İNCİL

İBRANİLER’E MEKTUP

Bölüm 1

¹Allah, eskiden birçok parçalarda¹ ve birçok yollarda peygamberlerde atalara konuşmuş olup,

²Bu son günlerde her şeyin mirasçısı olarak tayin ettiği, aracılığıyla dünyaları² yarattığı kendi Oğlu’nda bize ko-nuştu;

³O ki, Allah’ın yüceliğinin parıltısı ve O’nun özvarlığının tam görünümü³ olarak ve kendi kudretinin sözüyle bütün şeyleri taşıyarak, günahlarımızın arınmasını kendi aracı-lığıyla yapmış olup, yücelerde ululuğun sağında oturdu;

⁴Meleklerden çok daha üstün bir isme mirasçı olduğu gi-bi, onlardan o derecede daha üstün oldu.

⁵Çünkü meleklerin hangisine, herhangi bir zamanda, “Sen benim Oğlumsun, bugün ben sana Baba oldum;”⁴ Ve yine, “Ben O’na Baba olacağım ve O bana Oğul olacak” demiştir?^a

⁶Ve yine, ilk doğanı dünyaya getirdiğinde diyor ki: “Ve Allah’ın bütün melekleri O’na tapınsınlar.”

⁷Ve melekler hakkında⁵ diyor ki: “O ki, kendi melekleri-ni rüzgarlar⁶ ve kendi hizmetkârlarını ateş alevi yapar”^b

⁸Ama Oğul hakkında diyor ki: “Senin tahtın, ey Allah, asırlar boyuncadır;⁷ doğruluk asasıdır senin krallığının asası.

⁹Salâhı sevdin ve yasasızlıktan nefret ettin; bundan dola-yı Allah, senin Allah’ın, seni arkadaşlarından daha üstün sevinç yağıyla meshetti.”^c

¹⁰Ve: “Sen, ya Rab, başlangıçta yerin temelini kurdun; ve gökler senin ellerinin işleridir.

¹¹Onlar yok olacaklar, ama sen durursun; ve hepsi bir giy-si gibi eskiyecek;

¹²Ve onları bir kaftan gibi düreceksin ve değişeceklerdir;

ama sen aynısın ve senin yılların tükenmeyecektir.”^a

¹³Ama meleklerin hangi birine, herhangi bir zamanda, “Ben düşmanlarını senin ayaklarına basamak koyuncaya dek sağımda otur”^b demiştir?

¹⁴Onların hepsi, kurtuluşu miras alacak olanlara hizmet için gönderilen hizmet edici ruhlar değil midirler?

Bölüm 2

¹Bundan dolayı, onlardan ayrılıp¹ uzaklaşmaya-lım diye, işitilmiş olan şeylere daha çok dikkat etmemiz gerekir.

²Çünkü eğer melekler aracılığıyla söylenmiş olan söz sabit olduysa ve her suç ve itaatsizlik haklı karşılığını al-dıysa,

³Bu kadar büyük kurtuluşu ihmal edersek, nasıl kaçarız? Başlangıçta Rab tarafından sözü edilen o kurtuluş ki, işitenler tarafından bize onaylandı;

⁴Allah da belirtiler² ve harikalarla ve değişik kudretli işlerle ve Kutsal Ruh’un armağanlar dağıtmasıyla, kendi isteğine göre onlarla birlikte tanıklık etti.

⁵Çünkü O, hakkında konuştuğumuz gelecek dün-yayı meleklere bağımlı³ kılmadı.

⁶Ama biri bir yerde tam tanıklık edip dedi: “İnsan nedir ki, onu anasın ya da insan oğlu nedir ki, onu ziyaret⁴ edesin?

⁷Onu meleklerden biraz aşağı kıldın; onu yücelik ve onur ile taçlandırdın; ve ellerinin işleri üzerine onu koydun;

⁸Her şeyi onun ayakları altında bağımlı kıldın.”^c Çünkü her şeyi ona bağımlı kılmakla, ona bağımlı kılınmamış hiçbir şey bırakmadı. Ama şimdi her şeyin ona bağımlı kılınmış olduğunu henüz görmüyoruz;

⁹Ama meleklerden biraz⁵ aşağı kılınmış olan İsa’yı, ölüm acısından dolayı yücelikle ve onurla taçlandığını görüyo-ruz; öyle ki, Allah’ın inayetiyle herkes için ölümü tatsın.

¹⁰Çünkü birçok oğulları yüceliğe getirirken, onların kur-tuluş önderini elemler yoluyla mükemmel¹ kılmak, her şeyin kendisi için Olan’a ve her şeyin kendi aracılığıyla Olan’a uygun idi.

¹¹Çünkü hem kutsal kılan, hem de kutsal kılınanlar, hep-si bir yüce Kişidendir; o nedenle ki, onları kardeşler diye çağırmaktan utanmıyor;

¹²Şöyle diyor: “Senin adını kardeşlerime ilân edeceğim; topluluğun ortasında sana övgü sunacağım.”²

¹³Ve yine, “Ben O’na güveneceğim.” Ve yine, “İşte, ben ve Allah’ın bana verdiği çocuklar.”^a

¹⁴Onun için, çocuklar ete ve kana paydaş olduklarına gö-re, kendisi de aynı şekilde, aynı şeylere paydaş oldu ki, ölüm gücüne sahip olanı, yani İblis’i, ölüm aracılığıyla yok etsin;³

¹⁵Ve bütün hayatları boyunca ölüm korkusu ile köleliğe tutsak olanların hepsini özgür kılsın.

¹⁶Çünkü O, gerçekten melekleri ellerinden tutmuyor,⁴ ama İbrahim’in soyunun elinden tutuyor.

¹⁷Bundan dolayı her şeyde kardeşlerine benzer kılınmış olması O’na gerekiyordu; öyle ki, halkın günahlarına kefaret⁵ etmek için Allah’la ilgili şeylerde merhametli ve sadık başkâhin olsun.

¹⁸Çünkü kendisinin denenmiş olarak elem çektiği şey-de, denenenlere yardım etmeye yeterlidir.

Bölüm 3

¹Bunun için, ey kutsal kardeşler, göksel çağrıya hissedar olanlar, iman ikrarımızın⁶ Resulü ve başkâhini Mesih İsa’yı düşünün;⁷

²O ki, kendisini tayin edene sadık oldu; Musa’nın da Allah’ın tüm evinde sadık olduğu gibi.

³Çünkü evi bina edenin, evden ne kadar ziyade onuru varsa, O da Musa’dan daha ziyade yüceliğe lâyık sa-yıldı.

