, bedensel değil misiniz?

⁵O zaman, Pavlus kimdir ve Apollos kimdir? Her birine Rab’bin verdiği gibi, sadece onlar aracılığıyla iman ettiğiniz hizmetçiler değil mi?

⁶Ben diktim, Apollos suladı; ama Allah büyüttü.

⁷Öyle ki, ne eken bir şeydir ne de sulayan; ama büyüten  Allah.

⁸Diken ve sulayan birdirler; ama her biri kendi emeğine göre kendi ödülünü alacaktır.

⁹Çünkü biz Allah’ın iş ortaklarıyız; siz Allah’ın işlenen toprağı,¹ Allah’ın binasısınız.

¹⁰Bana verilen Allah’ın inayetine göre, bilge bir mimar gibi temel koydum, başkası da üzerine bina ediyor. Ama herkes onun üzerine nasıl bina ettiğine dikkat etsin.

¹¹Çünkü hiç kimse konulan temelden başka bir temel ko-yamaz; ki o da İsa Mesih’tir.

¹²Şimdi, eğer bir kimse bu temel üzerine altın, gümüş, değerli taşlar, tahta, ot, saman bina ederse,

¹³Her birinin işi belli olacaktır; çünkü o gün, onu ilân edecektir, çünkü ateşle açığa vurulacaktır; ve her birinin işi ne çeşit olduğunu ateş deneyecektir.

¹⁴Eğer bir kimsenin, üzerine bina ettiği iş durursa, ödül² alacaktır.

¹⁵Eğer bir kimsenin işi yanarsa, zarar çekecek; ama ken-disi kurtulacaktır; ancak ateş içinden geçer gibi.

¹⁶Allah’ın tapınağı olduğunuzu ve Allah’ın Ruhunun sizde konut kurduğunu bilmez misiniz?

¹⁷Eğer bir kimse Allah’ın tapınağını bozarsa,³ Allah onu bozacaktır; çünkü Allah’ın tapınağı kutsaldır; o tapınak sizsiniz.

¹⁸Hiç kimse kendini aldatmasın; eğer aranızda bir kimse bu çağda kendisinin bilge olduğunu düşünüyorsa, akılsız olsun ki bilge olabilsin.

¹⁹Çünkü bu dünyanın bilgeliği Allah katında⁴ akılsızlık-tır; çünkü yazılmıştır: “O, bilgeleri kendi kurnazlıkların-da yakalar.”^a

²⁰Ve yine, “Rab bilgelerin mantıksal düşüncelerinin boş olduğunu bilir” diye yazılmıştır.^b

²¹Şu hâlde, hiç kimse insanlarla övünmesin; çünkü her şey sizindir.

²²Gerek Pavlus, gerek Apollos, gerek Kifas, gerekse ge-lecek şeyler, hepsi sizindir;

²³Ve siz Mesih’insiniz, Mesih de Allah’ındır.

Bölüm 4

¹Böylece insan bizi Mesih’in hizmetçileri ve Al-lah’ın sırlarının kâhyaları olarak saysın.

²Bundan başka¹ kâhyalarda aranılan, birinin sadık bulun-masıdır.

³Ama sizin tarafınızdan ya da insanın mahkemesi² tara-fından sorgulanmam,³ benim için en küçük şeydir; ne de ben bile, kendimi sorgularım.

⁴Çünkü ben kendimde, hiçbir şeyin bilincinde değilim; ama bununla temize çıkmış olmuyorum; oysa beni sorgulayan Rab’dir.

⁵Şu hâlde Rab’bin gelişine dek, o vakitten önce hiçbir şe-yi yargılamayın; O ki, hem karanlığın gizli şeylerini ay-dınlığa çıkaracak, hem de yüreklerin amaçlarını açığa çı-karacaktır; ve o zaman her bir kişiye övgü Allah’tan ola-caktır.

⁶Şimdi ey kardeşler, bu şeyleri sizin uğrunuza⁴ kendime ve Apollos’a uyguladım;⁵ ta ki yazılmış olandan öte düşünmemeyi bizden öğrenesiniz; öyle ki, kimse biri için, diğerine karşı kabarıp övünmesin.

⁷Çünkü seni başkasından kim farklı kılıyor? Ve neyin var ki Allah’tan almış değilsin? Ama eğer aldınsa, neden almamış gibi övünüyorsun?

⁸Zaten doyuruldunuz; zaten zengin edildiniz; biz olma-dan egemenlik sürdünüz; ve keşke egemenlik sürseydiniz de, biz de sizinle birlikte egemenlik süreydik.

⁹Çünkü sanıyorum ki Allah, biz resulleri ölüme mah-kum olanlar gibi, en geridekiler olarak ortalıkta sergiledi; çünkü dünya için, hem melekler ve insanlar için sey-redilen şey olduk.

¹⁰Biz Mesih uğruna akılsızlarız, ama siz Mesih’te akıllı-

larsınız;¹ biz zayıfız, ama siz güçlüsünüz; siz yüceliğe sahipsiniz, ama biz onursuzuz.

¹¹Şu anki saate dek hem açlık hem susuzluk çekiyoruz; ve çıplağız ve dövülüyoruz ve evsiz dolaşıyoruz;

¹²Ve kendi ellerimizle çalışarak emek veriyoruz. Sövülür-ken, kutsama² diliyoruz; zulmedilince, katlanıyoruz;

¹³İftira edilince,³ yalvarıyoruz; şimdiye dek dünyanın süprüntüsü, her şeyin döküntüsü olduk.

¹⁴Bu şeyleri sizi utandırmak için değil, ama sevgili çocuk-larım olarak öğüt vermek için yazıyorum.

¹⁵Çünkü eğer Mesih’te on bin eğiticiniz olsa da çok ba-banız yoktur; çünkü İncil aracılığıyla Mesih İsa’da ben sizin babanız oldum.

¹⁶Onun için benim izleyenlerim olmanızı sizden rica   ederim.

                ¹⁷Bundan dolayı Rab’de sevgili ve sadık çocu-ğum olan Timoteos’u size gönderdim; her yerde her kili-se topluluğunda öğrettiğim gibi, Mesih’teki yollarımı size hatırlatacaktır.

¹⁸Şimdi, sanki ben size gelmeyecekmişim gibi bazıları kabarıp övündüler.

¹⁹Ama Rab dilerse size yakında geleceğim; ve kabarmış olanların sözünü değil, ama gücünü bileceğim.

²⁰Çünkü Allah’ın krallığı sözde değil, ama güçtedir.

²¹Ne istiyorsunuz? Size değnekle mi geleyim, yoksa sev-gi ve alçakgönüllülük ruhuyla mı?

Bölüm 5

¹Aranızda zina olduğu çoğunlukla⁴ söyleniyor; hem öyle zina ki, uluslar arasında bile adı geçmeyen zina; şöyle ki, biri babasının karısını almıştır.

²Ve siz, bu işi yapan aranızdan kaldırılsın diye, yas tuta-cağınıza kabarıp övünüyorsunuz.

³Çünkü ben gerçekten bedende hazır olmayıp, ama ruhta hazır olarak, bunu böylece işlemiş olanı hazırmışım gibi yargıladım;

⁴Rabbimiz İsa Mesih’in adıyla, siz ve benim ruhum bir-likte bir araya gelerek Rabbimiz İsa Mesih’in gücüyle,

⁵Böyle birisini, bedenin mahvolması için Şeytan’a teslim  etmek üzere yargıladım; öyle ki, Rab İsa’nın gününde ruhu kurtulabilsin.

⁶Sizin övünmeniz iyi değil. Biraz mayanın bütün hamuru mayalandırdığını bilmez misiniz?

