İNCİL

RESUL PAVLUS’UN

KORİNTOSLULARA İKİNCİ MEKTUBU

Bölüm 1

¹Allah’ın isteğiyle İsa Mesih’in resulü Pavlus ve Timoteos kardeş, bütün Ahaya’da bulunan tüm kutsallar-la birlikte, Korintos’ta olan Allah’ın kilise topluluğuna:

²Babamız Allah’tan ve Rab İsa Mesih’ten size inayet ve  esenlik¹ olsun.

^3-4Allah tarafından teselli² olunduğumuz³ teselli aracılığıyla her sıkıntıda olanları teselli edilebilmemiz için, bizi bütün sıkıntımızda teselli eden her tesellinin Allah’ı ve merhametlerin Babası, Rabbimiz İsa Mesih’in Babası dahi olan Allah mübarek olsun.

⁵Çünkü Mesih’in elemleri bize nasıl çoğalıyorsa, bizim tesellimiz de Mesih aracılığıyla öylece çoğalıyor.

⁶Ama eğer sıkıntıdaysak bu, bizim de çektiğimiz elemle-rin aynısına katlanışınızda işlemiş olan, sizin teselliniz ve kurtuluşunuz içindir; eğer teselli olunuyorsak bu, si-zin teselliniz ve kurtluşunuz içindir.

⁷Elemlere olduğu gibi, böylece teselliye de ortak olduğu-nuzu bilerek, sizin için olan ümidimiz sabittir.

⁸Çünkü ey kardeşler, Asya’da bize olan sıkıntımız⁴ hak-kında bilgisiz kalmanızı istemeyiz; öyle ki, gücümüzün üstünde aşırı derecede yük altındaydık; öylesine ki, yaşa-maktan bile ümitsiz olmuştuk.

⁹Ama bizler, ölüm hükmünü kendimizde taşımış olduk;⁵ öyle ki, kendimize değil, ama ölüleri dirilten Allah’a gü-venelim;

¹⁰O ki, bizi böylesi büyük bir ölümden kurtardı ve kurta-rıyor; bizi yine de kurtaracağına dair O’nda ümidimiz vardır;

¹¹Siz de duayla bizim için birlikte işleyin; öyle ki, birçok kişi aracılığıyla bize olan armağan, bizden dolayı birçokları tarafından şükran konusu olsun.

¹²Çünkü bizim övünmemiz şudur: Dünyada; ve daha ziyade size karşı, Allah’ın sadelik ve içtenliğiyle,¹ bedensel° bilgelikle değil, ama Allah’ın inayetiyle dav-randığımıza, vicdanımızın tanıklığıdır.

^13-14Çünkü size başka şeyler değil, ancak okuduğunuzu ya da kabul ettiğinizi yazıyoruz; ve ümit ederim ki, sizin de bizi bir parça tanımış olduğunuz gibi, bizi sona kadar tanıyacaksınız; öyle ki, Rab İsa’nın gününde bizim övün-cümüz siz olduğunuz gibi, sizin övüncünüz de biziz.

¹⁵Ve bu güvenle, ikinci bir inayete² sahip olasınız diye önce size gelmek,

¹⁶Ve sizin yanınızdan Makedonya’ya geçmek ve tekrar Makedonya’dan size gelip tarafınızdan Yahudiye’ye gön-derilmek niyetinde bulundum.

¹⁷Onun için bunu amaçlayınca, acaba³ hafiflik mi et-tim?⁴ Ya da kendimde evet evet ve hayır hayır olsun diye, amaçladığım şeyleri bedene göre mi amaçladım?

¹⁸Ama Allah sadıktır ki, bizim size olan sözümüz evet ve hayır değildir.

¹⁹Çünkü bizim aracılığımızla (benim ve Silvaos’un ve Timoteos’un aracılığıyla), aranızda vaazedilmiş olan Al-lah’ın Oğlu İsa Mesih, evet ve hayır değildi; ama O’nda evet olmuştur.

²⁰Çünkü Allah’ın her ne kadar vaatleri varsa, bizim ara-  cılığımızla Allah’a yücelik için, eveti O’ndadır ve Amini O’ndadır.

²¹Şimdi, bizi sizinle birlikte Mesih’te pekiştiren,⁵ ve bizi meshetmiş⁶ olan Allah’tır;

²²O ki, aynı zamanda bizi mühürledi ve yüreklerimizin içine Ruh’un güvencesini⁷ verdi.

²³Ama Allah’ı canıma tanık olarak çağırırım ki, sizi esirgemek için şimdiye dek Korintos’a gelmedim.

²⁴İmanınız üzerine egemenlik sürdüğümüzden değildir; ancak sevincinizin ortaklaşa işçileriyiz; çünkü iman ile sabit durmaktasınız.

Bölüm 2

¹Ama size tekrar üzüntü içinde gelmemeye ken-dimce karar verdim.

²Çünkü eğer sizi üzmüş olursam, o zaman benim tara-fımdan üzüntüye uğratılan sizden başka beni sevindiren kimdir?

³Ve bu aynı mektubu size yazdım ki, geldiğimde kendi-leri hakkında sevinmem gerekli olanlardan üzüntüm ol-masın; benim sevincim hepinizin sevincidir diye hepini-ze güveniyorum.

⁴Çünkü üzülesiniz diye değil, ama size karşı olan çok aşı-rı sevgimi bilesiniz diye çok sıkıntı ve şiddetli yürek acı-sı içinde, çok gözyaşlarıyla size yazdım.

⁵Ama eğer biri üzüntü nedeni olduysa beni değil, ama (fazla abartmış olmayayım) bir dereceye dek hepinize üzüntü verdi.

⁶Böyle birine çoğunluk tarafından olan bu ceza¹ yeter.

⁷Şöyle ki, öyle birisi çok fazla üzüntüyle yutulmasın diye, aksine siz daha ziyade onu bağışlamalı ve teselli etmelisiniz.