⁴Çünkü her ev bir kimse tarafından yapılmış olur; ama her şeyi bina eden Allah’tır.

⁵Ve Musa, sonradan söylenecek şeylere tanıklık için,  O’nun tüm evinde hizmet eden bir kul gibi sadıktı;

⁶Ama Mesih, Oğul olarak O’nun evi üzerindedir; eğer gerçekten cesaretimizi ve ümidin övünmesini sonuna dek sıkı tutarsak, O’nun evi biziz.

⁷Bundan dolayı, Kutsal Ruh’un dediği gibi: “Eğer bugün O’nun sesini işitirseniz,

⁸Çölde, deneme gününde, öfkelendirmede¹ olduğu gibi, yüreklerinizi katılaştırmayın;

⁹Orada atalarınız beni denediler, beni sınadılar ve kırk yıl benim işlerimi gördüler.

¹⁰Bundan dolayı o kuşağa öfkelendim;² ve dedim, ‘Yü-rekte daima saparlar; ve onlar yollarımı bilmediler;

¹¹Gazabımda ant ettiğim gibi, onlar rahatıma girmeye-cekler.’”^a

¹²Ey kardeşler, herhangi birinizde diri olan Allah’tan ay-rılmada, imansızlığın kötü yüreği bulunmasın diye dik-kat edin.

¹³Ama, “Bugün” dendiği sürece, birbirinizi her gün cesaretlendirin; öyle ki, sizden bir kimse günahın aldat-masıyla katılaşmasın.

¹⁴Çünkü, gerçekten eğer güvenimizin başlangıcını sonu-na dek sıkı tutarsak, Mesih’e hissedar³ olmuş oluruz.

¹⁵Söylendiği gibi: “Eğer bugün O’nun sesini işitirseniz, öfkelendirmede olduğu gibi, yüreklerinizi katılaştır-mayın.”

¹⁶Çünkü bazıları işittikleri zaman öfkelendirdiler; ama Musa aracılığıyla Mısır’dan çıkanların hepsi değil.⁴

¹⁷Ve kimlere kırk yıl öfkelenmişti? Günah işlemiş olan-lara, cesetleri çölde düşmüş olanlara değil mi?

¹⁸Ve itaat⁵ etmeyenlerden başka kimlere kendi rahatına girmeyeceklerine dair yemin etti?

¹⁹Ve görüyoruz ki, imansızlıktan dolayı giremediler.⁶

Bölüm 4

¹Onun için, O’nun rahatına girme vaadi bırakıl-mışken,¹ sizden biri ondan geri kalmış görünmesin diye    korkalım.

²Çünkü onlara olduğu gibi, bize de İncil ilân olundu; ama işitmiş olanlarda söz imanla birleştirilmediğinden, ilân edilen söz onlara fayda vermedi.

³Çünkü iman etmiş olan bizler rahata gireriz; O’nun de-miş olduğu gibi: “Gazabımda ant ettiğim gibi; onlar rahatıma girmeyecekler.”^a Bununla beraber O’nun işleri dünyanın kuruluşundan beri tamamlanmıştı.

⁴Çünkü bir yerde yedinci gün hakkında şöyle demiştir: “Ve Allah yedinci günde bütün işlerinden istirahat et-miştir.”^b

⁵Ve bu yerde yine, “Rahatıma girmeyecekler” diyor.

⁶Onun için, mademki bazıları için ona girmek vaadi kalı-yorsa ve daha önce sevinçli haberi işitmiş olanlar itaatsiz-lik nedeniyle girmedilerse;

⁷O kadar uzun bir zaman sonra Davut’ta, “Bugün” diye-rek yine bir gün belirliyor; nasıl ki daha önce, “Eğer bu-gün O’nun sesini işitirseniz, yüreklerinizi katılaştırma-yın”^c denilmiştir.

⁸Çünkü eğer Yeşu onlara rahat vermiş olsaydı, bu şeyler-den sonra başka bir gün hakkında konuşmazdı.

⁹Öyleyse, Allah’ın halkı için bir Sept günü istirahati ka-lıyor.

¹⁰Çünkü Allah kendi işlerinden istirahat ettiği gibi, O’nun istirahatina girmiş olan da kendi işlerinden istirahat etmiştir.

¹¹Onun için, herhangi bir kimse aynı itaatsizlik² örneği üzere düşmesin diye, o istirahata girmeye gayretli olalım.

¹²Çünkü Allah’ın sözü diridir ve etkilidir³ ve iki ağızlı her kılıçtan daha keskindir; hem canla ruhu, hem de ek-lemlerle ilikleri bile bölüp ayırıncaya dek derin işler;⁴ ve yüreğin düşüncelerini ve maksatlarını ayırt edicidir.

¹³Ve O’nun önünde belli olmayan hiçbir yaratık yoktur; ama kendisiyle hesaplaşmamız¹ Olan’ın gözlerine her şey çıplak ve açıktır.

¹⁴Onun için göklerden geçmiş olan büyük başkâ-hinimiz Allah’ın Oğlu İsa varken, iman ikrarımızı sıkı tu-talım.

¹⁵Çünkü zayıflıklarımıza duyguda katılamayan² değil, ama her şeyde aynı şekilde³ denenmiş, ama günahı olma-yan bir başkâhinimiz vardır.

¹⁶Onun için, merhamet alabilelim ve tam vaktinde bize yapılacak yardım için inayet bulalım diye, inayet tahtına cesaretle yaklaşalım.

Bölüm 5

¹Çünkü insanlar arasından alınan her başkâhin, günahlar için hem armağanlar hem de kurbanlar sunmak üzere Allah’la ilgili şeylerde insanlar için tayin olun-muştur;

²Cahillere ve yoldan sapanlara karşı sabırlı⁴ davranabilir; çünkü kendisi de zayıflıkla kuşatılmıştır.

³Ve bu zayıflıktan dolayı, halk için olduğu gibi, kendisi için de günahlar için kurban sunmaya borçludur.

⁴Ve hiç kimse bu onuru kendi kendine alamaz; ama Ha-run gibi Allah tarafından çağrılan alır.

⁵Böylece de Mesih, başkâhin olmak için kendi kendini yüceltmedi; ama kendisine, “Sen benim Oğlumsun, bu-gün ben sana baba oldum” diyen yüce Kişi O’nu yüceltti;

⁶Başka bir yerde de dediği gibi: “Melkisedek düzenine göre sen sonsuza dek kâhinsin.”^a

⁷O ki, bedeninin günlerinde, kendisini ölümden kurtarmaya kadir Olan’a kuvvetli feryatla ve gözyaşlarıyla dualar ve yalvarışlar sunmuş ve adanmışlığı nedeniyle⁵ işitilmişti;

⁸Oğul olduğu halde, elem çektiği şeylerden itaat öğrendi;

^9-10Ve mükemmel^b kılınmış olarak, Allah tarafından Melkisedek düzenine göre başkâhin diye adlandırılmış¹ olup, kendisine itaat edenlerin hepsi için sonsuz kurtuluşun kaynağı² oldu.

