İNCİL

YAKUP MEKTUBU

Bölüm 1

¹Allah’ın ve Rab İsa Mesih’in kulu Yakup, dağıl-mış olan on iki kabileye¹ selâm ederim.

^2-3Kardeşlerim, çeşitli denenmelere düştüğünüz zaman, imanınızın sınanması tahammül oluşturduğunu bilerek bunu hep sevinç sayın.

⁴Ama tahammül kendi işini mükemmelleştirsin ki, hiç-bir şeyde eksiğiniz olmayarak, kusursuz ve tam olasınız.

⁵Ama eğer ki sizden birinin bilgelik eksikliği varsa, her-kese cömertlikle ve azarlamadan veren Allah’tan istesin ve kendisine verilecektir.

⁶Ama hiçbir şeyden şüphe etmeyerek imanla istesin. Çünkü şüphe eden kişi, rüzgarla sürüklenen ve çalkala-nan denizin dalgasına benzer.

⁷Çünkü o adamın Rab’den bir şey alacağını sanmasın;

⁸Bütün yollarında o, kararsız iki fikirli bir adamdır.

⁹Ama aşağı mevkide olan kardeş kendi yüksekliğiyle;

¹⁰Zengin de kendi alçalmasıyla övünsün; çünkü o,² otun çiçeği gibi göçüp gidecektir.

¹¹Çünkü güneş yakıcı sıcağıyla doğar ve otu kurutur ve onun çiçeği düşer ve görünüşünün güzelliği yok olur; zengin adam da öylece kendi yollarında solacaktır.

¹²Denenmeye tahammül eden adam mutludur; çünkü onaylandığında,³ Rab’bin kendisini sevenlere vaadettiği hayat tacını alacaktır.

¹³Denendiğinde hiç kimse, “Allah tarafından de-neniyorum” demesin; çünkü Allah kötü şeylerle denen-mez, kendisi de hiç kimseyi denemez.

¹⁴Ama herkes, kendi arsuzu tarafından sürüklenerek ve aldanarak denemeye düşer.

¹⁵Ondan sonra arzu gebe kalınca günah doğurur; ve gü-nah olgunlaşınca ölüm meydana getirir.

¹⁶Sevgili kardeşlerim, yanılmayın.¹

¹⁷Her iyi bağış ve her mükkemmel armağan, kendisinde değişiklik ya da döneklik gölgesi olmayan nurlar Ba-bası’ndan, yukarıdan iner.

¹⁸Kendi yarattıklarının belirli bir² turfandası olmamız için, kendi isteği uyarınca,³ gerçeğin sözü aracılığıyla bizi meydana getirdi.⁴

¹⁹Bunun için sevgili kardeşlerim, her adam işit-mekte çabuk, konuşmakta yavaş, öfkede yavaş olsun;

²⁰Çünkü insanın öfkesi Allah’ın salâhını oluşturmaz.

²¹Bundan dolayı, bütün pisliği ve kötülüğün çokluğunu bir yana bırakarak, canlarınızı kurtarmaya gücü olan içi-nizdeki ekili sözü alçakgönüllülükle kabul edin.

²²Ama kendi kendinizi aldatarak sözün yalnız işiticileri değil, ama işleyicileri olun.

²³Çünkü eğer bir kimse sözün işiticisi olup da işleyicisi değilse, bu kimse aynada kendi doğal yüzüne bakan ada-ma benzer;

²⁴Çünkü kendini görür ve gider ve ne tür adam olduğu-nu⁵ hemen unutur.

²⁵Ama mükemmel Yasa’ya, özgürlük yasasına dikkatle bakan ve onda devam eden, unutkan işitici değil, ama işin işleyicisi olan bu kişi, evet bu kişi kendi işinde mutlu olacaktır.

²⁶Eğer aranızda bir kimse, dindar olduğu görünüyorsa, ama yüreğini aldatarak dilini dizginlemiyorsa, bu kişinin dindarlığı boştur.

²⁷Allah ve Baba’nın önünde temiz ve lekesiz dindarlık şudur: Öksüzleri ve dulları sıkıntılarında ziyaret etmek ve kendisini dünyadan lekesiz korumaktır.

Bölüm 2

¹Kardeşlerim, Rabbimiz İsa Mesih’in, yücelik Rabbinin sizdeki imanı, kişilere itibarla¹ olmasın.