⁷Onun için eski mayayı çıkarıp atın¹ ki, mayasız olduğu-nuz gibi yeni hamur olasınız. Çünkü Fısıhımız^a olan Me-sih de bizim için kurban edilmiştir;

⁸Bunun için ne eski mayayla, ne de kin ve kötülük maya-sıyla değil, ama içtenliğin ve gerçeğin mayasız ekmeğiyle bayram edelim.

⁹Mektubumda size, zina edenlerle arkadaşlık et-memenizi yazdım;

¹⁰Ve büsbütün bu dünyanın zina edenleriyle, ya da aç göz-lüleriyle, ya da zorbalarıyla,² ya da putperestleriyle de-mek istemedim; çünkü o zaman dünyadan çıkmalıydınız.

¹¹Ama eğer kardeş denilen biri, zina eden, ya da aç      gözlü, ya da putperest, ya da sövücü, ya da ayyaş, ya da zorba ise, onunla arkadaşlık etmemenizi, böyle biriyle yemek bile yememenizi şimdi size yazdım.

¹²Çünkü dışarıda olanları da yargılamak benim ne göre-vim?³ Siz içerde olanları yargılamaz mısınız?

¹³Ama dışarda olanları Allah yargılar. Kötü adamı aranız-dan uzaklaştırın.

Bölüm 6

¹Başkasına karşı bir davası olan sizden biri, kut-salların önünde değil de, adaletsizlerin⁴ önünde yargılan-mak için gitmeye cesaret eder mi?

²Kutsalların dünyayı yargılayacağını bilmez misiniz? Ve eğer dünya sizin tarafınızdan yargılanırsa, en küçük me-seleleri yargılamaya lâyık değil misiniz?

³Melekleri yargılayacağımızı bilmez misiniz? O zaman bu hayatın şeylerini daha ziyade yargılamaz mıyız?

⁴Bunun için, eğer gerçekten bu hayatla ilgili şeyleri yargı-lama yetkiniz varsa,¹ kilise topluluğunda en az önemsenen kimseleri yargılamaya oturtur musunuz?

⁵Utanmanız için size söylüyorum. Böylece, kendi kar-deşleri² arasında karar verebilecek aranızda bir bilge adam, bir kişi bile yok mudur?

⁶Ama kardeş kardeşle birlikte yargı için kanuna gidiyor, bu da imansızların önünde!

⁷O halde, gerçekten birbirinizle davalarınızın olması, esa-sında aranızda tamamiyle bir kusurdur. Aksine³ neden haksızlık çekmiyorsunuz? Aksine neden hakkınızın yenmesine katlanmıyorsunuz?

⁸Ama siz haksızlık ediyor ve hak yiyorsunuz; bunu da kardeşlerinize ediyorsunuz.

⁹Ya da haksız kişilerin,⁴ Allah’ın krallığını miras alma-yacağını bilmez misiniz? Saptırılmayın! Ne zina edenler, ne putperestler, ne fuhuş işleyenler, ne kendini kadın edenler, ne kendilerini erkekle kötü kullananlar,⁵

¹⁰Ne hırsızlar, ne açgözlüler, ne ayyaşlar, ne sövücüler, ne zorbalar Allah’ın krallığını miras alacaklardır.

¹¹Ve bazılarınız böyleydiniz;⁶ ama yıkandınız, ama kut-sal kılındınız, ama Rab İsa’nın adında ve Allahımızın Ruh’unda salih kılındınız.

¹²Bana her şey yasaldır, ama her şey faydalı değildir; bana her şey yasaldır, ama hiçbir şeyin yetkisi altına girmiş olmayacağım.

¹³Yemekler karın için ve karın yemekler içindir; ama Al-lah hem onu hem onları yok edecektir. Ama beden zina için değil, ancak Rab içindir; Rab de beden içindir.

¹⁴Ve Allah, hem Rab’bi diriltti, hem de bizi kendi gücüy-le diriltecektir.

¹⁵Bedenlerinizin Mesih’in üyeleri olduğunu bilmiyor mu-sunuz? O hâlde Mesih’in üyelerini alıp fahişenin üyeleri yapayım mı? Asla bu olmasın!

¹⁶Ya da fahişeye yapışanın, onunla bir beden olduğunu bilmiyor musunuz? “Çünkü ikisi bir beden olacaklar”^a Rab diyor.

¹⁷Ama Rab’be yapışan, O’nunla bir ruh olur.

¹⁸Zinadan kaçın. İnsanın işlemiş olabileceği her günah bedenin dışındadır; ama zina eden, kendi bedenine karşı günah işler.

¹⁹Ya da bedeninizin, Allah’tan almış olduğunuz, içinizde olan Kutsal Ruh’un tapınağı olduğunu bilmiyor musu-nuz? Ve siz kendi kendinizin değilsiniz;

²⁰Çünkü bir paha ile satın alındınız; o zaman Allah’a ait olan bedeninizde ve ruhunuzda Allah’ı yüceltin.

Bölüm 7

¹Ama bana yazdığınız şeylere ilişkin derim ki, adam için kadına dokunmamak iyidir;

²Ama zinalardan dolayı her bir adamın kendi karısı olsun ve her bir kadının kendi kocası olsun.

³Koca, karıya gerekli olan iyilikseverliği göstersin;¹ ve aynı şekilde karı da kocaya göstersin.²

⁴Karının kendi bedeni üzerinde yetkisi yoktur, ama koca-sının vardır; ve aynı şekilde kocanın da kendi bedeni üze-rinde yetkisi yoktur, ama karısının vardır.

⁵Oruç ve dua için özgür olabilesiniz diye, bir süre için ve anlaşmayla olmadıkça birbirinizi yoksun etmeyin; ve tekrar bir araya gelin ki, kendinize hakim olmayışınızdan dolayı Şeytan sizi denemesin.

⁶Ama bunu emir yoluyla değil, izin yoluyla diyorum.

⁷Ama bütün insanların tıpkı benim gibi olmalarını ister-dim; ama her birinin Allah’tan kendi armağanı var; biri böyle, başka biri de şöyle.

⁸Ama evlenmemişlere ve dullara diyorum, tıpkı benim gibi kalsalar onlar için iyidir.

⁹Ama kendilerini denetim altına alamıyorlarsa, evlensin-ler; çünkü evlenmek yanmaktan daha iyidir.

¹⁰Ama evli olanlara emrediyorum; ben değil, ancak Rab emrediyor: Karı kocasından ayrılmasın;

¹¹Ama eğer ayrılırsa da evlenmeden kalsın, ya da koca-sıyla barışsın; ve koca karısını bırakmasın.

¹²Ama geri kalanlara Rab değil, ben diyorum: Eğer bir kardeşin iman etmeyen karısı varsa ve kadın onunla otur-maya razı ise, onu bırakmasın.

¹³Ve bir kadının iman etmeyen kocası olur da, o kendisiy-le oturmaya razıysa, kadın onu bırakmasın.

¹⁴Çünkü iman etmeyen koca, karısında kutsanır; ve iman etmeyen karı, kocasında kutsanır; aksi hâlde çocuklarınız o zaman murdar olurdu; ama şimdi kutsaldırlar.

¹⁵Ama eğer iman etmeyen ayrılırsa,¹ ayrılsın; kardeş ya da kız kardeş böyle durumlarda kölelik altında değildir; ama Allah bizi barış içinde çağırdı.

¹⁶Çünkü ey karı, kocanı kurtarıp kurtaramayacağını ne bilirsin? Ya da ey koca, karını kurtarıp kurtaramayacağı-nı ne bilirsin?

¹⁷Ancak Allah’ın her birine dağıttığı gibi, Rab’bin her birini çağırdığı gibi, öylece yürüsün; ve bütün kilise top-luluklarında öylece emrediyorum.²

¹⁸Biri sünnetliyken mi çağrıldı? Sünnetsiz olmasın; biri sünnetsizlikte mi çağrıldı? Sünnet olmasın.