¹¹O’nun hakkında söyleyecek çok sözümüz vardır ve kulaklarınız işitmede ağırlaştığı için onları açıklamak güçtür.

¹²Çünkü şimdiye dek³ sizin öğretmenler olmanız gere-kirken, yine birinin size Allah’ın bildirilerinin başlangıç esaslarının ne olduğunu öğretmesine ihtiyacınız var; ve katı yiyeceğe değil, süte ihtiyacı olanlar oldunuz.

¹³Çünkü sütle beslenen herkes salâh sözünde deneyimsiz-dir, çünkü bebektir;

¹⁴Ama katı yiyecek yetişkinler içindir; onlar ki, iyiyi ve kötüyü ayırt etmek için, kullanım nedeniyle duyuları alış-tırılmıştır.⁴

Bölüm 6

¹Bunun için, Mesih’in öğretişinin başlangıç sözünü geride bırakmış olarak olgunlaşmaya⁵ doğru iler-leyelim; ölü işlerden tövbenin ve Allah’a iman etmenin,

²Vaftizler⁶ öğretişinin ve eller konulmasının ve ölülerin dirilişinin ve sonsuz yargının temelini yeni baştan atarak değil.⁷

³Ve eğer gerçekten Allah izin verirse bunu yapacağız.

⁴Çünkü bir kez⁸ nurlandırılmış ve göksel armağandan tat-mış ve Kutsal Ruh’a paydaş edilmiş;

⁵Ve Allah’ın iyi sözünü ve gelecek çağın kudretlerini tat-mış olup da,

⁶Yoldan sapanları tekrar tövbe için yeniletmek imkansız-dır; çünkü Allah’ın Oğlunu kendileri için yeniden haça geriyor ve O’nu açık utanca sergiliyorlar.

⁷Çünkü üzerine sık sık düşen yağmuru içen ve kimler için işleniyorsa, onlara yararlı bitki meydana getiren toprak Allah tarafından bereket alır;

⁸Ama dikenler ve devedikenleri meydana getiren toprak reddolunmuştur ve lânete yakındır; onun sonu yanmaktır.

⁹Oysa ey sevgililer, eğer biz böyle söylüyorsak dahi, sizin hakkınızda daha iyi şeylere ve kurtuluşla ilgili şeylere kanaat getirdik.

¹⁰Çünkü kutsallara hizmet etmiş olarak ve hâlâ ederek,  Allah adaletsiz değildir ki, sizin işinizi ve O’nun adına gösterdiğiniz sevgi emeğinizi unutsun.

¹¹Ama ümidin tam güvencesi için, her birinizin sona dek aynı gayreti göstermesini arzu ediyoruz;

¹²Öyle ki tembel değil, ama iman ve sabır aracılığıyla va-atleri miras alanlara uyanlar¹ olasınız.

¹³Çünkü Allah İbrahim’e vaatte bulunduğu zaman, üze-rine ant edeceği daha büyük biri olmadığı için kendi ken-disi üzerine ant etti;

¹⁴Şöyle diyerek: “Gerçekten bereketledikçe seni bereket-leyeceğim² ve çoğalttıkça seni çoğaltacağım.”^a

¹⁵Ve o,böylece sabırla dayanmış olarak vaade erişti.

¹⁶Çünkü insanlar gerçekten daha büyüğün üzerine ant ederler; ve onlarca onaylama için her tartışmanın sonu anttır.

¹⁷Bunda da Allah, kendi düşüncesinin³ değişmezliğini    vaadin mirasçılarına göstermeyi daha ziyade arzu ederek yeminle araya girdi;

¹⁸Ta ki, önümüze konulan ümidi sıkı tutmak için kendisi-ne sığınmak üzere kaçan bizler, Allah’ın onlarda yalan söylemesi imkansız olan iki değişmez şey⁴ aracılığıyla kuvvetli teselliye sahip olalım;

¹⁹Canın gemi demiri⁵ gibi, hem emin hem de sağlam olan ümidimiz vardır; ve o ümit ki, perdenin iç tarafına girer;

²⁰İsa, Melkisedek düzenine göre sonsuza dek başkâhin olup, önden gidenimiz olarak bizim için o yere girmiştir.

Bölüm 7

¹Çünkü Salem Kralı, en ulu Allah’ın kâhini, kral-ları öldürmekten dönen İbrahim’i karşılayıp onu kutsa-mış olan;

²Ve İbrahim’in kendisine her şeyin ondalığını vermiş olduğu bu Melkisedek, önce salâh Kralı ve ondan sonra da esenlik Kralı demek olan Salem Kralı olarak tercüme    olunur;

³Babasız, anasızdır, onun soy kütüğü yoktur; ne günlerin başlangıcı, ne de hayatının sonu vardır; ama Allah’ın Oğ-lu’na benzer kılınmış olarak devamlı kâhin kalıyor.

⁴Şimdi bu kişinin ne kadar büyük olduğunu düşünün! Büyük ata İbrahim bile en iyi ganimetlerden¹ ona ondalık vermiştir.

⁵Ve gerçekten Levi oğulları arasından kahinlik görevini alanların, Yasa’ya göre halktan, yani İbrahim’in soyundan gelmiş oldukları halde, kendi kardeşlerinden ondalık almaya emirleri vardır;

⁶Ama soyu onlardan sayılmayan kişi, İbrahim’den onda-lık aldı; ve vaatlere sahip olan İbrahim’i bereketledi.

⁷Ama her tartışmanın² ötesinde, daha aşağı olan, daha yüksek olan tarafından bereketlenmiştir.

⁸Ve burada ölümlü adamlar ondalık alıyorlar; ama orada yaşamakta olduğuna tanıklık edilen kişi alıyor.

⁹Ve denilebilir ki, ondalık alan Levi bile, İbrahim aracı-lığıyla ondalık vermiştir.

¹⁰Çünkü Melkisedek onu karşıladığı zaman, henüz atası-nın dölündeydi.³

¹¹Onun için eğer gerçekten mükemmellik Levili kahin-liği aracılığıyla olsaydı (çünkü halk Yasa’yı bu kahinlik altında aldı), Harun düzenine göre olmayıp da Melki-sedek düzenine göre başka bir kâhinin ortaya çıkmasına ne gerek vardı?

