İNCİL

RESUL PAVLUS’UN

GALATYALILARA MEKTUBU

Bölüm 1

¹Ne insanlardan, ne de insan aracılığıyla değil, ama İsa Mesih ve O’nu ölüler arasından dirilten Baba Allah aracılığıyla resul olan Pavlus;

²Ve benimle birlikte olan bütün kardeşler, Galatya kilise  topluluklarına:

³Baba Allah’tan ve Rabbimiz İsa Mesih’ten size inayet^a ve esenlik olsun;

⁴O ki, Babamızın ve Allahımızın isteğine göre, bizi şim-diki kötü çağdan¹ kurtarsın diye, günahlarımız için ken-disini teslim etti;

⁵Allah’a sonsuzlara dek² yücelik olsun. Amin.

⁶Sizi Mesih’in inayetinde çağırandan böylesine çabukça farklı bir İncile dönmüş olduğunuza şaşıyorum;

⁷O başka İncil değildir; ama sizi karıştıran ve Mesih’in İncil’ini bozup saptırmak isteyen bazıları vardır.

⁸Ama eğer ki biz, ya da gökten bir melek bile, size ilân ettiğimize ters düşen bir İncil ilân ederse lânetli olsun.

⁹Daha önce söylediğimiz gibi şimdi de tekrar söylüyo-rum: Eğer bir kimse size, kabul ettiğinize ters düşen bir İncil ilân ederse lânetli olsun.

¹⁰Çünkü şimdi insanları mı razı ediyorum, yoksa Allah’ı mı? Ya da insanları hoşnut etmeyi mi arıyorum? Çünkü eğer hâlâ insanları hoşnut etseydim, Mesih’in kulu ol-mazdım.

¹¹Ama ey kardeşler, benim tarafımdan ilân olu-nan İncil’in insana göre olmadığını size bildiririm.

¹²Çünkü ben onu ne insanlardan aldım, ne de öğretil-dim; ama İsa Mesih’in vahyi³ ile aldım.

¹³Çünkü bir vakitler Yahudilikteki yaşayışımı duydunuz; öyle ki, Allah’ın kilise topluluğuna aşırı derecede zulüm ediyor ve onu yıkıp harap ediyordum;

¹⁴Ve atalarımın geleneklerine fazlasıyla çok gayretli ola-rak, benim kendi soyumdaki yaşıtlarımdan birçoğunun ötesinde Yahudilikte ilerliyordum.

^15-16Ama beni annemin rahminden seçip ayıran ve ina-yetiyle çağıran Allah, uluslar arasında sevinçli haber olarak O’nu¹ ilân edeyim diye kendi Oğlunu bende açıklamaya razı olunca, hemen ete ve kana danışmadım;

¹⁷Ne de Yeruşalem’e, benden önce resul olanlara gittim; ama Arabistan’a gittim; ve yine Şam’a döndüm.

¹⁸Ondan üç yıl sonra Petrus ile tanışmak için Yeruşa-lem’e çıktım; ve onunla on beş gün kaldım.

¹⁹Ama Rab’bin kardeşi Yakup’tan başka öbür resuller-den kimseyi görmedim.

²⁰Şimdi, size yazdığım şeylerde işte, Allah’ın önünde yalan söylemiyorum.

²¹Ondan sonra Suriye ve Kilikya bölgelerine geldim;

²²Ve Yahudiye’nin Mesih’teki kilise topluluğuna şahsen² tanınmış değildim;

²³Yalnız, “Bir vakitler bize zulüm eden, bir zamanlar yı-kıp harap ettiği imanı şimdi vaaz ediyor” diye duyuyor-lardı;

²⁴Ve Allah’ı bende yüceltiyorlardı.

Bölüm 2

¹Ondan on dört yıl sonra, Titus’u da bereberim-de alarak Barnabas’la birlikte yine Yeruşalem’e çıktım.

²Ve vahiye göre çıktım; ve herhangi bir şekilde boş yere koşmayayım ya da koşmuş olmayayım diye, uluslar ara-sında ilân ettiğim İncil’i onların önüne, ama özel olarak saygın olanların önüne sundum.