¹⁹Sünnetlilik bir şey değildir ve sünnetsizlik bir şey değil-dir; ama Allah’ın emirlerinin tutulması.

²⁰Her biri çağrılmış olduğu çağrıda, evet onda dursun.

²¹Köleyken mi çağrıldın? Sana kaygı olmasın; ama eğer özgür olabilirsen, daha ziyade onu kullan.

²²Çünkü köle olup da Rab’de çağrılmış olan, Rab’bin azatlısıdır; aynı şekilde hür olup da çağrılmış olan da, Mesih’in kölesidir.

²³Pahayla satın alındınız; insanların köleleri olmayın.

²⁴Kardeşler, her biriniz ne durumda çağrıldıysa, Allah’la o durumda kalsın.

²⁵Ama erdenler³ hakkında Rab’den bir emrim yoktur; ama sadık olmak için, Rab tarafından merhamete kavuşmuş biri olarak yargı veriyorum.

²⁶Onun için sanırım ki, şimdiki sıkıntılar nedeniyle şu iyidir, yani insana olduğu gibi kalması iyidir.

²⁷Karıya bağlı mısın? çözülmeyi arama. Karıdan çözül-müş müsün? Karı arama.

²⁸Ama eğer evlenirsen de günah işlemiş olmazsın; ve  eğer erden kız evlenirse günah işlemiş olmaz. Ama böyle kimselerin bedende sıkıntıları olacaktır; ve ben sizi esir-giyorum.

²⁹Ama şunu diyorum ey kardeşler, zaman kısaltılmıştır; bundan sonra,¹ karıları olanlar bile karıları yok gibi;

³⁰Ve ağlayanlar ağlayamıyor gibi; ve sevinenler sevin-miyor gibi; ve satın alanlar bir şeye sahip değiller gibi;

³¹Ve bu dünyayı kullananlar, kendilerininmiş gibi onu kullanmayanlar olsunlar; çünkü bu dünyanın adeti, şekli² geçip gider.

³²Ama kaygısız olmanızı istiyorum. Evlenmemiş olan, Rab’bi nasıl hoşnut edecek diye Rab’bin şeyleri için kaygı çeker;

³³Ama evlenmiş olan, karısını nasıl hoşnut edecek diye dünya şeyleri için kaygı çeker.

³⁴Evli kadın ile erden kız arasında fark vardır.³ Evlenme-miş olan kız ya da kadın, hem bedence hem de ruhça kut-sal olsun diye, Rab’bin şeyleri için kaygı çeker; ama evli olan kadın, kocasını nasıl hoşnut edecek diye dünya şey-leri için kaygı çeker.

³⁵Ama bunu sizin kendi yararınız için söylüyorum; önü-nüze bir tuzak⁴ koymak için değil, ama yaraşır hâlde ol-manız ve fikir dağılmadan Rab’be hizmet etmeniz için söylüyorum.

³⁶Ama bir kimse erden kızına⁵ uygunsuzca davrandığını sanıyorsa, eğer olgunluk yaşının ötesindeyse ve öyle ol-ması gerektiyse, istediğini yapsın, günah işlemez; evlen-sinler.

³⁷Ama zorunluluğu olmayarak, ancak kendi iradesine hakim olarak, kendi yüreğinde sabit duran, kendi erden kızını öyle korumak için, buna yüreğinde karar vermişse, iyi eder.

³⁸Böylece kendi erden kızını evlendiren iyi eder; ve ev-lendirmeyen daha iyi eder.¹

³⁹Bir kadın, kocası ne kadar zaman yaşarsa, yasayla bağ-lıdır; ama onun kocası ölürse, istediği kimseyle evlen-mekte özgürdür; yalnız Rab’de olsun.

⁴⁰Oysa, eğer öyle kalırsa, benim yargıma göre daha mut- ludur; ve bende de Allah’ın Ruhunun olduğunu düşünü-yorum.

Bölüm 8

¹Ama putlara kurban edilen şeylerle ilgili olarak, hepimizin bilgisi olduğunu biliyoruz; bilgi böbürlendirir, ama sevgi bina eder.

²Ve eğer bir kimse bir şey bildiğini sanırsa, bilmesi gerek-li olduğu gibi henüz hiçbir şey bilmiyor.

³Ama bir kimse Allah’ı severse, o kişi O’nun tarafından bilinir.

⁴O zaman, putlara kurban edilen şeylerin yenmesiyle il-gili olarak, biliyoruz ki put dünyada bir şey değildir; ve birden başka Allah yoktur.

⁵Çünkü gerçekten, her ne kadar gökte ya da yerde ilâhlar diye adlandırılanlar varsa da (birçok ilâhlar ve birçok rab-ler olduğu gibi);

⁶Ancak bizim için bir tek Allah Baba vardır; her şey O’ndandır ve biz O’nun içiniz; ve bir tek Rab İsa Mesih vardır; her şey O’nun aracılığıyladır ve biz O’nun aracı-lığıylayız.

⁷Ama bütün insanlarda bu bilgi yoktur; bazıları puta olan saygı vicdanıyla şimdiye kadar puta kurban edilmiş bir şey diye onu yiyorlar; ve onların vicdanı zayıf olduğundan lekeleniyor.

⁸Ama yiyecek bizi Allah’a beğenilir kılmaz; çünkü ne yersek bir üstünlüğümüz olur; ne de yemezsek bir eksikliğimiz olur.

⁹Ama dikkat edin ki, sizin bu özgürlüğünüz¹ zayıf olan-lara tökezleme nedeni olmasın.

¹⁰Çünkü eğer biri, bilgi sahibi olan seni, bir put tapınağında sofraya oturmuş görürse, zayıf olan o kişinin vicdanı, putlara kurban edilmiş şeyleri yemek için cesaretlendirilmiş olmaz mı?

¹¹Ve kendisi uğruna Mesih’in ölmüş olduğu zayıf kardeş, senin bilginle mahvolur.

¹²Böylece kardeşlere karşı günah işleyerek ve onların zayıf vicdanlarını yaralayarak, Mesih’e karşı günah işlersiniz.

¹³Bundan dolayı, eğer yiyecek kardeşimin tökezlemesine neden oluyorsa, kardeşime tökezleme nedeni olmayayım diye, sonsuza dek hiç et yemem.

Bölüm 9

¹Resul² değil miyim? Özgür değil miyim? Rabbimiz İsa’yı görmedim mi? Siz Rab’de benim işim değil misiniz?

²Eğer başkaları için resul değilsem bile, yine de kuşku-suz³ size resulum; çünkü siz Rab’de benim resul oluşu-mun mührüsünüz.

³Beni sorgulayanlara savunmam budur.

⁴Yemeğe ve içmeğe yetkimiz yok mudur?

⁵Hem de diğer resuller ve Rab’bin kardeşleri ve Kifas gibi, eş olan bir kızkardeşi birlikte gezdirmeye yetkimiz yok mudur?

⁶Ya da çalışmamaya yalnız benim ve Barnabas’ın mı yet-kimiz yok?

⁷Kim kendi harcamalarıyla, herhangi bir zamanda asker olarak hizmet eder? Kim bağ diker de onun meyvesini yemez? Ya da kim sürü güder de sürünün sütünden içmez?¹

⁸Bu şeyleri insana göre mi söylüyorum? Yahut Yasa da bu şeyleri söylemez mi?

⁹Çünkü Musa’nın Yasasında yazılmıştır: “Tahıl harmanı-nı döven öküzün ağzını bağlamayacaksın.”^a Allah öküz-ler için mi kaygı çekiyor?