¹²Çünkü kâhinlik değişince, Yasa da zorunlu olarak deği-şikliğe uğrar.

¹³Çünkü kendisi hakkında bu şeyler söylenen kişi, başka bir kabileye⁴ aittir; o kabileden hiç kimse sunakta hizmet etmemiştir.

¹⁴Çünkü Rabbimizin Yahuda’dan geldiği açıktır; Musa o kabile hakkında kahinliğe ilişkin hiçbir şey söylemedi.

¹⁵Ve Melkisedek’in benzeyişinde başka bir kahin kalk-tığına göre, bu artık çok daha açıktır.

¹⁶O ki, bedensel emrin yasasına göre değil, ama sonsuz¹ hayatın kudretine göre kâhin olmuştur.²

¹⁷Çünkü O, “Melkisedek düzenine göre sen sonsuza dek kâhinsin” diye tanıklık ediyor.

¹⁸Çünkü zayıflığı ve yararsızlığı nedeniyle önceki emrin geçersiz kılınmış olması,

¹⁹(Çünkü Yasa hiçbir şeyi mükemmelleştirmedi) ve onun yerine, aracılığıyla Allah’a yaklaştığımız daha iyi bir ümi-din bize takdim edilişi vardır.

²⁰Ve o derece ki bu,^a ant içilmeden de olmamıştır; (çün-kü onlar ant içilmeden kâhin olmuşlardır;

²¹Ama O, kendisine: “Rab ant etti ve ondan dönmez,³ sen sonsuza dek kahinsin” diye ant içerek söyleyenin ara-cılığıyla kâhin olmuştur);

²²İsa, o derecede ziyadesiyle daha iyi bir antlaşmanın güvencesi olmuştur.

²³Ve onlar sayıca çok kâhinler idiler; çünkü ölüm nede-niyle sürekli kalmaktan önlendiler.

²⁴Ama O, sonsuza dek kalıcı olduğundan, değişmez kâ-hinliği vardır.

²⁵Bu nedenle de O’nun aracılığıyla Allah’a yaklaşanları tamamen kurtarmaya kadirdir, onlar için aracılık etmek üzere daima yaşamaktadır.

²⁶Çünkü bize kutsal, kusursuz, lekesiz, günahkârlardan ayrılmış ve göklerden daha yüksek olmuş böyle bir baş-kâhin yaraşır;⁴

²⁷Başkâhinler gibi günden güne önce kendi günahları için, ondan sonra halkın günahları için kurbanlar sunma-ya O’nun mecburiyeti yoktur; çünkü kendi kendini sunduğunda bunu bir defada⁵ yaptı.

²⁸Çünkü Yasa, zayıflığı olan adamları başkâhin tayin edi-yor; ama Yasa’dan sonra olan ant içme sözü, sonsuza dek kusursuz kılınmış⁶ olan Oğul’u tayin eder.

Bölüm 8

^1-2Şimdi hakkında söz edilen şeylerin özeti şu-dur: Göklerde ululuk tahtının sağında oturan, kutsal yer-lerin; ve insanın değil, Rab’bin kurduğu gerçek çadırın görevlisi olan böyle bir başkâhinimiz vardır.

³Çünkü her başkâhin armağanlar ve kurbanlar sunmak için tayin olunur; bu nedenle, bu yüce Kişi’nin de sunacak bir şeyi olması gerekir.

⁴Çünkü eğer kendisi yeryüzünde olsaydı, Yasa’ya göre armağanları sunanlar bulunduğu için, kendisi kâhin ol-mazdı;

⁵Onlar göksel şeylerin örneğine ve gölgesine hizmet edi-yorlar; tıpkı çadırı yapmak üzereyken, Allah tarafından Musa’ya ihtar olunduğu gibi; çünkü diyor ki: “Bak, her şeyi dağda sana gösterilen örneğe göre yapacaksın.”^a

⁶Ama şimdi O, daha iyi vaatler üzerine kurulmuş olan daha iyi bir antlaşmanın aracısı olduğu derecede, daha üstün¹ bir hizmete de sahip olmuştur.

⁷Çünkü eğer o ilk antlaşma kusursuz olsaydı, ikincisine yer aranılmazdı.

⁸Çünkü O, kusur bularak onlara diyor ki: “İşte, Rab di-yor, İsrail eviyle ve Yahuda eviyle yeni bir antlaşma yapacağım günler geliyor;

⁹Onları Mısır diyarından çıkarmak için ellerinden tut-tuğum gün atalarıyla yaptığım antlaşma gibi değil; çünkü onlar benim antlaşmamda durmadılar,² ben de onları önemsemedim, Rab diyor.

¹⁰Çünkü o günlerden sonra, Rab diyor, İsrail eviyle ya-pacağım antlaşma şudur: yasalarımı onların zihinlerine koyacağım ve onları yürekleri üzerine yazacağım; ve on-lara Allah olacağım, onlar da bana halk olacaklar.

¹¹Ve asla, her biri kendi komşusuna ve her biri kendi kar-deşine Rab’bi bilin diyerek öğretmeyecek; çünkü on-ların küçüğünden büyüğüne kadar hepsi beni bilecekler.

¹²Çünkü onların haksızlıklarına³ karşı merhametli ola-

cağım ve artık onların yasasızlıklarını hiç anmaya-cağım.”^a

¹³Yeni antlaşma demekle birincisini eski etmiştir; ama eskimiş ve yaşlanmış olan, ortadan kaybolmaya yakındır.

Bölüm 9

¹Onun için ilk çadırın da gerçekten hizmet kuralları ve dünyasal tapınağı vardı.

²Çünkü bir çadır kurulmuştu; Kutsal yer denilen birinci bölmede şamdan ve sofra ve sunu ekmekleri¹ vardı.

³Ama ikinci perdeden sonra Kutsallar Kutsalı denen bir çadır olup,

⁴Onda altın buhurdanlık ile her tarafından altınla kapla-malı antlaşma sandığı vardı; onun içinde de, içinde man bulunan altın testi ve Harun’un filizlenmiş asası ve ant-laşma levhaları vardı;

⁵Ve onun üzerinde, merhamet oturağına² gölge salan yücelik kerubileri bulunurdu; ki onlar hakkında şimdi ay-rıntılı olarak konuşma zamanı değildir.³

⁶Şimdi, bu şeyler öylece hazırlanmış olup kâhin-ler her zaman birinci çadıra girer ruhsal hizmetlerini ye-rine getirirler;

⁷Ama ikinci çadıra yılda bir kez yalnız başkahin girer; kendisi için ve halkın bilgisizlik günahları için sunduğu kan olmaksızın girmez;

⁸Kutsal Ruh bunu belirtiyor ki, birinci çadır hâlâ durduk-ça, Kutsal⁴ yerin yolu henüz belli edilmemiştir;

⁹Bu, şimdiki zaman için bir benzetmedir; onda, hizmet edeni vicdan konusunda mükemmelliğe erdiremeyen hem armağanlar hem de kurbanlar sunulmaktadır,

¹⁰Ki bunlar sadece yiyecekler ve içecekler ve değişik yı-kanmalardan ve bedensel kurallardan ibaret olup, her şe-yi yeniden düzene koyma zamanına dek konulmuştur.

