İNCİL

YUHANNA’NIN İKİNCİ MEKTUBU

 

 

 

            1-2Bizde duran ve sonsuza dek bizimle olacak olan gerçeğin uğruna, ben ihtiyardan, gerçekte sevdiğim ve yalnız ben değil, ama bütün gerçeği bilmiş olanların da sevdiği seçilmiş hanıma1 ve çocuklarına:

3Baba Allah’tan ve Baba’nın Oğlu Rab İsa Mesih’ten ger-çekte ve sevgide, inayet, merhamet, esenlik bizimle ola-caktır.

            4Baba’dan emir aldığımız gibi, senin çocukların-dan bazılarının gerçekte yürümekte bulduğuma aşırı de-recede sevindim.

5Ve şimdi ey hanım, sana yeni bir emir yazıyormuş gibi değil, ama başlangıçtan sahip olduğumuzu yazarak sana rica ediyorum ki, birbirimizi sevelim.

6Ve sevgi şudur ki, O’nun emirlerine göre yürüyelim. Tıp-kı başlangıçtan işittiğiniz gibi onda2 yürüyesiniz diye, emir budur.

7Çünkü dünyaya birçok aldatıcılar girdiler; onlar ki, İsa Mesih’in bedende geldiğini itiraf etmezler. Aldatıcı ve Mesih-karşıtı olan budur.

8Kendinize dikkat edin ki, işlemiş olduğumuz şeyleri kaybetmeyelim,3 ancak tam karşılık alabilelim.3

9Yasayı çiğneyen4 ve Mesih’in öğretişinde kalmayan her kişide Allah yoktur; Mesih’in öğretişinde duranda hem Baba, hem de Oğul vardır.

10Eğer biri size gelir de bu öğretişi getirmezse, kendisini eve kabul etmeyin ve ona selâm vermeyin;

11Çünkü ona Selâm veren, onun kötü işlerine ortak olur.

            12Size yazacak çok şeylerim olmakla beraber kağıt ve mürekkeple yazmak istemedim; ama size gelme-yi ve yüz yüze1 konuşmayı ümit ediyorum: öyle ki, se-vincimiz tam olsun.

13Senin seçilmiş kızkardeşinin çocukları sana selâm ederler. Amin.