³Ama benimle birlikte olan Titus bile, bir Yunanlı olduğu hâlde, sünnet edilmeye zorlanmadı;

⁴Ve bu, bizi köleliğe götürsünler diye, Mesih İsa’da sa-hip olduğumuz özgürlüğümüzü el altından öğrenmek için gizlice¹ içeri getirilen, aramıza gizlice giren sahte kar-deşlerden dolayıydı;

⁵İncil’in gerçeği sizinle sürekli kalsın diye, onlara bir sa-at bile itaat edip baş eğmedik.

⁶Ama birşey oldukları sanılan, saygınlardan olanlar (ne oldukları benim için farketmez, Allah insan şahsını² ka-bul etmez); çünkü saygın olanlar bana hiçbir katkıda bulunmadılar;

⁷Ama tam tersine, Petrus’a sünnetlilik İncil’i emanet edildiği gibi, sünnetsizlik İncil’inin bana emanet edildi-ğini gördüklerinde;

⁸(Çünkü sünnetliliğe resullük görevi için Petrus’ta işle-miş olan Rab, bende de uluslara yönelik işlemiştir);

⁹Ve bana verilen inayeti farkettiklerinde, direkler olarak sayılan Yakup ve Kifas ve Yuhanna, bana ve Barnabas’a paydaşlık için sağ ellerini verdiler; şöyle ki, biz uluslara ve kendileri sünnetli olanlara³ gitsinler;

¹⁰Yalnız fakirleri hatırlamamızı istediler ki, ben de tam bu şeyi yapmaya gayretliydim.

¹¹Ama Petrus Antakya’ya geldiği zaman, yüz yüze ona karşı geldim; çünkü kabahatlı⁴ olduğu gösteril-meliydi;

¹²Çünkü Yakup tarafından bazıları gelmeden önce, o uluslarla beraber yemek yiyordu; ama geldikleri zaman sünnetli olanlardan korkarak geri çekildi ve kendini onlardan ayırdı.

¹³Ve Yahudilerin geri kalanları da onunla birlikte ikiyüz-lülük ettiler; öyle ki, Barnabas bile onların ikiyüzlülüğü-ne kapıldı.⁵

¹⁴Ama ben, İncil’in gerçeğine göre onların dürüstçe yü-rümediklerini görünce, hepsinin önünde Petrus’a dedim: “Eğer ki sen bir Yahudiyken Yahudi gibi değil, uluslar gibi yaşıyorsan, ulusları Yahudileşmeye nasıl zorlarsın?

¹⁵Uluslardan olan günahkârlar değil de, doğal olarak Ya-hudi olan bizler,

¹⁶İnsanın Yasa işleriyle değil, ama İsa Mesih imanı aracı-lığıyla salih sayılacağını¹ bilerek, biz de Mesih İsa’ya iman ettik ki, Yasa işleriyle değil, Mesih imanıyla salih sayılalım; çünkü hiçbir insan° Yasa işleriyle salih sayıl-mayacaktır.

¹⁷Şimdi, eğer ki Mesih’te salih sayılmayı arayarak biz kendiniz de günahkâr bulunduksa, o zaman Mesih güna-hın hizmetçisi midir? Asla bu olmasın!

¹⁸Çünkü eğer yıktığım şeyleri tekrar bina edersem, ken-dimi yasa çiğneyici biri etmiş olurum.

¹⁹Çünkü ben Yasa aracılığıyla Yasa’ya öldüm ki, Allah’a yaşayabileyim.

²⁰Mesih’le birlikte çarmıha gerildim; ve artık ben yaşa-mıyorum, ama Mesih bende yaşıyor; ve şimdi bedende° yaşadığım hayatı, beni seven ve benim için kendisini teslim eden Allah’ın Oğlunun imanında² yaşıyorum.

²¹Allah’ın inayetini geçersiz kılmıyorum;³ çünkü eğer salâh Yasa aracılığıyla ise, o zaman Mesih boşuna öldü.