²Çünkü eğer toplandığınız yere² altın yüzüklü, şaşaalı³ giysiler içinde bir adam gelirse ve fakir bir kişi de çirkin giysiler içinde gelirse;

³Ve şaşaalı giysiler giyinen adama bakıp ona, “Sen burada iyi yerde otur” der, fakire de “Sen orada dur” ya da “Ayak basamağımın aşağısında otur” derseniz;

⁴Siz de kendi aranızda ayrım yapmıyor ve kötü düşün-celi yargıçlar olmuyor musunuz?

⁵Dinleyin, sevgili kardeşlerim: Allah, bu dünyanın fakir-lerini, imanda zengin olmak ve kendisini sevenlere vaat ettiği krallığın mirasçıları olmak üzere seçmedi mi?

⁶Ama siz fakiri hor gördünüz. Zenginler size zulmetmez-ler mi? Ve sizi mahkemelerin önüne sürüklemezler mi?

⁷Onlar, sizin çağrılmış olduğunuz⁴ iyi isme küfretmez-ler mi?

⁸Eğer gerçekten Kutsal Yazılara göre, “Komşunu kendin gibi seveceksin” diye krallığa ait Yasa’yı yerine getirir-sen iyi edersin.

⁹Ama eğer kişiler arasında hatır gözetirseniz, Yasa’yı çiğneyenler olarak Yasa tarafından suçlu çıkarılmış olup günah işlemiş olursunuz.

¹⁰Çünkü her kim bütün Yasa’yı tutar, ama bir noktada tökezlese, hepsine karşı suçlu olur.

¹¹Çünkü, “Zina etmeyeceksin” demiş olan, “öldürmeye-ceksin” de demiştir. Şimdi eğer sen zina etmez, ama öl-dürürsen, Yasa’nın, çiğneğicisi olmuş olursun.

¹²Özgürlük Yasası’yla yargılanacak kişiler olarak, öyle-ce konuşun ve öylece yapın.

¹³Çünkü yargı, merhamet etmemiş olana merhametsiz olacaktır. Ve merhamet yargıya karşı övünür.

¹⁴Kardeşlerim, eğer bir kimse, imanı var oldu-ğunu söylerse, ama işleri yoksa fayda nedir? O iman onu kurtarabilir mi?

¹⁵Şimdi, eğer bir kardeş ya da bir kız kardeş çıplak ve günlük yiyecekten yoksunken,

¹⁶Ve aranızdan biri onlara, “Esenlikle gidin, ısınmış olun ve doymuş olun” derse, ama beden için gerekli olan şey-leri onlara vermezse fayda nedir?

¹⁷Böylece iman da, eğer işleri yoksa, yalnız başına ölüdür.

¹⁸Ama biri diyecek: “Senin imanın var, benim de işlerim var. Sen bana imanını kendi işlerinden¹ göster ve ben imanımı sana işlerimden göstereceğim.”

¹⁹Sen Allah’ın bir olduğuna inanıyorsun. İyi ediyorsun; cinler bile inanıyor ve titriyorlar.

²⁰Ama işler olmaksızın, imanın ölü olduğunu bilmek ister misin, ey boş adam?

²¹Atamız İbrahim, oğlu İshak’ı sunak üzerinde sundu-ğunda işler ile salih ilân edilmedi mi?

²²Görüyorsun ki, iman onun işleri ile birlikte işliyordu; ve iman işlerle tamamlanmış oldu.

²³Ve, “İbrahim Allah’a iman etti ve kendisine salâh ola-rak sayıldı”^a diyen Kutsal Yazı yerine gelmiş oldu; ve Allah’ın dostu diye çağrıldı.

²⁴Öyleyse insanın yalnız iman ile değil, işler ile salih sa-yıldığını görüyorsunuz.

²⁵Ve aynı şekilde, fahişe Rahab da ulakları kabul edip onları başka yoldan gönderdiği zaman, işlerle salih sa-yılmadı mı?^b

²⁶Çünkü ruhsuz beden ölü olduğu gibi, böylece iman da işler olmadan ölüdür.

Bölüm 3

¹Kardeşlerim, daha büyük yargıya uğrayacağı-mızı bilerek birçoğunuz öğretmen olmayın.

²Çünkü hepimiz sık sık tökezliyoruz.² Eğer bir kimse sözde tökezlemezse, bu kişi kusursuz bir adamdır, bü-tün bedenini de dizginleyebilir.

³İşte, bize itaat etmeleri için atların ağızlarına gem vuru-yoruz ve onların tüm bedenini çeviriyoruz.

⁴İşte, gemiler de o kadar büyük oldukları ve sert rüzgar-larla sürüklendikleri hâlde, dümencinin gönlü nereye is-terse, çok küçük bir dümenle oraya çevrilirler.