¹¹Ama Mesih, gelecek olan iyi şeylerin başkâhini olarak gelmiş olup, elle yapılmamış, yani bu yaradılıştan olma-yan, daha büyük ve daha mükemmel çadırdan geçerek,

¹²Ne de ergeçlerin ve buzağıların kanıyla değil, ama son-suz kurtuluşu elde ederek,¹ kendi kanıyla tek bir kez kut-sal yere² girmiştir.

¹³Çünkü eğer beden temizliği için murdarlara serpilen ergeçlerin ve boğaların kanı ve inek külü^a  onları kutsal kılıyorsa,

¹⁴Sonsuz Ruh aracılığıyla kendisini lekesiz olarak Allah’a sunmuş olan Mesih’in kanı, diri Allah’a hizmet etmek için vicdanımızı ölü işlerden ne kadar daha çok temizle-yecektir!

¹⁵Ve bu nedenle O, yeni antlaşmanın aracısıdır; ta ki, bi-  rinci antlaşma altındaki suçlardan³ fidyeyle kurtuluş için ölüm meydana gelerek,⁴ çağrılmış olanlar sonsuz miras vaadini alsınlar.

¹⁶Çünkü nerede bir vasiyet varsa, vasiyet edenin ölüm haberi gelmesi⁵ gereklidir.

¹⁷Çünkü vasiyet, ölenin ölümü üzerine sabit olur; çünkü vasiyet eden yaşadıkça, vasiyetin hiçbir geçerliliği yoktur.

¹⁸Bu nedenle birinci antlaşma bile kan olmaksızın yürür-lüğe girmedi.

¹⁹Çünkü Musa tarafından, bütün halka Yasa’ya göre her bir emir söylendikten sonra, al yaprağı ve zufa otu ve su ile birlikte buzağıların ve ergeçlerin kanını alıp hem ki-tabın hem de bütün halkın üzerine serpti;

²⁰“Allah’ın size emrettiği antlaşmanın kanı budur”^b dedi.

²¹Ve hem çadıra hem de ruhsal hizmetin bütün kaplarına aynı şekilde kan serpti.

²²Ve Yasa’ya göre, hemen her şey kanla temiz kılınır; ve kan dökülmeksizin bağışlanma yoktur.

²³Onun için göklerdeki şeylerin örneklerini bunlarla, ama göksel şeylerin kendilerini, bunlardan daha iyi kur-banlarla temiz kılınması gerekti.

²⁴Çünkü Mesih, gerçek olanın sureti olan elle yapılmış kutsal yere değil, ama şimdi bizim için Allah’ın önünde⁶ görünmek üzere göğün kendisine girdi;

²⁵Başkâhinin her yıl kendisinin olmayan kan ile kutsal yere girdiği gibi, ne de O’nun çok kez kendisini sunması gerekiyordu;

²⁶Yoksa dünyanın kuruluşundan beri O’nun çok kez elem çekmesi gerekirdi; ama şimdi, O’nun kurban edilişiyle, günahı ortadan kaldırmak için çağların bitiminde bir tek kez görünmüş oldu.

²⁷Ve insanlara bir defa ölmek ve ondan sonra yargılan-mak kararlaştırılmış¹ olduğu gibi,

²⁸Böylece Mesih de birçoklarının günahlarını yüklenmek için bir kez sunulmuş olup ikinci kez, günah sunusu ol-maksızın,² kurtuluş için kendisini bekleyenlere görüne-cektir.

Bölüm 10

¹Çünkü Yasa, gelecek iyi şeylerin asıl suretine³ değil, gölgesine sahip olarak, yıldan yıla devamlı halde sundukları aynı kurbanlarla yaklaşanları asla mükemmel-liğe erdiremez.

²Yoksa ruhsal hizmette bulunanlar, bir kez temizlenmiş olup kendilerinde günah bilinci olmadığından dolayı on-ların^a sunulmaları sona ermez miydi?

³Ama bunlarda⁴ yıldan yıla günahların anılması oluyor.

⁴Çünkü boğaların ve ergeçlerin kanı, günahları ortadan kaldırması imkansızdır.

⁵Bunun için dünyaya gelirken diyor ki: “Kurban ve sunu istemedin, ama bana bir beden hazırladın.

⁶Yakılan sunulardan ve günah için kurbanlardan hoşnut olmadın;

⁷O zaman dedim (kitabın tomarında benim için yazılmış-tır): Senin isteğini yapmak için ey Allah, işte, geldim.”^b

⁸Yukarıda (Yasa’ya göre sunulanlar için), “kurbanları ve sunuları ve yakılan sunuları ve günah için kurbanları is-temedin, ne de onlardan hoşnut oldun” deyince,

⁹O zaman, “Senin isteğini yapmak için ey Allah, işte, gel-

dim” dedi. İkincisini sabit kılsın diye birincisini ortadan kaldırıyor.

¹⁰İsa Mesih’in bedeninin tek bir kez sunulmasıyla ki, biz o tanrısal istek¹ ile kutsal kılındık.

¹¹Ve her kahin, günden güne hizmet ederek ve asla günah-ları ortadan kaldıramayan aynı kurbanları sık sık sunarak durmaktadır.

¹²Ama O, günahlar için tek bir kurban sunmuş olup son-suza dek² Allah’ın sağında oturdu;

¹³O zamandan beri kendi düşmanları ayaklarına basamak konuluncaya dek bekliyor.

¹⁴Çünkü tek bir sunuyla, kutsal kılınanları sonsuza dek mükemmel³ kılmıştır.

¹⁵Ve Kutsal Ruh da bize tanıklık eder; çünkü daha önce,

¹⁶“O günlerden sonra onlarla yapacağım antlaşma şudur, Rab diyor: ‘Onların yüreklerine kanunlarımı koyacağım, zihinlerinin içinde de onları yazacağım’ dedikten sonra,

¹⁷’Ve onların günahlarını ve kanunsuzluklarını anmayacağım’”^a diyor.