Bölüm 3

¹Ey akılsız Galatyalılar, gerçeğe itaat etmeyesi-niz diye sizi, evet gözleriniz önünde İsa Mesih çarmıha gerilmiş olarak aranızda açıkça gösterilmiş⁴ olan sizi kim büyüledi?

²Sizden yalnız şunu öğrenmek istiyorum: Ruh’u Yasa işleriyle mi, yoksa iman haberi⁵ ile mi aldınız?

³Bu kadar akılsız mısınız? Ruh’la başlamışken, şimdi be-den ile mi mükemmelliğe⁶ erişeceksiniz?

⁴Boşuna mı o kadar çok şeyler çektiniz? Gerçekten de boşuna olsa!

⁵Onun için, size Ruh’u sağlamış olan ve aranızda kud-retli işler yapan, bunu Yasa işleriyle mi, yoksa iman haberi ile mi yapıyor?

⁶Nasıl ki İbrahim Allah’a iman etti ve kendisine salâh olarak sayıldı.^b

⁷Öyleyse bilin ki imandan olanlar, İbrahim’in oğulları onlardır.

⁸Ve Kutsal Yazı, Allah’ın ulusları imanla salih sayaca-ğını önceden görerek, “Bütün uluslar sende kutsanmış¹ olacaklardır”^a diye İbrahim’e önceden müjde ilân etti.

⁹Şöyle ki, imandan olanlar, iman eden İbrahim’le birlikte kutsanmış olurlar.

¹⁰Çünkü Yasa işlerinden olanların hepsi² lânet altındadır-lar. Çünkü yazılmıştır: “Yasa kitabında yazılmış olan bü-tün şeyleri yapmak üzere onlarda durmayan herkes lânet-lidir.”^b

¹¹Ama Allah’ın önünde hiç kimsenin Yasa’yla salih sa-yılmayacağı bellidir; çünkü, “salih imanla yaşayacaktır;”^c

¹²Ve Yasa imandan değildir; ama, “Onları yapan adam onlarla yaşayacaktır.”^d

¹³Mesih bizim için lânet olmuş olarak, bizi Yasa’nın lâ-netinden fidyeyle kurtardı (çünkü yazılmıştır: “Ağaç üze-rine asılan herkes lânetlidir”);^e

¹⁴Öyle ki, İbrahim’in bereketi Mesih İsa’da uluslara gel-sin ki, iman aracılığıyla Ruh’un vaadini alabilelim.

¹⁵Kardeşler, (insana göre konuşuyorum): Onay-lanmış bir antlaşma, bir insanın bile olsa, kimse onu or-tadan kaldırmaz ya da ona bir şey eklemez.

¹⁶Ama vaatler İbrahim’e ve onun soyuna yapıldı.³ Ve bir-çoklarınmış gibi, “Ve soylara” demiyor; ama tek birinin-miş gibi, “Ve senin soyuna”^f diyor ki, o da Mesih’tir.

¹⁷Şimdi şunu diyorum: Dört yüz otuz yıl sonra gelen Ya-sa, vaadi ortadan kaldırmak suretiyle önceden Allah ta-rafından Mesih için onaylanmış olan antlaşmayı geçersiz kılmaz.

¹⁸Çünkü eğer miras Yasa’yla ise, artık vaat ile değildir; ama Allah onu İbrahim’e vaatle bağışlamıştır.

¹⁹Öyleyse neden Yasa geldi? Kendisine⁴ vaat olunmuş olan soy gelinceye dek, bir aracı eliyle, melekler aracı-lığıyla düzenlenmiş olarak suçlardan dolayı eklendi.

²⁰Şimdi aracı, birinin aracısı değildir, ama Allah birdir.¹

²¹O hâlde Yasa Allah’ın vaatlerine karşı mıdır? Asla bu olmasın! Çünkü eğer diriltebilen bir Yasa veril-seydi, salâh gerçekten yasa ile olmuş olurdu;

²²Ama vaat İsa Mesih imanıyla iman edenlere verilsin diye, Kutsal Yazılar bütün şeyleri günah altında kapadı.

²³Ama iman gelmeden önce, açıklanmak üzere olan iman için kapatılmış olarak, Yasa altında korunuyorduk.