⁵Böylece de dil küçük bir organdır ve büyük şeylerle övü-nür. Bakın, ne kadar küçük bir ateş ne kadar çok odun tutuşturur!

⁶Ve dil bir ateştir, bir kötülük dünyasıdır; beden üyeleri-mizde öylece yerleşmiş ki, bütün bedenin kirleticisidir; ve doğanın akışını ateşe verir; ve cehennem tarafından alevlenmiş olur.

⁷Çünkü hayvanların ve kuşların, hem de sürünen şeylerle deniz şeylerinin her türü, insan soyu tarafından dene-tim altına alınır ve alınmıştır.

⁸Ama insanlardan hiçbiri dili kontrol altına alamaz; dur-durulmaz bir kötülüktür, öldürücü zehirle doludur.

⁹Onunla Allah’ı ve Baba’yı kutsayıp överiz; ve onunla Allah’ın benzeyişinde¹ yaratılmış olan insanlara lânet ederiz.

¹⁰Kutsama ve lânetleme aynı ağızdan çıkıyor. Kardeşle-rim, bu şeyler böyle olmamalı.

¹¹Bir pınar aynı gözden tatlı ve acı su akıtır mı?

¹²Kardeşlerim, incir ağacı zeytin, ya da asma incir vere-bilir mi? Böylece hiçbir pınar, tuzlu ve tatlı su veremez.

¹³Aranızda bilge ve anlayışlı olan kimdir? Bil-geliğin alçakgönüllülüğünde iyi davranıştan² kaynakla-nan iyi işlerini göstersin.

¹⁴Ama eğer yüreğinizde acı kıskanclık³ ve çekişme var-sa, övünmeyin ve gerçeğe karşı yalan söylemeyin.

¹⁵Bu, gökten gelen bilgelik değildir; ama dünyasal, fizik-sel,⁴ şeytansaldır.

¹⁶Çünkü nerede kıskançlık ve çekişme varsa, orada karı-şıklık ve her kötü şey vardır.

¹⁷Ama yukardan olan bilgelik ilk önce paktır,⁵ ondan sonra barışçıl, yumuşak, uysal, merhamet ve iyi meyve-lerle doludur, tarafsızdır ve yapmacık¹ değildir.

¹⁸Ve salâh meyvesi barış yapıcıları için barış içinde ekilir.

Bölüm 4

¹Aranızda savaşlar ve kavgalar nereden geliyor? Beden üyelerinizde savaşan zevklerinizden değil mi?

²Arzu ediyorsunuz ve elde etmiyorsunuz; öldürüyorsu-nuz ve kıskanıyorsunuz ve elde edemiyorsunuz; kavga ediyor ve savaşıyorsunuz, ama elde etmiyorsunuz, çünkü dilemiyorsunuz.

³Diliyorsunuz ve almıyorsunuz, çünkü zevklerinizde har-cayasınız diye kötü amaçla diliyorsunuz.

⁴Ey zina işleyiciler ve fahişeler, dünya ile dostluğun² Al-lah’a düşmanlık olduğunu bilmiyor musunuz? Onun için, her kim dünya ile dost olmak isterse, kendini Allah’a düşman eder.

⁵Ya da Kutsal Yazı boş yere mi diyor sanıyorsunuz? Biz-de konut kuran Ruh³ kıskançlıkla arzu eder mi?

⁶Oysa daha büyük inayet verir. Onun için diyor ki: “Al-lah gururlulara karşı durur, ama alçakgönüllülere inayet verir.”^a

⁷Bunun için Allah’a bağımlı⁴ olun, İblis’e karşı direnin ve o sizden kaçacaktır.

⁸Allah’a yaklaşın ve O size yaklaşacaktır. Ellerinizi te-mizleyin ey günahkârlar ve yüreklerinizi paklayın ey iki fikirliler.

⁹Kederli olun⁵ ve yas tutup ağlayın; gülüşünüz yasa ve sevinciniz üzüntüye dönüşsün.

¹⁰Rab’bin önünde kendinizi alçaltın ve O sizi yükselte-cektir.

¹¹Kardeşler, birbirinize karşı konuşmayın. Kar-deşine karşı konuşan ve kardeşini yargılayan kimse, Ya-sa’ya karşı konuşur ve Yasa’yı yargılar. Ama eğer Ya-sa’yı yargılarsan, sen Yasa’nın uygulayıcısı değil, ama yargılayıcısı olmuş olursun.