⁸Bundan dolayı ona karşı sevginizi onaylamanızı sizden rica ederim.²

⁹Çünkü bunun için de yazdım ki, her şeyde itaatli misiniz diye sizin derecenizi bileyim.

¹⁰Ama kime bir şey bağışlarsanız, ben de; çünkü ben de eğer bir şeyi bağışladımsa, onu kime bağışladımsa sizin için Mesih’in şahsında bağışladım;

¹¹Ta ki, şeytan tarafından aldatılmış olmayalım; çünkü onun düzenlerinden habersiz değiliz.

¹²Şimdi, Mesih’in İncili için Troas’a geldiğim-de, bana Rab’de bir de kapı açıldığında,

¹³Kardeşim Titus’u bulamayışım üzerine ruhumda raha-tım yoktu, ama onlara veda ederek çıkıp Makedonya’ya gittim.

¹⁴Ama Mesih’te bizi her zaman zafer içinde götüren³ ve O’nun bilgisinin hoş kokusunu aracılığımızla her yerde açıkça yayan Allah’a şükürler olsun!

¹⁵Çünkü kurtulmuş olanlarda ve mahvolanlarda, Allah için Mesih’in hoş kokusuyuz;

¹⁶Birilerine¹ ölüme götüren ölüm kokusuyuz, ama diğer-lerine hayata götüren hayat kokusuyuz; ve bu şeylere kim yeterlidir?

¹⁷Çünkü biz birçokları gibi, Allah’ın sözünü bozmak suretiyle kazanç sağlayanlar değiliz; ama içtenlikle, ama Allah’tan olarak, Allah’ın önünde Mesih’te konuşuyoruz.

Bölüm 3

¹Kendimizi yine tavsiye etmeye mi başlıyoruz? Ya da bazıları gibi size, ya da sizden tavsiye mektuplarına mı ihtiyacımız var?

²Bütün insanlar tarafından bilinen ve okunan, yürekleri-mizde yazılmış olan mektubumuz sizsiniz;

³Mürekkeple değil, ama diri Allah’ın Ruhuyla, taş levha-lara değil, ama yüreğin etten olan levhalarına yazılmış olarak, tarafımızca hizmet edilmiş olunan Mesih’in mektubu olduğunuz açıkça sergilenmektedir.

⁴Ve Mesih aracılığıyla Allah’a doğru öyle güvenimiz vardır;

⁵Biz, birşeyi kendimizdenmiş gibi saymak için kendimizce yeterli değiliz; ama yeterliliğimiz Allah’tandır;

⁶O ki, bizi Yeni Antlaşma’nın hizmetçileri olarak yeterli de kılmıştır; harfin değil, ama Ruh’un hizmetçileri; çün-kü harf öldürür, ama Ruh diriltir.

⁷Eğer ki, taşlara kazılmış olan harflerde ölüm hizmeti yücelik içinde olduysa² (şöyle ki, Musa’nın sonradan geçmiş olan yüzünün yüceliğinden ötürü İsrail Oğulları onun yüzüne dikkatle bakamıyorlardı),

⁸Ruh hizmeti nasıl daha çok yücelik içinde olmaz?

⁹Çünkü eğer mahkumiyet hizmeti yüce oldu ise, salâh^a hizmeti daha ziyade yücelik içinde çoğalmış olur!

¹⁰Çünkü yüceltilmiş olan bile, bu hususta daha üstün yücelikten ötürü yüceltilmiş değil.

¹¹Çünkü eğer geçip yok olan yücelik ile olduysa, kalıcı olan çok daha ziyade yücelik içinde olacaktır.

¹²Onun için böyle bir ümidimiz olarak, çok cesaret kul-lanıyoruz;

¹³Ve İsrail Oğulları, geçip yok olan yüceliğin sonuna dikkatle bakmamaları için kendi yüzü üzerine peçe ko-yan Musa gibi değiliz;

¹⁴Ama onların fikirleri körleşmişti;¹ çünkü Mesih’te or-tadan kaldırılmış olan aynı peçe, Eski Antlaşma’nın okun-masında bugüne dek kaldırılmamış olarak kalıyor.

¹⁵Ama bugüne dek Musa okunduğunda, onların yürekleri üzerinde peçe duruyor.

¹⁶Oysa ne zaman Rab’be dönülürse,² peçe kaldırılır.

¹⁷Rab Ruh’tur; ve Rab’bin Ruhu neredeyse, özgürlük oradadır.

¹⁸Ama biz hepimiz peçesiz yüzle Rab’bin yüceliğini ay-nadaymış gibi görerek³ yücelikten yüceliğe O’nun aynı suretine değiştiriliyoruz; bu dahi Ruh olan Rab tarafın-dandır.

Bölüm 4

¹Onun için, merhamet almış olduğumuza göre, bu hizmetimiz varken gevşemeyiz.⁴

²Ama kurnazlıkta yürümeyerek, ve de Allah’ın sözünü bozup değiştirmeyerek,⁵ ama gerçeğin açığa çıkmasıyla, Allah’ın önünde kendimizi her insanın vicdanına tavsi-ye ederek, utancın gizli şeylerini reddettik.

³Ama eğer ki İncilimiz örtülüyse de, mahvolanlarda  örtülüdür;

⁴Allah’ın sureti^a olan Mesih’in yüceliğini yayan İncil’in parlaklığı⁶ onlara ışık yaymasın diye bu çağın ilâhı, iman etmeyenlerin fikirlerini körleştirdi.

⁵Çünkü biz kendimizi değil, ama Mesih İsa’yı Rab ola-rak, kendimizi de İsa uğruna sizin kullarınız diye ilân edi-yoruz.

⁶Çünkü, “Karanlıktan nur parlayacak”^a diyen Allah’tır; O ki, İsa Mesih’in yüzünde Allah’ın yüceliğinin bilgisi-nin nurunu yaymak için bizim yüreklerimizde parladı.