²⁴Şöyle ki, imanla salih sayılalım diye, Yasa Mesih’e dek bizim eğiticimiz oldu.

²⁵Ama iman gelmiş olup, artık bir eğitici altında değiliz.

²⁶Çünkü Mesih İsa’ya iman aracılığıyla hepiniz Allah’ın oğullarısınız.

²⁷Çünkü Mesih’e vaftiz olunanlarınızın hepsi Mesih’i giydiniz.

²⁸Ne Yahudi ne de Yunanlı vardır; ne kul ne de özgür var-dır; ne erkek ne de dişi vardır; çünkü Mesih İsa’da siz hepiniz birsiniz.

²⁹Ve eğer siz Mesih’in iseniz, o zaman İbrahim’in soyu-sunuz ve vaade göre mirasçılarısınız.

Bölüm 4

¹Şimdi diyorum ki, mirasçı her şeyin efendisi ise de, çocuk olduğu sürece köleden hiçbir farkı yoktur;

²Ama babasının önceden belirlediği zamana dek vasiler² ve kâhyalar altındadır.

³Böylece biz de çocuklar iken, dünya unsurları³ altında kölelik içinde tutulmuştuk.

⁴Ama vaktin tamamlandığı an geldiğinde, Allah kendi Oğlunu, kadından doğmuş,⁴ Yasa altında gelmiş olarak gönderdi;

⁵Öyle ki, Yasa altında olanları fidye ile kurtarsın; ta ki, oğulluğu alabilelim.

⁶Ve oğullar olduğunuz için Allah, kendi Oğlunun “Ab-ba, Baba!” diye seslenen Ruhunu yüreklerinize gönderdi.

⁷Onun için artık köle değil, oğulsun; ve eğer oğul isen, Mesih aracılığıyla Allah’ın mirasçısısın.

⁸Ama o zaman, gerçekten Allah’ı bilmeyerek, tabiat iti-bariyle ilâhlar olmayanlara kölelik içindeydiniz;

⁹Oysa şimdi Allah’ı tanımış olarak, ama daha doğrusu Allah tarafından tanınmış olarak, yeniden tekrar kölelik içinde olmayı arzu ettiğiniz o zayıf ve sefil¹ olan unsur-lara nasıl yine dönüyorsunuz?

¹⁰Günler ve aylar ve mevsimler ve yıllar tutuyorsunuz.²

¹¹Sizin için her hangi bir şekilde boş yere çalışmış olma-yayım diye, sizden korkuyorum.

¹²Kardeşler, size yalvarırım, benim gibi olun; çünkü ben de sizin gibi oldum.³ Bana hiçbir haksızlık et-mediniz.

¹³Ama bilirsiniz ki, ilkin beden° zayıflığıyla size İncil’i ilân ettim;

¹⁴Ve kendi bedenimdeki denenme durumumu hor görmediniz, ne de aşağılamayla beni red ettiniz; ama Allah’ın bir meleği gibi, hatta Mesih İsa gibi beni kabul ettiniz.

¹⁵O hâlde sizin o mutluluğunuz neydi?⁴ Çünkü sizin için tanıklık ederim ki, eğer mümkün olsaydı gözlerinizi oyar bana verirdiniz.

¹⁶Öyleyse size gerçeği söylemekle düşmanınız mı oldum?

¹⁷Sizin için doğru olmayan bir şekilde gayretlidirler; ama onlar için gayretli olasınız diye, sizi bizden ayırma-yı arzu ediyorlar.

¹⁸Sadece benim sizlerle birlikte hazır oluşumda değil, ama iyi⁵ şeyde her zaman gayretli olmak iyidir.

¹⁹Mesih sizde şekilleninceye dek, kendileri için yine doğum ağrısı çektiğim küçük çocuklarım!

²⁰Şimdi ise yanınızda hazır bulunmak ve sesimi değiştir-mek isterdim; çünkü sizin hakkınızda şaşırmış⁶ durum-dayım.

²¹Yasa altında olmak isteyen sizler, bana söyle-yin, Yasa’yı duymuyor musunuz?