¹⁰Yoksa tamamıyla onu bizim için mi söylüyor? Evet, bi-zim için yazıldı; öyle ki, çift sürenin, ümitle sürmesi ve tahıl harmanını dövenin, kendi ümidine hissedar olmak üzere, ümitle dövmesi gerekir.

¹¹Eğer biz size ruhsal şeyleri ektiysek, sizin maddesel şeylerinizi biçersek büyük bir şey mi?

¹²Eğer başkaları sizin üzerinizdeki bu yetkiye pay ortağı iseler, biz daha ziyade olmayalım mı? Oysa biz bu yet-kiyi kullanmadık; ama Mesih’in İnciline herhangi bir engel koymayalım diye her şeye katlanıyoruz.

¹³Kutsal şeylerde hizmet edenlerin tapınaktan yedikleri-ni ve sunakta görev yapanların sunağa pay ortağı olduklarını bilmez misiniz?

¹⁴Böylece Rab de, İncil’i ilân edenlerin İncil’den yaşa-malarını buyurdu.²

¹⁵Ama ben bu şeylerin hiçbirini kullanmadım. Şimdi, ba-na böyle yapılsın diye bu şeyleri yazmadım; çünkü biri-nin benim övünmemi boşa çıkaracağına ölmek benim için daha iyidir.

¹⁶Çünkü İncil’i ilân ediyorsam, benim için övünme yok-tur; çünkü üzerime bir zorunluluk yükletilmiştir; çünkü eğer İncil’i ilân etmezsem vay bana!

¹⁷Çünkü eğer bunu isteyerek yaparsam, bir ödülüm var-dır; ama istemeyerek de yapsam bana bir kâhyalık görevi emanet edilmiştir.

¹⁸O hâlde benim ödülüm nedir? İncil’de olan yetkimi, benim kendiminmiş gibi kullanmamak için, İncil’i ilân eder-ken, Mesih’in İncilini karşılıksız sağlamaktır.

¹⁹Çünkü bütün insanlardan özgürken, daha çok kişi ka-zanayım diye, kendimi bütün insanlara köle ettim.

²⁰Ve Yahudileri kazanayım diye Yahudilere, Yahudi gibi oldum; Yasa altında olanları kazanayım diye Yasa altında olanlara, Yasa altında biri gibi oldum;

²¹(Allah’a karşı Yasa’sız olmayıp, ancak Mesih’e karşı Yasa altında bulunan ben), Yasa’sız olanları kazanayım diye Yasa’sız biri gibi oldum.

²²Zayıfları kazanayım diye zayıflara zayıf gibi oldum. Tüm imkânlarla¹ bazılarını kurtarayım diye herkese her şey oldum.

²³Ve bunu İncil uğruna yapıyorum ki, onda pay ortağı olayım.

                ²⁴Koşu alanında koşanların hepsi koşar, ama ödü-lü tek bir kişinin aldığını bilmez misiniz? Öyle koşun ki, elde edebilesiniz.

²⁵Ve ödül için çabalayan her bir kişi, her şeyde kendini denetler. Böylece onlar gerçekten çürüyen bir taç alsınlar diye, ama biz çürümeyen biri için çabalarız.

²⁶Onun için ben, kararsızca değil, böyle koşarım; havayı döver gibi değil, böyle yumruklarım;

²⁷Ama bedenimi eziyorum²  ve onu köle ediyorum; ol-maya ki, başkalarına vaaz ettikten sonra, ben kendim reddolunmuş³ olayım.

Bölüm 10

¹Çünkü ey kardeşler, sizin bilgisiz kalmanızı is-temem ki, atalarımızın hepsi bulut altındaydılar ve hepsi denizden geçtiler;

²Hepsi de bulutta ve denizde Musa’ya vaftiz olundular;

³Ve hepsi aynı ruhsal yiyeceği yediler;

⁴Ve hepsi aynı ruhsal içeceği içtiler; çünkü artlarından gelen ruhsal kayadan içtiler; ve o kaya Mesih’ti.

⁵Ama Allah onların çoğundan hoşnut değildi; çünkü çöl-de yerlere saçıldılar.⁴

⁶Ama onların arzuladıkları gibi, bizim de kötü şeyleri şid-detle arzulamamamız için bu şeyler bize örnek oldular.

⁷Ne de onlardan bazıları gibi putperest olasınız; yazılmış olduğu gibi: “Halk yemeğe ve içmeye oturdu ve oynamaya kalktı.”^a

⁸Ne de zina edelim, nasıl ki onlardan bazıları zina etti ve bir günde yirmi üç bin kişi düştü.^b

⁹Ne de Mesih’i deneyelim, nasıl ki onlardan bazıları de-nediler ve yılanlar tarafından telef oldular.^c

¹⁰Ne de söylenin, nasıl ki onlardan bazıları da söylen-diler ve mahvedici tarafından yok edildiler.^d

¹¹Şimdi, bütün bu şeyler onlara örnek olarak oldu; ve çağların sonuna ulaşmış olan bizlere öğüt için yazıldı.

¹²Şöyle ki, ayakta¹ durduğunu sanan, düşmesin diye dik-kat etsin.

¹³İnsana göre olandan başka bir denemeye tutulmadınız; ve Allah sadıktır; O, gücünüzün yettiğinin üstünde denen-menize izin vermeyecektir; ama dayanabilmeniz için de-nenmeyle birlikte çıkış yolunu da yapacaktır.

¹⁴Bundan dolayı sevgililerim, putperestlikten kaçın.

¹⁵Akıllılara konuşur gibi konuşuyorum; ne dediğime siz yargı yürütün.

¹⁶Kutsadığımız kutsama kasesi, Mesih’in kanının payla-şımı² değil midir? Kırdığımız ekmek, Mesih’in bedeni-nin paylaşımı değil midir?

¹⁷Çünkü çok olan bizler bir ekmek,³ bir bedeniz; çünkü hepimiz tek ekmekten paylaşıyoruz.

¹⁸Bedene göre İsrail’e bakın; kurbanları yiyenler sunak ile pay ortağı olanlar değil midirler?

¹⁹Öyleyse ben ne diyorum? Putun bir şey mi olduğunu, ya da puta kurban edilenin, bir şey mi olduğunu söylü-yorum?

²⁰Hayır, ama ulusların kurban ettikleri şeylerin Allah’a değil, cinlere kurban ettiklerini söylüyorum; ve cinlerle pay ortakları olmanızı istemem.

²¹Rab’bin kasesinden ve cinlerin kasesinden içemezsiniz; Rab’bin sofrasına ve cinlerin sofrasına pay sahibi olamazsınız.

²²Yoksa Allah’ı kıskançlığa mı kışkırtıyoruz? O’ndan daha mı güçlüyüz?

²³Benim için her şey yasaldır, ama her şey fay-dalı değildir; benim için her şey yasaldır; ama her şey bi-na etmez.

²⁴Hiç kimse kendi yararını değil, ama her biri başkasının-kini arasın.

²⁵Vicdandan dolayı¹ hiçbir şey soruşturmadan, et paza-rında satılan her şeyi yiyin.

²⁶Çünkü yeryüzü ve onun doluluğu Rab’bindir.

²⁷Ama eğer iman etmeyenlerden biri sizi davet eder ve siz gitmek isterseniz, vicdandan dolayı hiçbir şeyi soruş-turmadan önünüze konulan her şeyi yiyin.

²⁸Ama biri size, “Bu bir puta kurban sunulmuştur” derse, onu belirten² kişiden ve vicdandan dolayı yemeyin; çün-kü yeryüzü ve onun doluluğu Rab’bindir;

²⁹Ama vicdan diyorum, seninki değil, diğerininkinin vic-danı;³ çünkü neden benim özgürlüğüm başkasının vicdanıyla yargılanmış olur?