⁷Ama bu hazineye toprak kaplar içinde sahibiz; öyle ki, kuvvetin aşırı büyüklüğü bizden değil, Allah’tan olsun;

⁸Her yönden büyük sıkıntıdayız, ama darlıkta değiliz; şa-şırmışız, ama büsbütün ne yapacağını bilmez değiliz;¹

⁹Kovalanıyoruz, ama terkedilmiş değiliz; yere devrilmi-şiz, ama mahvolmuş değiliz;

¹⁰İsa’nın hayatı da bedenimizde belirsin diye, Rab İsa’nın ölümünü her zaman bedenimizde taşıyoruz.

¹¹Çünkü biz yaşayanlar, İsa uğruna her zaman ölüme tes-lim olunuyoruz; öyle ki, İsa’nın hayatı da bizim ölümlü bedenimizde° belirsin.

¹²Şöyle ki ölüm bizde, ama hayat sizde işlemiş olur.

¹³Ve, “İman ettim, onun için konuştum” diye yazılmış olduğuna göre, imanın aynı ruhuna sahip olarak biz de iman ediyoruz; onun için biz de konuşuyoruz;

¹⁴Rab İsa’yı dirilten, bizi de İsa aracılığıyla dirilteceğini ve bizi sizinle birlikte kendi önüne sunacağını biliyoruz.

¹⁵Çünkü herşey sizin içindir; öyle ki, inayet birçoklarının aracılığıyla çoğalarak Allah’ın yüceliği için şükranın art-masına neden olsun.

¹⁶Bu nedenle gevşemiyoruz;² ama her ne kadar dış adamımız çöküyorsa³ da, iç adamımız günden güne yenileniyor.

¹⁷Çünkü bir anlık sıkıntımızın hafifliği, bizim için sonsuz bir yüceliğin daha aşırı ağırlığını meydana getirir.

¹⁸Biz görülen şeylere değil, ama görülmeyen şeylere ba-kıyoruz; çünkü görülen şeyler geçicidirler, ama görülme-yen şeyler sonsuzdurlar.

Bölüm 5

¹Çünkü biliyoruz ki, dünyasal çadır evimiz^a yı-kılırsa, Allah’tan bir binamız, göklerde elle yapılmamış sonsuz bir evimiz vardır.

²Çünkü gökten olan konutumuzu özleyerek, bunda ger-çekten ah çekiyoruz;

³Eğer gerçekten giyinmiş olursak, çıplak bulunmayız.

⁴Çünkü bu çadırda olan bizler yük altında bulunarak¹ ah çekiyoruz; soyunmak istediğimizden değil, ama giyin-mek istediğimizden dolayı; öyle ki ölümlü olan, hayat ta-rafından yutulsun.

⁵Şimdi, tam bu şey için işleyip bizi hazırlamış olan, bize Ruh güvencesini^b de vermiş olan Allah’tır.

⁶Bu nedenle her zaman emin olup biliriz ki, bedende ya-ni evde oldukça Rab’den uzaktayız.

⁷(Çünkü görünüş ile değil, imanla yürüyoruz);

⁸Eminiz diyorum ve daha ziyade evden, bedenden uzak olmayı ve Rab’le birlikte evde olmayı arzu ederiz.

⁹Bu nedenle, ister evde, bedende olalım, ister evden    uzakta olalım, O’na makbul olmaya çok istekliyiz.

¹⁰Çünkü hepimizin, Mesih’in yargı kürsüsü önünde gö-rünmesi gerektir; öyle ki, gerek iyi gerekse kötü, her bir kişi ettiği şeylere göre bedende yapılan şeyleri alsın.

¹¹Onun için Rab’bin korkusunu² bilerek insanları ikna ediyoruz; ama Allah’a apaçık görünmekteyiz; ve vicdanı-nızda da açıklanmış olduğumuzu ümit ederim.

¹²Çünkü kendimizi size tekrar tavsiye etmiyoruz, ama bi-zim adımıza size övünme fırsatını veriyoruz; öyle ki, yü-rekte değil, dış görünüşte övünenlere bir cevabınız olsun.

¹³Çünkü kendimizde değilsek de, Allah içindir; aklımız başımızdaysa³ da sizin içindir.

¹⁴Çünkü Mesih’in sevgisi bizi zorluyor; şu yargıda bulu-nuyoruz ki, eğer hepsi uğruna biri öldüyse, o hâlde hepsi öldü;

¹⁵Ve O, hepsi uğruna öldü; öyle ki, yaşayanlar artık ken-

dileri için değil, ama kendileri uğruna ölen ve dirilen için yaşasınlar.

¹⁶Şöyle ki, bundan sonra biz bedene° göre kimseyi tanı-mayız; ama Mesih’i bedene göre tanıdıksa da, artık şim-di öyle tanımıyoruz.

¹⁷Şöyle ki, eğer bir kimse Mesih’te ise yeni yaratıktır; eski şeyler geçtiler; işte, her şey yeni oldu.

¹⁸Ve herşey Allah’tandır; O ki, İsa Mesih aracılığıyla bi-zi kendisiyle barıştırdı ve bize barıştırma hizmetini verdi;

¹⁹Nasıl ki dünyayı kendisiyle barıştırarak, onlara suçları-nı saymayarak ve barıştırma sözünü bize teslim etmiş¹ olarak, Allah Mesih’te idi.

²⁰Bunun için, sanki Allah aracılığımızla rica² ediyormuş gibi, biz Mesih adına³ elçileriz; Mesih adına yalvarıyo-ruz: Allah’la barışın.

²¹Çünkü günahı bilmeyeni, bizim için günah yaptı; ta ki O’nda biz Allah’ın salâhı olalım.