²²Çünkü İbrahim’in iki oğlu olduğu yazılıdır; biri köle, biri de özgür kadından.

²³Ama köle kadından olan bedene göre doğdu; ve özgür kadından olan vaat yoluyla doğdu.

²⁴Bu şeyler simgeli kılınmıştır;¹ çünkü bu kadınlar iki antlaşmadır; biri Sina dağındadır, kölelik için doğurur ki, o Hacer’dir.

²⁵Çünkü Hacer Arabistan’da olan Sina dağıdır ve şimdi-ki Yeruşalem’e işaret²  etmektedir; ve çocuklarıyla bir-likte kölelik içindedir;

²⁶Ama hepimizin anası olan yukarıdaki Yeruşalem öz-gürdür.

²⁷Çünkü yazılmıştır: “Sevin, ey doğurmayan kısır; ey doğurma ağrısı çekmeyen sen, sevinçle coş ve haykır; çünkü terk edilmiş olanın çocukları çoktur;

²⁸Biz ise ey kardeşler, İshak gibi vaadin çocuklarıyız.

²⁹Ama o zaman bedene göre doğmuş olan, Ruh’a göre doğmuş olana nasıl zulüm ettiyse, şimdi de öyledir.

³⁰Ama Kutsal Yazı ne diyor? “Köle kadını ve oğlunu dı-şarı at; çünkü köle kadının oğlu, özgür kadının oğlu ile birlikte asla miras almayacaktır.”^a

³¹Öyleyse ey kardeşler, köle kadının değil, ama özgür ka-dının çocuklarıyız.

Bölüm 5

¹Onun için Mesih’in, bizi özgür kıldığı özgürlükte sabit durun ve tekrar kölelik boyunduruğuna tutulmayın.

²İşte, ben Pavlus size diyorum ki, eğer sünnet edilirseniz Mesih’in size hiçbir yararı olmaz.

³Ve sünnet edilen her adama tekrar tanıklık ederim ki, bütün Yasa’yı tutmaya³ borçludur.

⁴Sizlerden her kim Yasa ile⁴ salih kılınmak istiyorsa, Mesih’ten gelen bütün yararlardan⁵ yoksun oldunuz; ina-yetten düştünüz.

⁵Çünkü biz salâh ümidini, Ruh aracılığıyla imanla bek-liyoruz.

⁶Çünkü Mesih İsa’da ne sünnetlilik, ne de sünnetsizlik bir şeye yarar; ama sevgiyle işleyen iman yarar.

⁷İyi koşuyordunuz; gerçeğe itaat etmekten sizi kim engelledi?

⁸Bu kanaat¹ sizi çağırandan değildir.

⁹Az maya bütün hamuru mayalar.

¹⁰Size ilişkin Rab’de güvenim var ki, başka çeşit düşün-ceniz olmayacak; ama sizi karıştıran kim olursa olsun, yargıyı yüklenecektir.

¹¹Ama ben, ey kardeşler, eğer hâlâ sünnetlilik vaaz ediyorsam, neden hâlâ kovalanıyorum? Öyleyse çarmıhın tökezi ortadan kaldırılmıştır.

¹²Sizi şaşkınlığa sokanlar, keşke kendi kendilerini dahi hadım etseler!²

¹³Çünkü kardeşler, siz özgürlüğe çağrıldınız; ancak öz-gürlük bedene° bir fırsat olmasın, ama birbirinize sevgiy-le hizmet edin.

¹⁴Çünkü bütün Yasa bir sözde, şunda tamamlanır: “Kom-şunu kendin gibi seveceksin.”^a

¹⁵Ama birbirinizi ısırıyor ve yiyorsanız,³ sakının ki birbi-riniz tarafından tüketilmiş olmayasınız.

¹⁶Ama diyorum: Ruh’la⁴ yürüyün ve bedenin° arzusunu asla yerine getirmezsiniz.

¹⁷Çünkü beden Ruh’a karşı ve Ruh bedene karşı arzu eder; bunlar birbirine karşı koyarlar; öyle ki, istediğiniz her ne ise, o şeyleri yapmayasınız.