³⁰Eğer şükrederek yemeğe katılırsam, şükrettiğim şey için neden kötülenmiş olayım?

³¹Böylece, gerek yer, gerek içerseniz; gerekse her ne ya-parsınız, her şeyi Allah’ın yüceliği için yapın.

³²Hem Yahudilere, hem Yunanlılara, hem de Allah’ın ki-lise topluluğuna tökez olmayın;⁴

³³Nasıl ki ben de kendi yararımı aramayarak, ancak kurtulsunlar diye bir çokların yararını arayarak her şeyde herkesi hoşnut ediyorum.

Bölüm 11

¹Ben Mesih’in izleyicisi⁵ olduğum gibi siz de beni izleyin.

²Şimdi ey kardeşler, her şeyde beni hatırladığınız ve size aynı teslim ettiğim gibi öğretişleri¹ tuttuğunuz için sizi överim.

³Ama bilmenizi isterim ki, her erkeğin başı Mesih ve ka-dının başı erkek ve Mesih’in başı Allah’tır.

⁴Başı örtülü olarak dua eden ya da peygamberlik eden her erkek, başını utanca sokar.²

⁵Ama başı örtüsüz olarak³ dua eden ya da peygamberlik eden her kadın, başını utanca sokar; çünkü traş edilmiş olmakla birdir ve aynı şeydir.

⁶Çünkü eğer kadın örtünmüyorsa, onun saçı da kesilsin. Ama kadına, saçının kesilmesi ya da traş olunması utanç verici ise, örtünsün.

⁷Çünkü erkek Allah’ın benzeyişi⁴ ve yüceliği olup, başını gerçekten örtmemelidir; kadın ise erkeğin yüceliğidir.

⁸Çünkü erkek kadından değil, ama kadın erkektendir;

⁹Çünkü hem de erkek kadın için değil, ama kadın erkek için yaratıldı.

¹⁰Bu nedenle meleklerden dolayı kadın, kendi başı üze-rinde yetki işaretine sahip olmalıdır.

¹¹Bununla beraber, Rab’de ne kadın erekekten ayrı,⁵ ne de erkek kadından ayrıdır.

¹²Çünkü kadın erkekten olduğu gibi, böylece erkek de kadın aracılığıyladır; ama her şey Allah’tandır.

¹³Kendi içinizde siz yargılayın; kadının örtüsüz Allah’a dua etmesi yakışır mı?

¹⁴Doğanın kendisi bile, bir erkeğin uzun saçları varsa, kendisi için hürmetsizliktir diye öğretmiyor mu?

¹⁵Ama kadının uzun saçları varsa, kendisi için yüceliktir; çünkü uzun saç kendisi için örtü olarak verilmiştir.

¹⁶Ama eğer bir kimse çekişen biri olmayı düşünüyorsa, bizim böyle bir geleneğimiz yoktur; ne de Allah’ın kilise topluluklarının vardır.

¹⁷Ama size şunu bildirmeye⁶ gelince, sizi öv-mem; Çünkü daha iyisi için değil, ama daha kötüsü için toplanıyorsunuz.

¹⁸Çünkü her şeyden önce, gerçekten kilise topluluğunda bir araya geldiğinizde, aranızda ayrılıklar olduğunu işitiyorum ve bir parça inanıyorum.

¹⁹Çünkü aranızda onaylanmış olanlar belli olsunlar diye, aranızda inanç ayrılıkları¹ da olması gerektir.

²⁰Onun için bir yerde bir araya gelmeniz, Rab’bin akşam yemeğini yemek için değildir.

²¹Çünkü yemekte her biri diğerinden önce akşam yemeği-ni alır; ve biri aç kalır, diğeri sarhoş olur.

²²Neden? Yemek ve içmek için evleriniz yok mu? Yoksa Allah’ın kilise topluluğunu hor görüyor ve bir şeyi olma-yanları mı utandırıyorsunuz? Size ne diyeyim? Bunda si-zi öveyim mi? Övmem!

²³Çünkü benim size vermiş olduğumu da ben Rab’den aldım; öyle ki, Rab İsa ele verildiği gece ekmek aldı,

²⁴Ve teşekkür sunduktan sonra kırdı ve dedi: “Alın, yiyin, bu sizin için kırılmış olan bedenimdir; bunu benim anıl-mam için yapın.”

²⁵Aynı şekilde, akşam yemeğinden sonra kaseyi de aldı ve dedi: “Bu kase benim kanımda yeni antlaşmadır; onu her içtiğinizde² benim anılmam için yapın.”

²⁶Çünkü bu ekmeği her yediğiniz³ ve kaseyi içtiğinizde, kendisi gelinceye dek Rab’bin ölümünü ilân edersiniz.

²⁷Şöyle ki, her kim lâyık olmayan tarzda bu ekmeği yer, ya da Rab’bin kasesinden içerse, Rab’bin bedenine ve kanına karşı suçlu olur.

²⁸Ama insan kendi kendini sınasın ve öylece ekmekten yesin ve kaseden içsin.

²⁹Çünkü lâyık olmayan tarzda yiyen ve içen, Rab’bin be-denini farketmeyerek, kendisi için hüküm yer ve içer.

³⁰Bundan dolayı aranızda bir çoğu zayıf ve hastadır; bir çoğu da uyudular.

³¹Çünkü eğer kendi kendimizi dikkatle inceleseydik,⁴ yargılanmazdık.

³²Ama yargılandığımızda, Rab tarafından terbiye edili-yoruz; öyle ki, dünyayla birlikte mahkûm olmayalım.

³³Şöyle ki kardeşlerim, yemek için biraraya geldiğinizde birbirinizi bekleyin.

³⁴Eğer bir kimse aç ise, evde yesin; öyle ki, hüküm için toplanmayasınız; ve diğer şeyleri geldiğim zaman düzene koyacağım.

Bölüm 12

¹Ama ruhsal armağanlar hakkında, ey kardeşler, sizin cahil¹ kalmanızı istemem.

²Bilirsiniz ki, siz uluslardandınız, dilsiz putlara yöneltil-diğiniz gibi götürüldünüz.

³Bu nedenle size bildiririm ki, hiç kimse Allah’ın Ruhuy-la konuşarak, “İsa lânetlidir” demez; ve hiç kimse Kutsal Ruh’ta olmadıkça, “İsa Rab’dir” diyemez.

⁴Ama ruhsal armağanların çeşitleri vardır, ama aynı Ruh’tur.

⁵Ve hizmetlerin çeşitleri vardır ve aynı Rab’dir.

⁶Ve işlerin² çeşitleri vardır, ama hepsinde her şeyi işleyen aynı Allah’tır.

⁷Ama herkese Ruh’un belirip görünmüş olması yarar için veriliyor.

⁸Çünkü birine Ruh aracılığıyla bilgelik sözü; ve bir diğe-rine aynı Ruh’a göre, bilgi sözü;

⁹Bir başkasına da aynı Ruh’ta³ iman; ve diğerine aynı Ruh’ta şifa armağanları;

¹⁰Ve başkasına kudretli işler işleme⁴ ve başkasına pey-gamberlik; ve başkasına ruhları ayırt etme; ve bir diğeri-ne dillerin çeşitleri; ve başkasına dillerin tercümesi veri-liyor.

¹¹Ama bütün bu şeyleri, her birine dilediği gibi ayrı ayrı dağıtarak, tek ve aynı Ruh işliyor.

¹²Çünkü nasıl ki beden birdir ve birçok üyeleri vardır, ama tek olan bedenin bütün üyeleri çok olmakla beraber bir bedendirler; Mesih de böyledir.