Bölüm 6

¹Ama O’nunla birlikte işleyenler olarak biz de, Allah’ın inayetini boş yere kabul etmemenizi rica edi-yoruz;

²(Çünkü O diyor ki, “Makbul⁴ bir zamanda seni işittim ve kurtuluş gününde sana yardım ettim; işte, en makbul zaman şimdidir; işte, kurtuluş günü şimdidir;”)^a

³Hizmetimiz ayıplanmasın diye, hiçbir şeyde hiçbir tö-kez vermedik;

⁴Ama Allah’ın hizmetçileri olarak her şeyde kendimizi tavsiye ederiz: Çok tahammülde, büyük sıkıntılarda, mad-dî ihtiyaçlarda, darlıklarda,

⁵Kamçılanmalarda, hapse atılmalarda, kargaşalıklarda, emeklerde, uyanık durumlarda,⁵ oruçlarda,

⁶Paklıkta, bilgide, sabırda, şefkatte,⁶ Kutsal Ruh’ta, yap-macık olmayan sevgide,

⁷Gerçeğin sözünde, Allah’ın kudretinde; sağ ve sol elde salâhın silahlarıyla,

⁸Yücelik ve onursuzlukla, kötü haber¹  ile ve iyi haber ile; aldatıcılar gibi ve doğrular olarak;

⁹Bilinmeyenler gibi, ama iyi bilinenler olarak; ölenler gibi ve işte, yaşıyoruz; dövülüp terbiye edilenler gibi ve öldürülmeyenler olarak;

¹⁰Kederli olanlar gibi, ama her zaman sevinenler olarak; fakirler gibi, ama birçoklarını zenginleştirenler olarak; hiçbir şeyleri olmayanlar gibi, ama her şeye sahip olan-lar olarak tavsiye ederiz.

¹¹Ey Korintoslular, ağzımız size açılmış, yüreği-miz genişlemiştir.

¹²Siz bizde sıkıştırılmış² değilsiniz, ama kendi iç kısım-larınızda³ sıkılmışsınız.

¹³Ama ettiğimizin aynısıyla karşılık olarak, (çocuklara konuşur gibi konuşuyorum) siz de geniş olun.

¹⁴İmansızlarla birlikte farklı olan boyunduruğa^a  girmeyin; çünkü salâh ile kanunsuzluğun ne ortaklığı vardır? Ve nurun karanlıkla ne paydaşlığı vardır?

¹⁵Ve Mesih’in Belial ile ne bağdaşlığı vardır? Ya da iman edenin, iman etmeyenle ne hissesi vardır?

¹⁶Ve Allah’ın tapınağının putlarla ne uyuşması olur? Çünkü siz, diri Allah’ın tapınağısınız; nasıl ki Allah de-miştir: “Onların arasında oturacağım ve aralarında yürü-yeceğim; ve onların Allah’ı olacağım, onlar da halkım olacaklar.^b

¹⁷Onun için, ‘Onların ortasından çıkın ve ayrılın’ Rab di-yor, ‘Ve murdar olana dokunmayın ve ben sizi kabul ede-ceğim;’^c

¹⁸‘Ve size baba olacağım ve siz bana oğullar ve kızlar ola-caksınız’ her şeye gücü olan Rab diyor.”^d

Bölüm 7

¹Onun için ey sevgililer, bu vaatlere sahip olarak kendimizi bedenin ve ruhun kirliliğinden temizleyelim; Allah korkusunda kutsallığı tamamlayalım.

²Bizi kabul edin; kimseye haksızlık etmedik, kimseyi ayartmadık,¹ kimsenin hakkını yemedik.²

³Bunu, sizi mahkûm etmek için demiyorum; çünkü daha önce, birlikte ölmek ve birlikte yaşamak için yürekleri-mizde olduğunuzu söyledim.

⁴Size karşı cesaretim çoktur, size ilişkin övünmem bü-yüktür; teselliyle doldum; bütün sıkıntımızda sevinçle çok taşkınım.

⁵Çünkü gerçekten Makedonya’ya geldiğimiz zaman be-denimizin hiç rahatı yoktu, ama her yönden sıkıntı çeki-yorduk; dışarda kavgalar, içerden korkular vardı.

⁶Ama alçaltılmış olanları teselli eden Allah, Titus’un gel-mesiyle bizi teselli etti;

⁷Ve yalnız onun gelmesiyle değil, ama sizin özleminizi, yas tutuşunuzu, benim için olan gayretinizi bize anlatarak sizin hakkınızda teselli olunduğu teselli ile de bizi teselli etti; öyle ki, daha çok sevindim.

⁸Çünkü mektubumla sizi üzdüysem de, pişman oldumsa bile şimdi pişman değilim; çünkü o mektubun bir süre³ için bile olsa, sizi üzdüğünü görüyorum.

⁹Şimdi seviniyorum; üzüldüğünüze değil, ama tövbe etmek için üzüldüğünüze seviniyorum; çünkü Allah’a göre üzüldünüz; öyle ki, bizim tarafımızdan hiçbir şeyde zarar çekmeyesiniz.

¹⁰Çünkü Allah’a göre olan üzüntü, kurtuluş için pişman-lık duyulmayacak tövbeyi meydana getirir; ama dünya-nın üzüntüsü ölüm meydana getirir.

¹¹Çünkü işte, bu aynı şey, yani Allah’a göre üzülmüş ol-manız, sizde ne kadar çok gayret işlemiş oldu! Ama ne savunma, ama ne öfke, ama ne korku, ama ne ateşli arzu, ama ne gayret, ama ne öç alma işlemiş oldu!⁴ Bu konuda her yönden pak olduğunuzu kanıtladınız.

¹²Şu hâlde eğer size yazdımsa da, ne haksızlık eden uğru-na, ne de haksızlık gören uğruna değil, ama sizin için olan gayretimizin Allah önünde size açıklanması için yazdım.

¹³Bundan dolayı sizin tesellinizle teselli olunduk; ve da-ha ziyade Titus’un sevinci üzerine çok daha fazla sevin-dik; çünkü onun ruhu hepiniz tarafından tazelenmiş oldu.