¹²Yasa’yı veren tektir, kurtarmaya ve mahvetmeye yeter-li olan O’dur; başkasını yargılayan sen, kim oluyorsun?

¹³Gidin şimdi ey, “Bugün ya da yarın filan şehre gideceğiz ve orada bir yıl geçireceğiz ve alış veriş ede-ceğiz ve kazanacağız” diyen sizler!

¹⁴Siz ki, yarın ne olacağını bilmezsiniz; çünkü hayatınız nedir ki? Kısa bir süre görünen ve ondan sonra görünmez olan bir buğudur.¹

¹⁵Bunun yerine siz, “Eğer Rab dilerse yaşayacağız ve şu-nu ya da bunu yapacağız” demelisiniz.

¹⁶Ama şimdi siz küstahlıklarınızla övünüyorsunuz; bu tür övünmenin hepsi kötüdür.

¹⁷Onun için, iyiyi yapmayı bilip de onu yapmayan, ken-disi için günahtır.

Bölüm 5

¹Şimdi, ey zenginler, üzerinize gelecek olan sefaletlerinizin üstüne feryat ederek gidin, ağlayın.

²Servetiniz çürümüş ve giysilerinizi güve yemiştir.²

³Altınınız ve gümüşünüz pas tuttu ve onların pası size karşı tanık olacak ve etinizi ateş gibi yiyecektir. Son gün-lerde hazine biriktirdiniz.

⁴İşte, tarlalarınızın ekinini biçen işçilerin, tarafınızdan hileyle alıkonulan ücretleri haykırıyor; ve orakçıların feryadı ordular Rabbinin kulaklarına erişti.

⁵Yeryüzünde zevk içinde³ ve kendi şehvet düşkünlüğü-nüzde yaşadınız; bir boğazlama⁴ gününde olduğu gibi yüreklerinizi beslediniz.

⁶Salih kişiyi mahkûm ettiniz, öldürdünüz; o size karşı koymuyor.

⁷Bunun için kardeşler, Rab’bin gelişine dek sa-bırlı olun. İşte, çiftçi ilk ve son yağmuru alıncaya dek, yerin değerli ürününü bekler, onun için sabreder.

⁸Siz de sabredin; yüreklerinizi pekiştirin; çünkü Rab’bin gelişi yakınlaştı.

⁹Kardeşler, mahkûm olmayasınız diye birbirinize karşı mırıldanmayın. İşte, Yargıç kapının önünde duruyor.

¹⁰Kardeşlerim, Rab’bin adıyla konuşmuş olan peygam-berleri, elem çekmenin¹ ve sabrın bir örneği olarak alın.

¹¹İşte, tahammül edenlere mutlu deriz. Eyüb’ün taham-mülü hakkında duydunuz ve Rab’bin ettiği sonucu² gör-dünüz; öyle ki Rab, şefkat ve acımayla doludur ve mer-hametlidir.

¹²Ama her şeyden önce kardeşlerim, ne gök üzerine ne yer üzerine ne de başka bir yeminle yemin etmeyin; ama evetiniz evet, hayırınız hayır olsun ki, yargı altına düş-meyesiniz.

¹³Aranızdan biri sıkıntı mı çekiyor? Dua etsin; biri sevinçli midir? Mezmurlar terennüm etsin.

¹⁴Aranızdan biri hasta mıdır? Kilise topluluğunun ihti-yarlarını çağırsın ve onu Rab’bin adıyla yağla meshede-rek onun üzerine dua etsinler;

¹⁵Ve iman duası hastayı kurtaracak ve Rab onu kaldıra-caktır; ve eğer günahlar işlemiş biriyse, kendisine bağış-lanacaktır.

¹⁶Birbirinize günahlarınızı itiraf edin ve birbiriniz için dua edin ki, şifa bulasınız. Salih adamın işleyici olan yal-varışı çok etkilidir.³

¹⁷İlya bizim gibi aynı hislere sahip olan bir adamdı; ve yağmur yağmasın diye yalvararak dua etti; ve üç yıl al-tı ay yeryüzüne yağmur yağmadı.^a

¹⁸Ve tekrar dua etti ve gök yağmur verdi ve yer ürününü yetiştirdi.^b

¹⁹Kardeşlerim, eğer aranızda biri gerçeğin yolun-dan saparsa ve biri onu geri getirirse,

²⁰Bilsin ki, günahkârı kendi yolunun sapıklığından geri getiren, ölümden bir can kurtaracak ve çok sayıda günah-lar örtecektir.