¹⁸Ama Ruh tarafından yönetiliyorsanız, Yasa altında değilsiniz.

¹⁹Bedenin işleri açıktırlar; onlar zina, fuhuş, pislik,⁵ şehvet düşkünlüğü,

²⁰Putperestlik, büyücülük, düşmanlıklar,⁶ çekişmeler, kıskançlıklar, öfkeler, kavgalar, ayrılıklar, mezhepler,

²¹Kıskanmalar, cinayetler, sarhoşluklar, zevk ve eğlence-ler ve bunlara benzer şeylerdir; daha önce de dediğim gi-bi, bunlar hakkında önceden size diyorum ki, böylesi şey-ler yapanlar Allah’ın krallığını miras almayacaklardır.

²²Ama Ruh’un meyvesi sevgi, sevinç, esenlik, tahammül, şefkat, iyilik, iman,¹

²³Yumuşak huyluluk, kendine hakim olmadır; böyle şey-lere karşı yasa yoktur.

²⁴Ama Mesih’in olanlar, bedeni ihtiras² ve arzularıyla³ birlikte haça gerdiler.

²⁵Eğer Ruh’la yaşıyorsak, Ruh’la da yürüyelim.

²⁶Birbirimizi kışkırtarak, birbirimizi kıskanarak, boş yere övünenler olmayalım.

Bölüm 6

¹Kardeşler, eğer bir adam bir suçta yakalanırsa bile, siz ruhsal olanlar böyle birini yumuşaklık ruhuyla düzeltin;⁴ sen de denenmeyesin diye kendine dikkat et.

²Birbirinizin yüklerini taşıyın ve böylece Mesih’in yasa-sını yerine getirin.

³Çünkü bir kimse bir şey değilken, kendisinin bir şey ol-duğunu sanıyorsa, kendi kendini aldatır.

⁴Ama herkes⁵ kendi işini sınasın; ve o zaman başkası için değil, yalnız kendisi için övünmesi olacak.

⁵Çünkü herkes kendi yükünü taşıyacaktır.

⁶Kutsal Söz’de öğretilmiş olan, bütün iyi şeyler-de öğretenle paylaşsın.

⁷Aldanmayın;⁶ Allah alaya alınmaz; çünkü bir adam ne  ekerse, onu da biçecektir.

⁸Çünkü kendi bedenine° eken kişi, bedenden çürüme bi-çecektir; ama Ruh’a eken kişi, Ruh’tan sonsuz hayat bi-çecektir.

⁹Ama iyilik yapmakta cesaretimizi kaybetmeyelim; çün-kü gevşemezsek, zamanı gelince biçeceğiz.

¹⁰O hâlde fırsatımız varken herkese ve özellikle iman evinden olanlara iyilik yapalım.

¹¹Bakın, kendi elimle size ne kadar büyük harf-lerle yazdım.

¹²Bedende güzel bir gösteriş yapmak isteyenlerin hepsi, sırf Mesih’in çarmıhı uğruna zulüme uğramasınlar diye, sizi sünnet olmaya zorluyorlar.

¹³Çünkü sünnetli olanların kendileri bile Yasa’yı tutmu-yorlar; ama onlar sizin bedeninizle övünsünler diye sün-net olunmanızı istiyorlar.

¹⁴Ama benim için, Rabbimiz İsa Mesih’in çarmıhından başka şeyle övünmek, asla olmasın! O’nun¹ aracılığıyla ki, dünya bana çarmıha gerildi ve ben dünyaya.

¹⁵Çünkü Mesih İsa’da ne sünnetlilik bir şeydir ne de sün-netsizlik; ama yeni yaradılış birşeydir.

¹⁶Ve bu kurala göre yürüyecek ne kadar kişi  varsa, onların üzerine ve Allah’ın İsraili üzerine esenlik ve merhamet olsun.

¹⁷Bundan böyle² kimse bana rahatsızlık verme-sin; çünkü ben Rab İsa’nın yara izlerini bedenimde taşı-yorum.

¹⁸Kardeşler, Rabbimiz İsa Mesih’in inayeti ruhunuzla birlikte olsun. Amin.