¹⁴Çünkü eğer sizin hakkınızda kendisine bir şeyle övün-dümse, utandırılmış değilim; ama her şeyi size gerçekte söylediğimiz gibi, böylece Titus’a övünmemiz de gerçek oldu.

¹⁵Ve hepinizin itaatini, korku ve titremeyle kendisini na-sıl kabul ettiğinizi hatırlayarak, size yönelik olan içten sevgisi çok daha artıyor.

¹⁶Her şeyde size güvendiğim için seviniyorum.

Bölüm 8

¹Ama ey kardeşler, Makedonya kilise topluluk-larında, verilmiş olan Allah’ın inayetini size bildiriyoruz;

²Öyle ki, aşırı¹ büyük sıkıntının sınavında, onların sevin-cinin bolluğu ve onların derin fakirliği, onların cömert-liğinin zenginliği için çoğalmıştır.

³Çünkü tanıklık ederim ki, güçlerine göre ve de güçleri-nin üstünde, kendilerinden vermeye istekli olup,

⁴Kutsallara olan yardımı² ve hizmetlerinin paydaşlığını kabul etmemiz için, çok yalvarışla bizden rica ettiler.

⁵Ve yalnız ümit ettiğimize göre değil, ama önce kendile-rini Rab’be ve Allah’ın iradesiyle bize teslim ettiler.

⁶Öyle ki, daha önce başladığı gibi, öylece de bu inayeti de sizde bitirsin diye Titus’u teşvik ettik.

⁷Ama imanda ve sözde ve bilgide ve tüm gayrette ve bize olan sevginizde, her şeyde arttığınız gibi, öyle ki bu inayette de artasınız.

⁸Emir olarak değil, ama başkalarının gayreti aracılığıyla ve sevginizin içtenliğini de sınayarak söylüyorum.

⁹Çünkü Rabbimiz İsa Mesih’in inayetini bilirsiniz; öyle ki, O’nun fakirliğiyle siz zengin olasınız diye, zengin ol-duğu hâlde sizin uğrunuza fakir oldu.

¹⁰Ve bunda kanaatimi³ veriyorum; çünkü bu sizin için ya-rarlıdır; siz ki, bir yıl önce yalnız yapmayı değil, ama istemeyi¹ de önce başlayanlar idiniz.

¹¹Ama şimdi yapmayı da tamamlayın; şöyle ki, sizde is-tekli olmanın gönüllülüğü olduğu gibi, sahip olduğunuz şeylerden tamamlamak da olsun.

¹²Çünkü eğer gönüllülük varsa, bir kimsenin bir şeyi ol-madığına göre değil, bir şeyi olduğuna göre vermesi mak-buldür.

¹³Çünkü başkalarına rahatlık ve size sıkıntı olsun diye değil,

¹⁴Ama eşitlikten ötürü diyorum; şimdiki zamanda sizin bolluğunuz onların eksikliği için olsun, ta ki onların bol-luğu da sizin eksikliğiniz için olsun; öyle ki eşitlik olsun;

¹⁵Yazılı olduğu gibi: “Çok toplayanın fazlası yoktu; ve az toplayanın eksiği yoktu.”^a

¹⁶Ama Titus’un yüreğine sizin için aynı gayreti veren Allah’a şükürler olsun!

¹⁷Çünkü teşviğimizi kabul etti; ama çok gayretli olarak o kendi arzusuyla yanınıza çıktı.

¹⁸Ama bütün kilise topluluklarında, İncildeki hizmeti ile övülen kardeşi onunla birlikte gönderiyoruz;

¹⁹Ve yalnız o kadar da değil, ama bu kardeş, Allah’ın yü-celiği ve sizin gönüllü oluşunuzun tanıklığı için, tarafı-mızca hizmet edilen bu bağış inayetinde, kilise topluluk-ları tarafından bizim yolculuk arkadaşımız olarak da se-çilmiş oldu.

²⁰Tarafımızca hizmet olunan bu bolca bağışta bir kimse bizi ayıplamasın² diye, bunda çekiniyoruz;

²¹Yalnız Rab’bin önünde değil, ama insanların önünde de doğru şeyler sağlamış oluyoruz.³

²²Kendisini birçok şeylerde çok defalar sınayıp gayretli olduğunu kanıtladığımız ve şimdi, size karşı duyduğu büyük güvenle çok daha ziyade gayretli olan kardeşimizi de onlarla birlikte gönderiyoruz.

²³Gerek Titus olsun, o benim ortağım ve sizin için emek-daşımdır; gerekse kardeşlerimiz olsun, onlar kilise toplu-luklarının habercileri,¹ Mesih’in yüceliğidirler.

²⁴Onun için, sevginizin ve hakkınızda olan övünmemizin kanıtını, kilise toplulukları önünde onlara gösterin.

Bölüm 9

¹Çünkü kutsallar için olan hizmet hakkında size yazmak benim için gereksizdir.

²Çünkü Ahaya bir yıl önceden hazırlanmıştır diye, sizin hakkınızda Makedonyalılara övündüğüm gönüllülüğü-nüzü bilirim; ve gayretiniz onların çoğunu harekete ge-tirdi.

³Ama sizin hakkınızda olan övünmemiz bu konuda boşa çıkmasın diye kardeşleri gönderiyorum; öyle ki, dediğim gibi hazırlanmış olasınız;

⁴Olmasın ki, Makedonyalılar benimle birlikte gelir ve sizi hazırlanmamış bulurlar da bu övünç güveninde biz, (ki siz demeyelim) utandırılmış olmayalım.

⁵Onun için, önce size varmalarını ve daha önce bildiril-miş olan bereketinizi² önceden hazırlamalarını kardeşle-re teşvik etmeyi gerekli saydım; öyle ki bu, açgözlülük olarak değil, bir bereket olarak hazır olsun.

⁶Ama şunu diyorum: Esirgeyerek³ eken, esirgeyerek de biçer; bereketlerle⁴ eken, bereketlerle de biçer.