¹³Çünkü ister Yahudi ya da Yunanlı, ister köle ya da öz-gür olalım, biz de hepimiz bir Ruh ile tek bir bedene vaf-tiz olunduk; ve hepimiz bir Ruh’tan içirilmiş olduk.

¹⁴Çünkü beden de bir üye değildir, ama çok üyeden oluşur.

¹⁵Eğer ayak, “El olmadığım için bedenden değilim” di-yorsa, bundan dolayı bedenden değil midir?

¹⁶Ve eğer kulak, “Göz olmadığım için bedenden deği-lim” diyorsa, bundan dolayı bedenden değil midir?

¹⁷Eğer bütün beden göz olsaydı, işitme nerede olurdu? Eğer hepsi işitme olsaydı, koklama nerede olurdu?

¹⁸Ama şimdi Allah, üyelerin her birini bedende istediği gibi koydu.

¹⁹Ve eğer hepsi bir üye olsaydı, beden nerede olurdu?

²⁰Ama şimdi gerçekten çok üye, ama bir beden vardır.

²¹Ve göz ele, “Sana ihtiyacım yoktur!” ya da yine, baş ayaklara, “Size ihtiyacım yoktur!” diyemez.

²²Fakat bedenin daha zayıf görünen üyeleri daha çok zi-yade gereklidirler;

²³Ve bedenin daha az saygıdeğer olduğunu düşündüğü-müz üyelere daha çok saygı gösteririz; ve güzel olmayan¹ üyelerimizin çok daha ziyade güzelliği vardır;

²⁴Ama güzel üyelerimizin ihtiyacı yoktur; ama Allah ek-sik² olana daha çok onur vererek bedeni birlikte uyumlu duruma getirdi;

²⁵Öyle ki, bedende ayrılık olmasın; ama üyeler birbirleri için aynı kaygıyı³ taşısın.

²⁶Ve eğer bir üye acı çekerse, bütün üyeler birlikte acı çe-ker; eğer bir üye yüceltilirse, bütün üyeler birlikte sevinir.

²⁷Şimdi sizler Mesih’in bedenisiniz ve bir bir⁴ üyeleri-siniz.

²⁸Ve Allah kilise topluluğunda bazılarını şöyle yerleştir-di: İlkin resulleri; ikinci olarak peygamberleri; üçüncü olarak öğretmenleri; ondan sonra kudretli işleri; sonra şi-fa verme armağanları; yardımları; yönetme işleri;⁵ dillerin çeşitleri.

²⁹Hepsi resul mu? Hepsi peygamber mi? Hepsi öğretmen mi? Hepsi kudretli işler yapar mı?

³⁰Hepsinin şifa verme armağanları var mı? Hepsi dillerle konuşur mu? Hepsi tercüme eder mi?

³¹Ama daha iyi armağanları gayretle arzu edin;¹ ve yine de size en üstün olan bir yol göstereyim.

Bölüm 13

¹Eğer insanların ve meleklerin dilleriyle konuş-sam, ama sevgim olmazsa, ses veren bir bakır, ya da çın-layan bir zil^a olmuş olurum.

²Ve eğer peygamberliğim varsa ve bütün sırları ve bütün bilgileri bilsem; ve eğer dağları yerinden kaldıracak tüm imana sahipsem, ama sevgim yoksa, bir hiçim.

³Ve eğer bütün mallarımı yiyecek yardımı olarak bağışla-sam ve eğer bedenimi yakılmak üzere teslim etsem, ama sevgim olmasza, bana hiçbir yararı olmaz.

⁴Sevgi çok sabreder, şefkatlidir;² sevgi kıskanç değildir, sevgi övünmez, böbürlenmez,

⁵Çirkince davranmaz, kendisinin olan şeyleri aramaz, çabuk öfkelenmez, kötülük saymaz,³

⁶Haksızlığa sevinmez, ama gerçek ile sevinir;

⁷Her şeye katlanır, her şeye inanır, her şeyi ümit eder, her şeye dayanır.

⁸Sevgi asla sona ermez; ama peygamberlikler olsun, ortadan kalkacak; diller olsun, sona erecek; bilgi olsun, ortadan kalkacaktır.

⁹Çünkü az miktarda⁴ biliriz, az miktarda peygamberlik    ederiz;

¹⁰Ama mükemmel olan gelince, o zaman az miktarda olan ortadan kalkacaktır.

¹¹Çocukken, çocuk gibi konuşur, çocuk gibi düşünür, ço-cuk gibi zihin değerlendirmesi yapardım; ama ben adam olunca, çocuk şeylerini bıraktım.

¹²Çünkü şimdi aynada belirsiz⁵ şekilde görüyoruz, ama o

zaman yüz yüze göreceğiz; şimdi az miktarda biliyorum, ama o zaman benim de bilindiğim gibi tam bileceğim.

¹³Ve şimdi iman, ümit, sevgi, bu üçü kalıyor; ama bun-ların en büyüyü sevgidir.

Bölüm 14

¹Sevginin ardınca koşun; ve ruhsal armağanları, ama daha ziyade pegamberlik etmenizi gayretle arzu edin.

²Çünkü dille konuşan, insanlara değil, ama Allah’a ko-nuşur; çünkü kimse anlamaz;¹ ama ruhta sırlar konuşur.

³Ama peygamberlik eden, bina ve cesaret ve teselli et-mek için insanlara konuşur.

⁴Bilinmeyen dille konuşan kendi kendini bina eder; ama peygamberlik eden kilise topluluğunu bina eder.

⁵Şimdi, hepinizin dillerle konuşmanızı arzu ederim; ama daha ziyade peygamberlik edesiniz; çünkü peygamberlik eden dillerle konuşandan daha büyüktür, meğer ki kilise topluluğu bina olunsun diye tercüme etmiş olsun.

⁶Ve şimdi ey kardeşler, eğer dillerle konuşarak size gelip de vahiyle,² ya da bilgi ile, ya da peygamberlikle, ya da öğretişle size konuşmadıkça benim size ne yararım olur?

⁷Gerek kaval, gerekse çenk, ses veren cansız şeyler bile eğer seslere farklılık vermezlerse, kaval ile mi çalındığı ya da çenk ile mi çalındığı nasıl bilinir?

⁸Çünkü borazan da belirli olmayan bir ses verirse, savaş için kim hazırlanır?

⁹Böylece siz de, dil ile belirgin³ bir konuşma yapmadık-ça,⁴ konuşulan şey nasıl bilinir? Çünkü havaya konuşmuş olursunuz.

¹⁰Belki dünyada seslerin birçok çeşitleri vardır; ve onla-rın hiç biri anlamsız ses değildir.

¹¹Bunun için eğer sesin gücünü⁵ bilmezsem, ben konuşan için barbar,⁶ konuşan da benim için barbar olur.

¹²Böylece siz de, ruhsal armağanlara gayretle arzulu ol-duğunuza göre, kilise topluluğunun bina olunması için onlarda artmayı arayın.

¹³Onun için dille konuşan tercüme edebilsin diye dua etsin.

¹⁴Çünkü eğer dille dua edersem ruhum dua eder, ama zih-nim¹ verimsizdir.

¹⁵O halde ne? Ruh ile dua edeceğim; ama zihinle de dua edeceğim; ruhla övgü sunacağım, ama zihinle de sunacağım.

¹⁶Aksi hâlde, eğer ruhla kutsama sunsan, öğrenmemişlerin yerini dolduran kişi, senin ne dediğini bilmediği için senin teşekkür sunmana nasıl ‘amin’ diyebilir?

¹⁷Çünkü sen gerçekten iyi şükrediyorsun; ama diğeri bi-na olunmuyor.