¹⁸Şimdi, bunların aflığı olduğu yerde artık günah için su-nu yoktur.

^19-20Onun için ey kardeşler, İsa’nın kanı aracı-lığıyla, perdeden, yani kendi bedeni olan perde içinden, O’nun bizim için adadığı yeni ve diri yoldan kutsal yere girmeye cesaretimiz olarak,

²¹Ve Allah’ın evi üzerinde büyük kâhinimiz bulunarak,

²²Yüreklerimiz kan serpmeyle kötü vicdandan temizlen-miş ve bedenimiz temiz su ile yıkanmış olarak, imanın tam güvencesiyle gerçek bir yürekle yaklaşalım.

²³Ümidimizin ikrarını⁴ sarsılmadan sıkı tutalım; çünkü vaat eden sadıktır;

^24-25Ve bazılarının alışkanlığı⁵ olduğu gibi bir araya toplanmamızı terketmeyelim, ama günün yaklaştığını gördüğünüz derecede daha çok birbirimizi cesaretlendi-rerek, sevgiye ve iyi işlere teşvik için birbirimize dikkat edelim.

²⁶Çünkü gerçeğin bilgisine kavuştuktan sonra, isteyerek¹ günah işlersek, artık günahlar için kurban kalmaz;

²⁷Ama yargının kaçınılmaz korkunç bekleyişi ve düşman-ları yiyip bitirecek olan kızgın ateş² kalır.

²⁸Musa’nın yasasını hiçe sayan bir kimse, iki ya da üç ta-nığın tanıklığı üzerine merhametsizce ölür;

²⁹Allah’ın Oğlu’nu ayak altında çiğneyenin ve onunla kutsal kılındığı antlaşma kanını bayağı sayanın ve inayet Ruh’una hakaret edenin, ne kadar daha kötü bir cezaya lâyık sayılacağını sanırsınız?

³⁰Çünkü, “Öç bana aittir; karşılığını ben vereceğim, Rab diyor” ve yine, “Rab, kendi halkını yargılayacaktır”^a di-yeni biliriz.

³¹Diri Allah’ın ellerine düşmek korkunç bir şeydir.

^32-33Ama nurlandırıldıktan sonra, bir taraftan hem sitemler hem de sıkıntılarla seyirlik bir şey edildi-ğinizde; ve öbür taraftan böylece o sıkıntılardan geçen-lerle paydaş olduğunuzda, büyük elemler mücadelesine tahammül ettiğiniz önceki günleri hatırınıza getirin.

³⁴Çünkü hem bağlarımda acılarımı paylaştınız,³ hem de göklerde daha iyi ve kalıcı bir servetiniz olduğunu bile-rek mallarınızın yağma edilmesini sevinçle kabul ettiniz.

³⁵Onun için, büyük karşılığı olan cesaretinizi kendiniz-den atmayın.

³⁶Çünkü Allah’ın isteğini^b yaptıktan sonra, vaade kavu-şasınız diye tahammüle⁴ ihtiyacınız vardır.

³⁷“Çünkü çok az bir zaman daha, gelen gelecek ve gecik-meyecek.

³⁸Ama salih⁵ imanla yaşayacaktır; ve eğer geri çekilirse, canım ondan hoşnut olmayacak.”^c

³⁹Ama biz mahvolmak için geri çekilenlerden değil, ama canın kurtuluşu için⁶ iman edenlerdeniz.

Bölüm 11

¹Şimdi, iman, ümit edilen şeylere güven,¹ görün-meyen şeylerin varlığına kanaattır.²

²Çünkü bununla atalara tanıklık olundu.

³İmanla anlıyoruz ki, evren³ Allah’ın sözüyle şekillen-miş oldular; şöyle ki, görünen şeyler gözüken şeylerden olmadı.

⁴İmanla Habil Allah’a Kain’den daha mükemmel kurban sundu; Allah onun armağanlarına ilişkin tanıklık ederek, o kurban ile ki salih olduğuna dair kendisine tanıklıkta bulundu; ve ölmüş olduğu hâlde onun aracılığıyla hâlâ konuşuyor.

⁵İmanla Hanok ölüm görmemek üzere yukarı götürüldü ve bulunmadı, çünkü Allah onu götürmüştü;⁴ çünkü gö-türülüşünden önce, Allah’ı hoşnut ettiğine dair onun için tanıklık edildi.

⁶Ama iman olmadan Allah’ı hoşnut etmek imkansızdır; çünkü Allah’a yaklaşan, O’nun var olduğuna ve kendisini arayanlara ödül verici olduğuna iman etmelidir.

⁷İmanla Nuh, henüz görünmeyen şeyler hakkında Allah tarafından uyarılıp korkuyla harekete getirilerek, evinin kurtuluşu için bir gemi hazırladı; bununla dünyayı mah-kûm etti ve imana göre olan salâhın mirasçısı oldu.

⁸İmanla İbrahim, miras olarak alacağı yere çıkıp gitmek üzere çağrıldığında itaat etti; ve nereye gideceğini bilme-den çıktı.

⁹İmanla, aynı vaadin ortak mirasçıları olan İshak ve Ya-kup’la birlikte yabancı bir diyardaymış gibi çadırlarda oturarak vaat edilen diyarda misafir oldu;

¹⁰Çünkü mimarı ve yapıcısı Allah olan temelli şehri bek-liyordu.

¹¹İmanla Sara’nın kendisi de vaat edeni sadık saydığın-dan, gebe kalmaya⁵ kuvvet buldu; ve yaşı geçmişken ço-cuk doğurdu.

¹²Bundan dolayı da tek bir kişiden, hem de ölü durumda olan birinden,¹ çoklukta göğün yıldızları kadar ve deniz kıyısındaki kum kadar sayısız soy doğmuş oldu.

¹³Bunların hepsi, vaatlere kavuşmamış, ama on-ları uzaktan görmüş ve onlara kani olmuş² olarak ve onları kucaklayarak ve yeryüzünde kendilerinin yabancılar ve misafirler olduklarını itiraf ederek imanda öldüler.

¹⁴Çünkü bu gibi şeyler söyleyenler kendi vatanlarını³ aradıklarını açıklamış oluyorlar.

¹⁵Ve gerçekten eğer çıkmış oldukları yeri hatırlamış ol-salardı, geri dönmeye fırsatları olurdu.

¹⁶Ama şimdi daha iyisini, yani göksel olanı arzu ediyor-lar;⁴ bundan dolayı Allah, onların Allah’ı denilmekten utanmıyor; çünkü onlar için bir şehir hazırlamıştır.