⁷Herkes yüreğinde niyet ettiği gibi versin; üzüntüyle ya da zorunluluk ile değil; çünkü Allah sevinçle vereni sever.

⁸Ve her yönden, her zaman, bütün yeterliliğe sahip olarak her iyi işte artasınız diye, Allah size her inayeti arttırabile-cek güçtedir;

⁹Yazılı olduğu gibi: “Her tarafta⁵ dağıttı, yoksullara verdi; Salâhı sonsuza dek kalır.”^a

¹⁰Şimdi, ekiciye tohum ve yemek için ekmek sağlayan, ekeceğinizi O sağlayacak ve çoğaltacak ve salâhınızın meyvelerini arttıracaktır;

¹¹Bizim aracılığımızla Allah’a teşekkür sunmayı sağla-yan¹ her cömertlik için, her yönden zenginleştiriliyor-sunuz.

¹²Çünkü bu hizmetin yerine getirilişi, yalnız kutsalların eksikliklerini tamamen gidermekle² kalmıyor, ama Al-lah’a sunulan pekçok teşekkürlerle de artıyor;

¹³Bu hizmetin onaylanmasıyla, sizin açıkça itiraf ederek Mesih’in İnciline olan itaatiniz için ve kendilerine ve her-kese karşı olan paylaşımınızın cömertliği için, onlar Al-lah’ı yüceltiyorlar.

¹⁴Ve Allah’ın üzerinizde olan olağanüstü inayetinden dolayı, onların sizler için ettikleri dualarında sizi özlü-yorlar.

¹⁵Tanımlanamaz³ armağanı için Allah’a şükürler olsun!

Bölüm 10

¹Şimdi, aranızda hazırken görünüşte gerçekten aşağı,⁴ ama hazır değilken size karşı cesur olan ben Pavlus, kendim, Mesih’in alçak gönüllülüğü ve yumuşak huyluluğuyla size rica ediyorum;

²Ve yalvarıyorum ki, aranızda hazır iken, bizi bedene° göre yürüyenler gibi sayanların bazılarına karşı cesaretli olduğumu sandığım güven ile cesaretli olmayayım.

³Çünkü bedende° yürüyorsak da bedene° göre savaşmı-yoruz.

⁴Çünkü savaşımızın silahları bedensel° değildir; ama ka-leleri yıkmak için Allah aracılığıyla güçlüdürler;

⁵Zihinsel değerlendirmeleri⁵ ve Allah’ın bilgisine karşı kendisini yükselten her yüksek şeyi yıkıyoruz; ve her dü-şünceyi Mesih’in itaatine esir ediyoruz;

⁶Ve itaatiniz tamamlandığı zaman, bütün itaatsizliğin öcünü almaya hazırız.

⁷Görünüşe göre olan⁶ şeylere mi bakıyorsunuz? Eğer bir kimse kendinde, Mesih’e ait olduğuna güveniyorsa, şunu yine kendinde düşünsün ki, kendisi Mesih’e ait olduğu gibi öylece biz de Mesih’e aitiz.

⁸Çünkü sizi yıkmak için değil de, bina etmek için       Rab’bin bize verdiği yetkimiz hakkında eğer biraz fazlaca övünecek olursam bile utandırılmayacağım;

⁹Ta ki, mektuplar aracılığıyla sanki sizi korkutur gibi gö-rünmeyeyim;

¹⁰Çünkü birileri, “Mektupları ağır ve kuvvetlidir, ama bedendeki görünümü zayıf ve konuşması hiçtir” diyor.

¹¹Böyle biri şunu düşünsün ki, biz hazır değilken mektup-lar aracılğıyla sözde neysek, hazırken de fiilde öyleyiz.

¹²Çünkü kendilerini tavsiye edenlerin bazılarıyla kendi-mizi aynı derecede saymaya, ya da kıyaslamaya cesaret etmiyoruz; ama onlar¹ kendilerini kendileriyle ölçerek ve kendilerini kendileriyle kıyaslayarak anlayışlı değiller.

¹³Şimdi, biz ölçüden öte şeyler için değil, ama size de   erişmek için ölçülerin Allah’ı, bize tayin ettiği sınırın² ölçüsüne göre övünüyoruz.

¹⁴Çünkü size erişmemiş gibi kendimizi fazlaca uzatmı-yoruz; çünkü Mesih’in İncilinde size de gelmiş olduk;

^15-16Ölçüden öte şeylerle, başkalarının emekleriyle övün-müyoruz; ama sizin imanınız büyüdükçe, İncil’i sizden öte yerlere ilân etmek için sınırımıza³ göre çok daha faz-lası için sizde genişleyeceğimizi, başkasının sınırında ha-zır olan şeyler hakkında övünmeyeceğimizi ümit ederiz.

¹⁷Ama övünen Rab ile övünsün.^a

¹⁸Çünkü beğenilen⁴ kişi, kendi kendini tavsiye eden değil, ama Rab’bin tavsiye ettiği kişidir.

Bölüm 11

¹Keşke akılsızlıkta⁵ bana biraz katlansaydınız; ama gerçekten de bana katlanın.

²Çünkü sizin hakkınızda Allah’ın kıskançlığıyla kıskan-cım; çünkü sizi, pak bir kız olarak tek bir erkeğe,⁶ Me-sih’e sunmak üzere nişanladım.

³Ama yılan Havva’yı kurnazlığıyla aldattığı gibi, öylece sizin düşünceleriniz, bir yolla Mesih’te olan⁷ saf ve sadelikten ayrılıp bozulur diye korkuyorum.

⁴Çünkü gerçekten, size gelen kişi eğer vaaz etmediğimiz başka bir İsa’yı vaaz ederse, ya da almadığınız başka bir ruhu alırsanız, ya da kabul etmediğiniz başka bir İncil’i kabul ederseniz, iyi tahammül ediyorsunuz!

⁵Çünkü en üstün derecedeki resullerden hiçbir şeyde ge-ride olmadığımı sanırım.