¹⁸Allahıma şükrederim ki, hepinizden daha çok dillerle konuşuyorum;

¹⁹Ama kilise topluluğunda dille on bin söz söylemekten-se, başkalarını da eğiteyim diye anlayışım aracılığıyla beş söz söylemeyi arzu ederim.

²⁰Kardeşler, akılda çocuk olmayın, ama kötülükte be-bekler gibi olun; anlayışta ise yetişkinler gibi olun.

²¹Kutsal Yasa’da yazılmıştır: “Başkaların dilleriyle ve başkaların dudaklarıyla bu halka konuşacağım; ve hatta öylece de beni dinlemeyeceklerdir, Rab diyor.”^a

²²Öyle ki, diller iman edenlere değil, ama iman etmeyen-lere bir belirti içindir; ama peygamberlik iman etmeyen-lere değil, ancak iman edenlere bir belirti içindir.

²³Bunun için, eğer bütün kilise topluluğu bir yerde topla-nır da hepsi dillerle konuşursa, ve öğrenmemiş olanlar, ya da iman etmeyenler içeri girerlerse, çılgın olduğunuzu demezler mi?

²⁴Ama, eğer ki hepsi peygamberlik etse ve iman etmeyen, ya da öğrenmemiş biri içeri girse, hepsi tarafından ikna olunur,² herkes tarafından yargılanmış³ olunur;

²⁵Ve böylece yüreğinin sırları belli olur; ve böylece, “Gerçekten Allah aranızdadır” diyerek yüz üstü kapanıp Allah’a tapınacaktır.

²⁶O hâlde nedir, kardeşler? Toplandığınız zaman her birinizin bir mezmuru var, bir öğretişi var, bir dili var, bir vahyi var, bir tercümesi vardır. Her şey bina etmek için olsun.¹

²⁷Eğer bir kimse dille konuşursa, iki ya da en çok üç kişi konuşsun ve sırayla olsun ve biri tercüme etsin;

²⁸Ve eğer bir tercüman yoksa, kilise topluluğunda sussun; ve kendi kendine ve Allah’a konuşsun.

²⁹Ve iki ya da üç peygamber konuşsun ve diğerleri ayırt etsinler.²

³⁰Ama orada oturanlardan başka birine bir vahiy geldiy-se, birincisi sussun.

³¹Çünkü siz hepiniz birer birer peygamberlik edebilirsi-niz; öyle ki, hepsi öğrensin ve hepsi teşvik olunsunlar.

³²Ve peygamberlerin ruhları, peygamberlerin yönetimi altındadır.

³³Çünkü Allah karışıklık Allah’ı değil, ama kutsalların bütün topluluklarında olduğu gibi esenlik Allahıdır.

³⁴Kadınlarınız kiliseler topluluğunda sussunlar; çünkü onlara konuşmak için izin verilmemiştir; ama Ya-sa’nın da dediği gibi bağımlı³ olsunlar.

³⁵Ve eğer bir şey öğrenmek isterlerse, evde kendi kocala-rına sorsunlar; çünkü kadınlar için kilise topluluğunda ko-nuşmak ayıptır.

³⁶Yoksa Allah’ın sözü sizden mi çıktı? Ya da yal-nız size mi erişti?

³⁷Eğer bir kimse kendisinin peygamber, ya da ruhsal kişi olduğunu düşünüyorsa, size yazdığım şeylerin Allah’ın emirleri olduğunu kabul etsin.

³⁸Ama eğer biri cahil ise, cahil olsun.

³⁹Böylece ey kardeşlerim, peygamberlik etmeyi gayretle arzu edin, ve dillerle konuşmayı yasaklamayın.

⁴⁰Her şey uygun şekilde ve düzen içinde yapılsın.

Bölüm 15

¹Ey kardeşler, size ilân ettiğim, sizin de kabul et-tiğiniz, hem de onda durduğunuz İncil’i size bildiriyorum;

²Eğer size ilân ettiğim sözü sıkı tutarsanız, onun aracı-lığıyla da kurtulursunuz; yoksa boş yere iman etmiş olur-sunuz.

³Çünkü benim de almış olduğumu ilk önce size teslim et-tim; öyle ki, Kutsal Yazılara göre Mesih günahlarımız için öldü;

⁴Ve gömüldü; ve Kutsal Yazılara göre üçüncü gün dirildi;

⁵Ve Kifas’a, sonra Onikilere göründü.

⁶Ondan sonra, beş yüzden fazla kardeşlere bir kerede gö-ründü; onların büyük bölümü şimdiye dek duruyor; ama bazıları da uyudular.

⁷Ondan sonra Yakub’a göründü; sonra bütün resullere;

⁸Ve hepsinden sonra, vakitsiz doğmuş çocuk gibi olan bana da göründü.

⁹Çünkü ben resullerin en küçüğüyüm; ben ki, resul çağ-rılmaya lâyık değilim; çünkü Allah’ın kilise topluluğuna zulmettim.

¹⁰Ama her neysem Allah’ın inayetiyleyim; ve O’nun ba-na yönelik olan inayeti^a boşuna olmadı; ama onların hep-sinden çok çalıştım; ancak ben değil, ama benimle birlik-te olan Allah’ın inayeti.

¹¹Onun için gerek ben, gerekse onlar, böyle vaaz ediyo-ruz ve böyle iman ettiniz.

¹²Şimdi eğer, Mesih ölüler arasından dirildi diye vaaz olunuyorsa, aranızdan bazıları ölülerin dirilişinin olmadığını nasıl söylerler?

¹³Ama, eğer ki ölülerin dirilişi yoksa, Mesih de dirilme-miştir;

¹⁴Ve eğer Mesih dirilmediyse, o zaman vaazımız boş ve sizin imanınız da boştur.

¹⁵Ve biz de Allah’ın yalancı tanıkları olmuş oluyoruz; çünkü Allah hakkında Mesih’i diriltti diye tanıklık ettik; o zaman, eğer¹ ölüler dirilmezlerse, O’nu da diriltmemiştir.

¹⁶Çünkü eğer ölüler dirilmezlerse, Mesih de dirilme-miştir;

¹⁷Ve eğer Mesih dirilmemişse, sizin imanınız boştur; siz hâlâ günahlarınızın içindesiniz.

¹⁸O hâlde Mesih’te uyuyanlar da mahvolmuşlardır.

¹⁹Eğer yalnız bu hayatta Mesih’e ümit bağlamışsak, bü-tün insanlardan daha çok acınacak¹ kişileriz.

²⁰Ama şimdi, Mesih ölüler arasından dirilmiştir; uyuyanların turfandası olmuştur.

²¹Çünkü mademki ölüm insan aracılığıyla geldi, ölülerin dirilmesi de insan aracılığıyla oldu.

²²Çünkü nasıl ki hepsi Adem’de ölüyorlarsa, böylece de hepsi Mesih’te hayata kavuşturulacaklardır.

²³Ama her biri kendi sırasında; Mesih turfanda olarak, ondan sonra O’nun gelişinde Mesih’in olanlar.

²⁴Ondan sonra, tüm yönetimi ve tüm yetkiyi ve kudreti ortadan kaldırdığı zaman, krallığı Baba olan Allah’a² tes-lim ettiği zaman, son olacaktır.

²⁵Çünkü bütün düşmanları kendi ayakları altına koyun-caya dek O’nun egemenlik sürmesi gerekir.

²⁶Ortadan kaldırılacak son düşman ölümdür.

²⁷Çünkü bütün şeyleri O’na bağımlı³ olarak O’nun ayak-ları altına koydu. Ama, “Bütün şeyler O’na bağımlı kılın-dı” diye söylediği zaman, bellidir ki her şeyi O’na bağım-lı kılan hariçtir.