¹⁷İbrahim denendiği zaman, imanla İshak’ı sun-du; ve vaatleri almış olan bu kişi, biricik doğan oğlunu sunuyordu.

¹⁸Ona ilişkin olarak, “Senin soyun İshak’ta çağrılacak-tır”^a denilmişti;

¹⁹Allah’ın ölüler arasından bile diriltmeye kadir olduğu-nu sayarak, onu bir benzetmeyle ölümden geri aldı.

²⁰İmanla İshak gelecek şeyler hakkında Yakup ve Esav’ı bereketledi.⁵

²¹Yakup ölürken, imanla Yusuf’un oğullarının her birisi-ni bereketledi; ve değneğinin tepesi üzerine yaslanarak Allah’a tapındı.

²²Yusuf ölürken, İsrail oğullarının çıkışı hakkında imanla söz etti; ve kendi kemikleri hakkında emir verdi.

²³Musa doğduğu zaman, imanla annesi babası tarafından üç ay gizlenildi, çünkü çocuğun güzel olduğu-nu gördüler; ve kralın buyruğundan korkmadılar.

²⁴Musa büyüyünce, Firavun’un kızının oğlu çağrılmayı imanla reddetti;

²⁵Geçici bir süre için günahın zevkini almaktansa, daha ziyade Allah’ın halkıyla birlikte elem çekmeyi seçti;

²⁶Mesih hakaretini⁶ Mısır’daki hazinelerden daha büyük zenginlik saydı; çünkü karşılık ödüle bakıyordu.⁷

²⁷Kralın öfkesinden korkmayarak imanla Mısır’dan ay-rıldı; çünkü görünmez Olan’ı görür gibi, katlandı.¹

²⁸İmanla, fıshı ve kan serpmeyi yaptı; öyle ki, ilk doğan-ları yok eden kendilerine dokunmasın.

²⁹İmanla, onlar Kızıl denizden karadan geçer gibi geçti-ler; Mısırlılar bunu deneyerek boğuldular.

³⁰İmanla, Eriha surları yedi gün süreyle etrafı dönüldük-ten sonra yıkıldı.

³¹İmanla, fahişe Rahab casusları barış içinde kabul ede-rek itaatsizlerle birlikte mahvolmadı.

³²Ve daha ne diyeyim? Çünkü Gideon, hem de Barak ve Şimşon ve Yeftah, hem Davut ve Samuel ve peygamberler hakkında anlatsam zaman bana yetme-yecek;

³³Onlar ki, imanla krallıklar alt ettiler, salâh işlediler, va-atleri aldılar, aslanların ağızlarını kapadılar.

³⁴Ateşin gücünü söndürdüler, kılıcın ağzından kaçıp kur-tuldular, zayıflıktan kuvvetlendiler, savaşta güçlü oldu-lar, yabancıların ordularını çekilmeye zorladılar.

³⁵Kadınlar, diriliş yolula ölülerini tekrar geri aldılar; baş-kaları da daha iyi bir dirilişe kavuşsunlar diye, kurtuluşu kabul etmeyerek işkence çektiler;²

³⁶Başkaları da alay ve kamçılar, evet, hatta zincirler³ ve zindana atılma denemesinden geçtiler.

³⁷Taşlandılar, testereyle biçildiler, denendiler, kılıçtan geçirilerek öldüler; koyun postları ve keçi postları içinde dolaştılar; yoksul olarak, zulme uğrayarak, kötü mua-mele görerek dolaştılar;

³⁸(Dünya onlara lâyık değildi); çöllerde ve dağlarda ve mağaralarda ve yerin inlerinde göçebe gibi dolaştılar.

³⁹Ve bunların hepsi, imanla haklarında tanıklık olduğu halde vaadı almadılar;

⁴⁰Çünkü biz olmadan⁴ onlar kusursuz kılınmasınlar diye, Allah bizim için daha iyi bir şey öngördü.

Bölüm 12

^1-2Onun için, bizi çevreleyen bu kadar büyük bir tanıklar bulutu olduğuna göre, biz de her ağırlığı ve bizi  kolayca kuşatan günahı bırakarak, imanın önderi¹ ve ta-mamlayıcısı İsa’ya bakarak,² biz de önümüze konulan koşuyu sabırla koşalım; O ki, önüne konulan sevinç kar-şısında utancı küçümseyerek çarmıha tahammül etti ve Allah’ın tahtının sağında oturdu.

³Çünkü canlarınızda gevşeyerek yorulmayasınız diye, günahkârlar tarafından kendisine karşı olan bu kadar bü-yük zıtlığa dayanmış Olan’ı iyice düşünün.

⁴Günaha karşı mücadele ederek henüz kan dökülene dek karşı koymadınız;

⁵Ve oğullara söylenir gibi size söylenen şu teşviği unut-tunuz: “Oğlum, Rab’bin terbiye edişini³ hor görme, ne de O’nun tarafından azarlanınca gevşe;

⁶Çünkü Rab sevdiğini terbiye eder ve kabul ettiği her oğu-lu kırbaçlar”^a

⁷Eğer terbiye olunmaya tahammül ediyorsanız, Allah oğullara eder gibi size muamele ediyor; çünkü babanın terbiye etmediği hangi oğul var ki?

⁸Ama eğer herkesin paydaş olduğu bu disiplinden yoksun iseniz, o zaman siz oğullar değil, yasa dışı⁴ evlatlarsınız.

⁹Bundan başka, bizi terbiye eden bedenimizin babaları vardı ve onlara saygı gösterdik; çok daha ziyade ruhların Babasına boyun eğip⁵ yaşamayacak mıyız?

¹⁰Çünkü onlar gerçekten kendilerine iyi göründüğüne göre bizi birkaç gün için terbiye ediyorlardı; ama O, kendisinin kutsallığına ortak olmak üzere yararımız için terbiye eder.

¹¹Ama her disiplin şimdiki zaman için sevinç verici değil, ama üzüntü verici görünür; oysa sonraları onunla eğitil-miş olanlara esenlik⁶ dolu salâhın meyvesini verir.

¹²Onun için sarkık elleri ve zayıflamış olan diz-leri doğrultun;

¹³Ve ayaklarınız için doğru yollar yapın; ta ki, topal olan sapmış olmasın, ama daha çok şifa bulsun.

¹⁴Herkesle barışın ve onsuz kimsenin Rab’bi göremeye-ceği kutsallığın ardınca koşun;¹

¹⁵Allah’ın inayetinden kimse yoksun kalmasın diye dik-kat edin; olmaya ki, her hangi bir acılık kökü türeyerek sizi rahatsız etsin ve bununla birçokları kirlenmiş olsun;

¹⁶Olmaya ki, ilk oğulluk hakkını bir yemeğe karşılık sa-tan Esav gibi zina eden, ya da kutsal olmayan bir kişi     olsun.