⁶Ama sözde basit¹ isem de, ancak bilgide değilim; ama her bakımdan, her şeyde size açıkça belli olduk.

⁷Ya da siz yükselesiniz diye, kendimi alçaltarak Allah’ın İncilini size karşılıksız olarak ilân ettiğimden dolayı gü-nah mı işledim?

⁸Size olan hizmet için, ücret alarak başka kiliseleri adeta soydum.

⁹Ve sizinle birlikte bulunurken ve de ihtiyaçta iken hiç kimseye yük olmadım; çünkü Makedonya’dan gelen kar-deşler benim eksiklerimi bütünüyle tamamladılar; ve her şeyde size yük olmaktan kendimi korudum ve koruya-cağım.

¹⁰Mesih’in gerçeği bendedir, öyle ki Ahaya bölgelerinde hiç kimse beni bu övünmeden susturmayacaktır.

¹¹Neden? Sizi sevmediğimden mi? Allah bilir!

¹²Ama yapmakta olduğumu yapacağım da; ta ki, övün-dükleri şeyde bizim gibi bulunsunlar diye fırsat arayan-lardan fırsatı keseyim.

¹³Çünkü sahte resuller, aldatıcı işçiler, kendilerini Me- sih’in resulleri görünümüne dönüştürenler, böylesi kişi-lerdir.

¹⁴Ve bu şaşılacak şey değildir; çünkü Şeytan kendisi, ken-dini nur meleği görünümüne dönüştürür.

¹⁵Onun için, eğer onun hizmetçileri de kendilerini salâh hizmetçileri olarak dönüştürüyorlarsa, büyük bir şey de-ğildir; onların sonu işlerine göre olacaktır.

                ¹⁶Tekrar diyorum, benim akılsız olduğumu hiç kimse sanmasın; ama eğer ki sanıyorsanız, beni bir akıl-sız olarak dahi kabul edin ki, ben de biraz övüneyim.

¹⁷Söylediklerimi Rab’be göre değil, ama akılsızlıktaymış gibi bu övünme güveni içinde söylüyorum.

¹⁸Mademki birçokları bedene göre övünüyorlar, ben de övüneceğim.

¹⁹Çünkü siz akıllılar olduğunuza göre akılsızlara sevinç-le katlanıyorsunuz.

²⁰Çünkü eğer bir kimse sizi esaret altına sokarsa, eğer bir kimse sizi yutarsa, eğer bir kimse sizden bir şey alırsa, eğer bir kimse kendini yükseltirse, eğer bir kimse yüzü-nüze tokat atarsa, katlanıyorsunuz.

²¹Onursuzlukla ilgili olarak diyorum, sanki biz zayıf olmuştuk; ama birinin cesaret ettiği şeyde (akılsızlıkta ko-nuşuyorum), ben de cesaret ediyorum.

²²Onlar İbrani midirler? Ben de. İsrailli midirler? Ben de. İbrahim’in soyundan mıdırlar? Ben de.

²³Mesih’in hizmetçileri midirler? (Kendimde değilmişim gibi diyorum): Ben de ölçüden fazla, emeklerde çok daha fazla, kırbaç yemede ölçüden fazla, hapse atılmalarda çok daha fazla, ölümlerde¹ sık sık.

²⁴Yahudilerden beş kez kırktan bir eksik kırbaç yedim.

²⁵Üç kez değneklerle dövüldüm, bir kez taşlandım, üç kez deniz kazasına uğradım, bir gece bir gündüz engin denizde geçirdim;

²⁶Yolculuklarda çok kez, ırmakların tehlikelerinde, hay-dutların tehlikelerinde, kendi soyumdan gelen tehlikeler-de, uluslardan gelen tehlikelerde, şehirde tehlikelerde, çölde tehlikelerde, denizde tehlikelerde, sahte kardeşler arasında tehlikelerde;

²⁷Emekte ve zorluk çekmede, çok kez uykusuzluklarda, açlık ve susuzlukta, çok kez oruçlarda, soğukta ve çıp-laklık içinde bulundum.

²⁸Dışardan olan şeylerin yanısıra, her gün üzerime yığı-lan bütün kilise topluluklarının kaygısıdır.

²⁹Kim zayıf olur da ben zayıf değilim? Kim sürçtürüldü² de ben yanmadım?

³⁰Eğer övünmek gerekirse, zayıflığıma ilişkin şeylerle övüneceğim.

³¹Rabbimiz İsa Mesih’in sonsuza¹ dek mübarek olan Al-lah’ı ve Babası bilir ki yalan söylemiyorum.

³²Şam’da Kral Aretas’ın valisi beni yakalamak isteyerek Şamlıların şehrini göz altına almıştı.²

³³Ve pencereden, bir sepet içinde duvardan sarkıtıldım ve onun elinden kaçtım.

Bölüm 12

¹Övünmek gerçekten benim için yararlı değildir; çünkü şimdi görüntülere³ ve Rab’bin vahiylerine gele-ceğim:

²Ondört yıl önce, Mesih’te bir adam tanırım (bedende mi, bilmem; ya da bedenin dışında mı, bilmem; Allah bilir); böyle birisi üçüncü göğe kapılıp götürüldü.

³Ve öylesi bir adam tanırım (bedende mi, ya da bedenin dışında mı, bilmem; Allah bilir);

⁴Öyle ki, kapılıp cennete götürüldü; ve insanın söyleme-sine izin verilmeyecek ifade olunamaz sözler işitti.

⁵Böyle birisi hakkında övüneceğim; ama kendim hakkın-da, zayıflıklarımdan başka şeyle övünmeyeceğim.

⁶Çünkü eğer övünmeyi arzu edecek olursam, akılsız ol-mayacağım; çünkü gerçeği söyleyeceğim; ama bir kim-senin, benim ne olduğumu gördüğünden ya da benden her ne işitiyorsa, hakkımda onlardan daha üstün düşünmesin diye çekiniyorum.