²⁸Ama her şey O’na bağımlı kılınınca, o zaman Oğul, kendisi de her şeyi kendisine bağımlı kılana bağımlı ola-caktır; öyle ki, Allah her şeyde her şey olsun.

²⁹Yoksa, eğer ölüler hiç dirilmiyorsa, ölüler için vaftiz olunanlar ne yapacaklar? O zaman⁴ neden ölüler için vaftiz olunuyorlar?

³⁰Neden biz de her saat tehlikedeyiz?

³¹Rabbimiz Mesih İsa’da sahip olduğum övüncünüz⁵ ile temin ederim ki her gün ölüyorum.

³²Eğer Efesos’ta canavarlarla insan usulüne göre dövüş-

tümse, bana olan yarar nedir? Eğer ölüler dirilmiyorsa, yiyelim ve içelim; çünkü yarın öleceğiz.

³³Aldanmayın; kötü arkadaşlıklar iyi davranışları bozar.

³⁴Salâhla ayılın¹ ve günah işlemeyin; çünkü bazılarında Allah bilgisi yoktur; utanmanız için bunu söylüyorum.

³⁵Ama biri diyecek: “Ölüler nasıl dirilirler? Ve ne tür bedenle gelirler?”

³⁶Ey akılsız; senin ektiğin şey ölmedikçe dirilmez;

³⁷Ve ektiğin şey, oluşacak olan bedeni değil, ama belki buğdayın ya da diğerlerinden birinin çıplak tohumunu ekiyorsun.

³⁸Ama Allah ona dilediği gibi bir beden, tohumların her birisine de kendi bedenlerini verir.

³⁹Her et aynı et değildir; ama insanların bir çeşit eti var ve hayvanların başka eti var ve balıkların başka ve kuşla-rın başka eti var.

⁴⁰Ve göksel bedenler ve dünyasal bedenler vardır; ama göksel olanların yüceliği başka ve dünyasal olanlarınki başkadır.

⁴¹Güneşin bir yüceliği, ayın başka bir yüceliği ve yıldız-ların başka bir yüceliği vardır; çünkü yücelikte yıldız yıl-dızdan farklıdır.

⁴²Ölülerin dirilişi de böyledir. Çürümede ekilir, çürümez-likte dirilir.

⁴³Onursuzlukta ekilir, yücelikte dirilir. Zayıflıkta ekilir, güçlü olarak dirilir.

⁴⁴Doğal beden olarak ekilir, ruhsal beden olarak dirilir; doğal beden var, ruhsal beden de vardır.

⁴⁵Böylece de yazılmıştır: “İlk insan Adem, yaşayan can oldu.”^a Son Adem hayat veren² ruh oldu.

⁴⁶Ama ruhsal olan değil, ancak doğal olan önceydi; ruh-sal olan ondan sonradır.

⁴⁷İlk adam yerdendir, topraktan oldu; ikinci adam gökten olan Rab’dır.

⁴⁸Topraktan olan nasılsa, topraktan olanlar da öyledirler; ve göksel olan nasılsa, göksel olanlar da öyledirler.

⁴⁹Ve yerden olanın suretini¹ taşıdığımız gibi, göksel ola-nın da süretini taşıyacağız.

⁵⁰Ama ey kardeşler, şunu diyorum ki, et ve kan Allah’ın krallığını miras alamaz; ne de çürüme çürümezliği miras  alabilir.

^51-52İşte, size bir sır söylüyorum; hepimiz uyu-mayacağız, ama hepimiz bir anda, bir göz kırpmasında, son boruda değiştirileceğiz. Çünkü boru çalınacak² ve ölüler çürümez olarak dirilecekler ve biz değiştirileceğiz.

⁵³Çünkü bu çürüyücünün çürümezliği giymesi ve bu ölümlünün ölmezliği giymesi gerektir.

⁵⁴Ama bu çürüyücü çürümezliği giydiğinde ve bu ölümlü ölmezliği giydiğinde, o zaman yazılmış olan söz yerine gelecektir: “Ölüm zaferde yutuldu.”^a

⁵⁵“Ey ölüm senin dikenin nerede? Ey ölüler ülkesi zafe-rin nerede?”^b

⁵⁶Şimdi, ölümün dikeni günahtır ve günahın gücü Kutsal Yasa’dır;

⁵⁷Ama Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla bize zafer veren Allah’a şükürler olsun!

⁵⁸Şöyle ki ey sevgili kardeşlerim, sizin emeğinizin    Rab’de boş olmadığını bilerek sabit, sarsılmaz ve daima Rab’bin işinde artmak üzere olun.

Bölüm 16

¹Kutsallar için olan yardım toplama konusunda, Galatya kilise topluluklarına nasıl emir verdimse, siz de öyle yapın.

²Her haftanın birinci gününde, her biriniz hangi maddi refahta bulunuyorsa, kendi yanında para alıkoyup biriktirsin ki, geldiğimde o zaman toplamalar olmasın.

³Ve oraya vardığımda, kimleri mektuplarla onaylarsanız, bağışlarınızı Yeruşalem’e götürmek için onları göndere-ceğim;

⁴Ve eğer benim için de gitmek uygunsa, benimle birlikte gidecekler.

⁵Ama Makedonya’dan geçtiğim zaman size geleceğim; çünkü Makedonya’dan geçeceğim.

⁶Ve belki yanınızda kalırım, ya da kışı dahi geçiririm ki, her nereye gidersem beni siz gönderesiniz.

⁷Çünkü şimdi geçerken sizi görmek istemem; ama Rab izin verirse, sizinle belirli bir zaman kalmayı ümit edi-yorum.

⁸Ama Pentekost’a^a dek Efesos’ta kalacağım.

⁹Çünkü bana büyük ve etkili bir kapı açıldı; ve karşı ko-yanlar çoktur.

¹⁰Şimdi, eğer Timoteos gelirse, korkusuzca sizin-le birlikte bulunmasına dikkat edin; çünkü o da benim gi-bi Rab’bin işini yapıyor.

¹¹Onun için kimse onu hor görmesin; ama onu esenlikle gönderin ki yanıma gelsin; çünkü kardeşlerle birlikte onu bekliyoruz.

¹²Kardeşimiz Apollos’a gelince,¹ kardeşlerle birlikte size gelsin diye ona çok ricada bulundum; ve şimdi gelmeye hiç istekli değildi; ama fırsatı olduğu zaman gelecektir.

¹³Uyanık olun; imanda sabit durun, erkekçe davranın, kuvvetli olun.

¹⁴Her şeyiniz sevgiyle yapılsın.

^15-16(Ahaya’nın turfandası olan ve kendilerini kutsalların hizmeti için adayan Stefanos’un ev halkını bi-lirsiniz). Ama ey kardeşler, size rica ederim ki bu gibilere de ve bizimle çalışıp emek veren her bir kişiye bağımlı olasınız.

¹⁷Ama Stefanos’un ve Fortunatos’un ve Ahaikos’un ge-lişine sevindim; çünkü sizin eksikliğinizi bunlar doldur-dular.

¹⁸Çünkü benim ruhumu ve sizinkini tazelediler; onun için bu gibilerini tanıyın.

¹⁹Asya’nın kilise toplulukları size selâm ederler. Akuila ve Priskilla, evlerindeki kilise topluluğuyla birlikte size Rab’de çok selâm ederler.

²⁰Bütün kardeşler size selâm ederler. Kutsal öpüşle bir-birinizi selâmlayın.

²¹Kendi elimle, Pavlus’un kendi selâmı.

²²Eğer bir kimse Rab İsa Mesih’i sevmezse, lânetli olsun. Maran ata!¹

²³Rab İsa Mesih’in inayeti sizinle birlikte olsun.

²⁴Benim sevgim Mesih İsa’da hepinizle birlikte olsun. Amin.