¹⁷Çünkü biliyorsunuz ki, sonradan da bereketi miras al-mak istediğinde reddolundu; çünkü her ne kadar onu gözyaşlarıyla aradıysa da tövbe olanağını bulamadı.

^18-19Çünkü dokunulabilen ve ateşle tutuşan da-ğa, kara buluta ve karanlığa ve kasırgaya ve borunun sesine ve sözlerin sesine yaklaşmış değilsiniz;^a o ses ki, onu işitenler, kendilerine bir söz daha söylenmemesi için yalvardılar;

²⁰Çünkü şu emredilene tahammül edemediler: “Eğer da-ğa bir hayvan bile dokunsa taşlanacak, ya da bir okla vurulacaktır;”^b

²¹Ve görünüş öyle korkunçtu ki Musa, “Aşırı derecede korkuyor ve titriyorum”^c dedi.

²²Ama siz Sion dağına yaklaştınız;² ve yaşayan Allah’ın şehrine, göksel Yeruşalem’e; ve onbinlerce meleklere,

²³Göklerde kaydedilen ilk doğanların genel topluluğuna ve kilisesine;³ ve herkesin yargıcı olan Allah’a; ve kusur-suz kılınan salihlerin ruhlarına;

²⁴Ve yeni antlaşmanın aracısı İsa’ya; ve Habil’inkinden daha iyi şeyler konuşan serpmeklik kanına yaklaştınız.

²⁵Sakının, konuşanı reddetmeyin. Çünkü onlar, eğer yer-yüzünde Allah’tan konuşanı reddettiklerinde kurtulmadı-larsa, biz göklerden konuşandan yüz çevirirsek ne kadar daha ziyade kurtulmayacağız!

²⁶O zaman O’nun sesi yeri sarsmıştı; ama şimdi, “Yine

bir kez daha yalnız yeri değil, ama göğü de sarsacağım”^a diyerek vaatte bulunmuştur.

²⁷Ama bu “Yine bir kez daha” sözü, sarsılanların yaratıl-mış olan şeyler olarak ortadan kaldırılacağını gösteriyor; öyle ki sarsılmayanlar kalsınlar.

²⁸Onun için sarsılmaz bir krallık alarak, inayetimiz olsun ki, onunla Allah’a hoşnut edici bir şekilde saygıyla ve tanrısal korkuyla tapınalım.

²⁹Çünkü Allahımız aynı zamanda yakıp tüketen ateştir.

Bölüm 13

¹Kardeşlik sevgisi sürekli olsun.

²Konukseverliği unutmayın; çünkü bununla bazıları bil-meden melekleri misafir ettiler.

³Mahpusları, birlikte bağlıymış gibi; kötü muamele gö-renleri, kendiniz de bedende olanlar olarak hatırlayın.

⁴Evlilik her yönden¹ onurlu tutulsun ve yatak lekelenme-miş olsun; ama Allah fuhuş ve zina işleyenleri yargılaya-caktır.

⁵Yaşam tarzınız para sevgisinden arınmış olsun; şimdiki durumunuzdan hoşnut olun;² çünkü kendisi demiştir: “Seni asla, ne bırakırım ne de seni asla terkederim.”^b

⁶Öyle ki, cesaretle diyebiliriz: “Rab benim yardımcımdır ve korkmayacağım; insan bana ne yapabilir?^c

⁷Allah’ın sözünü size söyleyen önderlerinizi ha-tırlayın; onların yaşayışlarının sonuna bakarak imanları-na uyun.

⁸İsa Mesih dün, bugün ve sonsuzlara dek aynıdır.

⁹Farklı ve yabancı öğretişlerle öteye beriye sürüklenme-yin; çünkü yüreğin inayetle sabit kılınması iyidir, yemek-lerle değil; onlarla meşgul olanlar bir yarar görmediler.

¹⁰Bir sunağımız var ki, çadıra hizmet edenlerin ondan yemeye yetkileri yoktur.

¹¹Çünkü kanları başkahin tarafından günah için kutsal yere götürülen hayvanların cesetleri kampın dışında yakılır.

¹²Bu nedenle İsa da, kendi kanıyla halkı kutsal kılsın di-ye, kapıdan dışarı elem çekti.

¹³Onun için, O’nun hakaretini¹ taşıyarak kampın dışarı-sına, O’na gidelim.

¹⁴Çünkü burada kalıcı bir şehrimiz yoktur; ama gelecek olanı arıyoruz.

¹⁵Onun için, O’nun aracılığıyla Allah’a sürekli olarak hamt kurbanını, yani, O’nun adına hamtlar sunan dudak-ların meyvesini sunalım.

¹⁶Ama iyilik etmeyi ve paylaşımda bulunmayı unutmayın; çünkü Allah bu tür kurbanlardan hoşnut olur.

¹⁷Önderlerinize itaat edin ve onlara tâbi olun; çünkü on-lar hesap verecek olanlar olarak, canlarınız için bekçilik ediyorlar; öyle ki, bunu inleyerek değil, sevinçle yapsın-lar; yoksa bu sizin için yararsız olurdu.

¹⁸Bizim için dua edin; çünkü eminiz ki, her şeyde iyi dav-ranmak isteyerek iyi bir vicdanımız vardır.

¹⁹Ama bunu yapmanız² için çok daha ziyade sizden rica ederim; öyle ki, daha çabuk size geri gönderilmiş olayım.

²⁰Şimdi, koyunların büyük çobanını, Rabbimiz İsa’yı, sonsuz antlaşmanın kanıyla ölüler arasından geri getiren esenlik Allah’ı,

²¹İsa Mesih aracılığıyla O’nun huzurunda O’na hoşnut edici olanı sizde yaparak, O’nun isteğini yapmak için, sizi her iyi işte kusursuz kılsın; O’na³ sonsuzlara dek⁴ yücelik olsun. Amin.

²²Ama size rica ederim, kardeşler, teşvik sözüne taham-mül edin, çünkü size kısaca⁵ yazdım.

²³Kardeşimiz Timoteos’un serbest bırakıldığını bilin; eğer daha çabuk gelecek olursa, onunla birlikte sizi görürüm.

²⁴Önderlerinizin hepsine ve bütün kutsallara selâm edin. İtalya’dan olanlar size selâm ederler.

²⁵İnayet hepinizle birlikte olsun. Amin.