⁷Ve vahiylerin aşırı derecedeki büyüklüğüyle fazla yük-selmeyeyim diye bana bedende bir diken, beni yumruk-lasın diye bir Şeytan meleği verildi; öyle ki, pekçok yük-selmeyeyim.

⁸Benden ayrılsın diye, bunun için Rab’be üç kez yal-vardım.

⁹Ve O bana dedi: “İnayetim sana yeter; çünkü  gücüm za-yıflıkta tamamlanır.” Onun için pekçok sevinçle daha zi-

yade zayıflıklarımla övüneceğim; öyle ki, Mesih’in gücü benim üzerime konsun.

¹⁰Bundan dolayı Mesih için zayıflıklarda, hakaretlerde, maddî ihtiyaçlarda¹ zulümlerde,² darlıklarda sevinç duyarım; çünkü ne zaman zayıfsam, o zaman güçlüyüm.

¹¹Övünmekle akılsız oldum; siz beni mecbur et-tiniz; çünkü ben sizin tarafınızdan tavsiye olunmalıydım; çünkü hiçbir şey değilsem dahi, en üstün resullerden hiç-bir şeyde geri değilim.

¹²Tüm tahammülle, belirtilerle³ harikalarla ve kudretli işlerle aranızda gerçekten resul belirtileri işlendi.

¹³Çünkü ben kendim size yük olmayışımdan başka, di-ğer kilise topluluklarından hangi şeyde aşağı kaldınız ki? Bu haksızlığı bana bağışlayın.

¹⁴İşte, üçüncü kez size gelmeye hazırım; ve size ağırlık olmayacağım; çünkü size ait şeyleri değil, ama sizi arıyo-rum; çünkü çocukların anne–babaları için değil, ama an-ne–babaların çocukları için mal biriktirmeleri gerekiyor.

¹⁵Şimdi, canlarınız uğruna son derece sevinçle varlığımı harcayacağım ve tamamen harcanmış olacağım; sizi çok fazlasıyla sevmeme karşın daha az sevilsem bile.

¹⁶Ama öyle olsun,⁴ ben size yük olmadım; bununla bera-ber usta biri olarak sizi kurnazlıkla elde ettim.

¹⁷Size gönderdiğim kişilerden herhangi birisinin aracı-lığıyla sizden bir yarar sağladım mı?

¹⁸Titus’a rica ettim ve kardeşi onunla birlikte yolladım; Titus sizden bir yarar sağladı mı? Aynı ruhla yürümedik mi? Aynı adımlarda yürümedik mi?

¹⁹Yine size savunmamızı mı yaptığımızı düşü-nüyorsunuz? Biz Allah’ın önünde, Mesih’te konuşuyo-ruz; ve bütün şeyler, ey sevgililer, sizin bina olunmanız içindir.

²⁰Çünkü geldiğimde sizi belki istemediğim gibi bulurum diye korkuyorum; ben de sizin tarafınızdan istemediği-niz gibi bulunacağım; olmaya ki çekişmeler, kıskançlıklar, öfkeler, tartışmalar, kötü konuşmalar, fısıldamalar, böbürlenmeler, karışıklıklar olsun;

²¹Olmaya ki, yine geldiğimde sizinle ilgili olarak Al-  lah’ım beni alçaltmış olsun; ve daha önce günah işlemiş olup yaptıkları pislik ve zina ve şehvet hakkında tövbe etmemiş birçokları için yas tutmuş olayım.

Bölüm 13

¹Bu üçüncü kezdir size geliyorum. İki ya da üç tanığın ağzından her söz sabit kılınacaktır.¹

²Daha önce dedim ve ikinci kez hazır bulunurken de ön-ceden diyorum; şimdi de hazır değilken, daha önce günah işlemiş olanlara ve geri kalanların hepsine yazıyorum ki, eğer tekrar gelirsem esirgemeyeceğim;

³Değil mi ki, bende konuşan Mesih’in kanıtını arıyorsu-nuz; O ki, size karşı zayıf değil, ancak sizde güçlüdür;

⁴Çünkü zayıflık içinde haça gerildiyse de O, Allah’ın gü-cüyle yaşıyor; çünkü biz de O’nda zayıfız, ama size yö-nelik Allah’ın gücüyle O’nunla birlikte yaşayacağız.

⁵İmanda mısınız diye kendi kendinizi sınayın; kendinizi deneyin. Ya da kendi kendinizi farketmiyor musunuz ki, eğer red olunmuş değilseniz, İsa Mesih sizdedir?

⁶Şimdi, ümit ederim ki bizim red olunmadığımızı bileceksiniz.

⁷Ama kötü hiçbir şey yapmayasınız diye Allah’a dua ediyorum; onaylanmış görünelim diye değil, ama biz red olunanlar gibi olsak da, sizin iyi olanı yapmanız için.

⁸Çünkü gerçeğe karşı hiçbir şey yapamayız; ancak ger-çek için yapabiliriz.

⁹Çünkü biz zayıf ve siz güçlü olduğunuz zaman sevini-yoruz. Ama şunun için, sizin mükemmelleşmeniz² için de dua ediyoruz.

¹⁰Ve yıkmak için değil, bina etmek için Rab’bin bana verdiği yetkiye göre hazırken sertlik kullanmayayım diye, bu nedenle bu şeyleri hazır değilken yazıyorum.

¹¹Son olarak¹ ey kardeşler, sevinin;² mükemmel  olun; teselli olun;³ aynı şeyi düşünün; barış içinde olun; ve sevgi ve esenlik Allah’ı sizinle birlikte olacaktır.

¹²Birbirinizi kutsal öpüşle selâmlayın.

¹³Bütün kutsallar size selâm ederler.

¹⁴Rab İsa Mesih’in inayeti ve Allah’ın sevgisi ve Kutsal Ruh’un paydaşlığı⁴ hepinizle birlikte olsun. Amin.